SSG's προθέρμανσης αγώνα

Η προθέρμανση πριν τον αγώνα, είναι απαραίτητο να προετοιμάζει  σωματικά και νοητικά τον ποδοσφαιριστή για ότι ακολουθεί. Με αυτή την λογική, καλό είναι τα μικρά αγωνιστικά παιχνίδια που υπάρχουν πάντα στο περιεχόμενο, να εξειδικεύουν όσο το δυνατό στις συνθήκες του παιχνιδιού. Η συνηθισμένη εικόνα είναι 5vs5, συνήθως σε μια γωνία του αγωνιστικού χώρου, που μπορεί να είναι μια εύκολη λύση, ωστόσο θα πρέπει απαραίτητα να μοιράζονται οι ποδοσφαιριστές, σε σχέση με τις θέσεις και τα καθήκοντα τους στο σχηματισμό και φυσικά όχι τυχαία (π.χ. αν έχουμε 1-4-3-3 σαν σχηματισμό, οι δύο 5άδες θα είναι από την μια πλευρά οι 4 αμυντικοί και ο αμυντικός μέσος και από την άλλη, οι 2 εσωτερικοί μέσοι και οι 3 επιθετικοί). Επίσης, η θέση που εξελίσσεται το παιχνίδι, είναι σημαντική και θα πρέπει να τοποθετείται στον κεντρικό άξονα, όπως και να τηρείται ο σχηματισμός. Οι διαστάσεις μπορούν να είναι περίπου 30(25)Χ25(20) μ. και ο χρόνος εκτέλεσης 2Χ2,5' (3'). Όποτε απαιτείται στο δεύτερο σετ, μπορούμε να αλλάζουμε ρόλους και θέσεις σε εξωτερικούς παίκτες. Ας δούμε μερικές ενδεικτικές προτάσεις, σε σχέση με διαφορετικούς σχηματισμούς:

Παιχνίδι 1: Αγωνιστικό παιχνίδι 4vs4+2 μπαλαντέρ, για σχηματισμούς με 2 κεντρικούς μέσους (1-4-2-3-1, 1-4-4-2, ), οπότε στη μπλε ομάδα έχουμε τους 4 αμυντικούς και στην κόκκινη ανάλογα το σχηματισμό, 2 επιθετικούς και 2 ακραίους μέσους (1-4-4-2)  ή τον επιθετικό και την 3άδα πίσω του (1-4-2-3-1). 

Μιλώντας για μονομαχίες...

                                                 Pep Quardiola

‘’Η πρώτη μου ερώτηση είναι πάντα: Μπορεί αυτός ο παίκτης να ντριπλάρει; Θέλω μόνο παίκτες που έχουν αυτήν την ικανότητα, έτσι πάντα αυτό ψάχνω. Θέλω ακραίους αμυντικούς, κεντρικούς αμυντικούς, μέσους, κεντρικούς επιθετικούς και ακραίους επιθετικούς, που μπορούν να ντριπλάρουν! Επειδή το κοντρόλ και την καλή πάσα, μπορείς να την μάθεις… Λοιπόν, ναι, ντρίμπλα, αυτό είναι το κλειδί’’. 

 Paco Seirul-Lo 

Υπάρχει αριθμητική υπεροχή, υπεροχή τοποθέτησης

 και ποιοτική υπεροχή. 

Δεν είναι όλα τα 1 έναντι 1 μια κατάσταση ισότητας''.

Virgil van Dijk

‘’Θα πρέπει να διαλέξεις μια πλευρά που θέλεις να πάει ο επιθετικός, οπότε βασικά βάζεις μια παγίδα. Προσπαθείς να καταλάβεις, τι είναι καλύτερο. Αν κάποιος μπροστά σου είναι πολύ τεχνίτης και κάνει όλα αυτά τα κόλπα, πρέπει να σκεφτείς, τι μπορεί να συμβεί. Μπορείς να δεις από τη γλώσσα του σώματος και, στην περίπτωσή μου, εγώ προσπαθώ να κοιτάξω τα μάτια του!’’

Γιώργος Αμανατίδης

''Οι απαιτήσεις του κόσμου σε κάνουν πολύ απαιτητικό. Γίνεσαι άνθρωπος με τρομερές αντοχές. Όλη αυτή η νοοτροπία ότι όταν μπαίνω στο γήπεδο υπάρχει μόνο η νίκη, ότι θα το παλέψω μέχρι εκεί που δεν πάει, είναι τρομερή. Σε κάθε μονομαχία πρέπει να πέφτει αίμα. Να εξαντλείς τις πιθανότητες να νικήσεις και όταν δεν μπορείς, να έχεις τη δύναμη να δώσεις το χέρι στον αντίπαλο που ήταν καλύτερος από σένα. Πρέπει να κάνεις μια σκληρή αυτοκριτική, αν θες να είσαι εσύ στο επόμενο παιχνίδι νικητής. Πρέπει να αναγνωρίζεις τα λάθη σου.’’

                   Paolo Maldini: 

“Αν πρέπει να κάνω τάκλιν, τότε έχω κάνει ήδη ένα λάθος”.

Βασίλης Παπαδάκης

Στο γήπεδο μερικές φορές όλες σου επιλογές είναι κλεισμένες και δεν βρίσκεις πάσα ελεύθερη. Ο αντίπαλος γίνεται όλο και πιο πιεστικός, ο χώρος και ο χρόνος μειώνονται… Τότε είναι η στιγμή που πρέπει να πιστέψεις στον εαυτό σου, να δείξεις πίστη και να βρεις λύση! Οι ασκήσεις μονομαχίας και η χρήση τους σαν λύση, είναι επίσης ένα μάθημα ζωής, καθώς μαθαίνεις να έχεις αυτοπεποίθηση και να μη φοβάσαι την ευθύνη! 

''Να αγαπάς την ευθύνη'', όπως είπε κι ο Καζαντζάκης!

Δείτε εδώ το βιβλίο ''Προπονώντας τις μονομαχίες'', ένα οδηγό προπόνησης της ατομικής αμυντικής και επιθετικής τακτικής στο ποδόσφαιρο.

Ντιέγκο Σιμεόνε

Κερδίσαμε τις περισσότερες μονομαχίες και ήρθε η μαγική στιγμή του Γκριεζμάν, που πέτυχε ένα καταπληκτικό γκολ. Ήμασταν ανταγωνιστικοί, δεν είχαμε μόνο πάθος και πιστεύω πως κυριαρχήσαμε στο μεγαλύτερο διάστημα του αγώνα. Είχαμε απέναντί μας την καλύτερη ομάδα του κόσμου μαζί με τη Μάντσεστερ Σίτι, μια ομάδα που δεν χάνει σχεδόν ποτέ!

Ατλέτικο-Ρεάλ 4-2 (Copa del Rey-καν.αγώνας 2-2)

Κώστας Τσάνας

Τέλειωσε το μοντέλο που λέει ''έχω καλή ακαδημία όταν κερδίζει τρόπαια''! Καλή ακαδημία είναι αυτή που ετοιμάζει, με μακροπρόθεσμα προπονητικά πλάνα τους ποδοσφαιριστές! Κάνω σύσταση σε όσους ασχολούνται με μικρά παιδιά, να ενισχύουν την αυτοπεποίθηση των παιδιών. Διότι αυτό είναι πολύ σημαντικό για την ανάπτυξή τους!  Δεν θα κερδίσει τίποτα μία ομάδα με μια νίκη σε ένα ματς. Αντιθέτως θα κερδίσει πολλά με μακροπρόθεσμη ανάπτυξη παικτών. Είμαστε σε συνεργασία με την UEFA, το ποδόσφαιρο οδηγείται στην αύξηση της ατομικότητας, στο απρόβλεπτο! Να είναι καλός ο παίκτης στο ένας εναντίον ενός, ακόμα και στο ένας εναντίον δύο!

Η φιλοσοφία του προπονητή...

 Όπως είπε ένας φιλόσοφος ‘’αν δεν ξέρεις που πηγαίνεις, οποιοσδήποτε δρόμος θα σε βγάλει εκεί’’. Για να επιτύχεις, πρέπει να ξέρεις που πηγαίνεις. Εσύ είσαι αυτός που θα διαλέξεις τις σωστές κατευθύνσεις για σένα. Όπως φαίνεται και από την παρακάτω ιστορία, προπονητές χωρίς ανεπτυγμένη φιλοσοφία, δεν έχουν συγκεκριμένη κατεύθυνση και συχνά υποκύπτουν σε εξωτερικές πιέσεις.

Το δίδαγμα της ιστορίας είναι πως αν προσπαθείτε να ευχαριστήσετε τον οποιονδήποτε, στο τέλος θα χάσετε το γάιδαρο (Sabock 1985). Όταν εργάζεσαι σαν προπονητής, η φιλοσοφία σου θα σε βοηθήσει περισσότερο να μη χάσεις ''το γάιδαρό σου'', παρά οι γνώσεις σου γύρω από το άθλημά σου. Μια συγκεκριμένη φιλοσοφία, θα σε βοηθήσει να αποφύγεις την αβεβαιότητα όταν θα διαμορφώνεις κανόνες προπόνησης, στιλ παιχνιδιού, πειθαρχία, κανόνες συμπεριφοράς, αγωνιστική νοοτροπία, βραχυπρόθεσμους και μακροπρόθεσμους στόχους και πολλές άλλες πλευρές της καθοδήγησης. Αν αφιερώνεις τον ίδιο χρόνο που αφιερώνεις στην ανάπτυξη των τεχνικών σου γνώσεων και στην ανάπτυξη της δικής σου φιλοσοφίας, θα γίνεις καλύτερος προπονητής. Δεν μπορείς να αποκτήσεις μια φιλοσοφία διαβάζοντας ένα βιβλίο ή υιοθετώντας τη φιλοσοφία ενός διάσημου προπονητή. Η φιλοσοφία δεν αποκτάται από καμιά πηγή, αλλά από τις εμπειρίες σου. Μια φιλοσοφία είναι άχρηστη αν δεν την κατέχεις και δεν την καλλιεργείς. Ο ποιητής Elbert Hubert έγραψε :‘’Αν σου πω μια ιδέα μπορεί στο τέλος να τη θυμάσαι ή όχι. Αλλά αν σε κάνω να σκεφτείς ο ίδιος μια ιδέα, θα έχω προσθέσει κάτι στην υπόστασή σου’’.

Πηγή: ''Προπονητής και αθλητική ψυχολογία''-R.Martens

ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ: Ένα παιδί, μια μπάλα και ένας τοίχος…

ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ: Ένα παιδί, μια μπάλα και ένας τοίχος…: Σήμερα ένα παιδί, έχει σίγουρα πολλές δυνατότητες να εξελιχθεί μέσα από στοχευμένη προπόνηση, σε ατομικό ή ομαδικό επίπεδο. Η προπονητική επιστήμη έχει κάνει τεράστια άλματα και έχει εξατομικεύσει σε πολύ μεγάλο βαθμό το ασκησιολόγιο για τα επιμέρους στοιχεία προπόνησης και απόδοσης. Η συναρμογή, η διατροφή, η ψυχολογία έρχονται να συμπληρώσουν και να ολοκληρώσουν κάθε ανερχόμενο ποδοσφαιριστή. 

Είναι ωστόσο, αποδεκτή πλέον η αντίληψη πως το λεγόμενο ‘’ποδόσφαιρο αλάνας’’ βοηθάει τους μικρούς ποδοσφαιριστές, να πάρουν μέσα από το ελεύθερο παιχνίδι, πολλά σημαντικά εφόδια για την εξέλιξή και τη βελτίωσή τους.

ΔΕΙΤΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΑΝΑΡΤΗΣΗ ΕΔΩ!!!

Οι μονομαχίες στο ποδόσφαιρο...

 Οι μονομαχίες παίζουν καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση του τελικού αποτελέσματος σε ένα αγώνα ποδοσφαίρου. Πολλές φορές αποτελούν την εξήγηση που δίνουν οι προπονητές για μια ήττα, ενώ το κριτήριο της μαχητικότητας είναι άμεσα συνδεδεμένο με την αποτελεσματικότητα, στις αναλύσεις των δημοσιογράφων και των φιλάθλων του αθλήματος. Υπάρχουν έρευνες...

Διαβάστε το άρθρο εδώ

Σχέση μονομαχιών και αποτελέσματος στο ποδόσφαιρο-Έρευνα

Πόσο μπορεί να επηρεάσει ο συνολικός αριθμός των κερδισμένων ή χαμένων μονομαχιών την έκβαση ενός αγώνα; Η ατομική ικανότητα στο 1vs1, μπορεί να καθορίσει την συνολική αποτελεσματικότητα μιας ομάδας; Η συμπεριφορά μιας ομάδας στις μονομαχίες, αντικατοπτρίζεται στο αποτέλεσμα των αγώνων της; Μπορεί η διαφορά στο σκορ/αποτέλεσμα ανά ημίχρονο, να εξηγηθεί από την διαφορετική ατομική/ομαδική αποτελεσματικότητα στις μονομαχίες;  Η έρευνα πραγματοποιήθηκε την αγωνιστική σεζόν 2021-22 και για τις ανάγκες της, επιλέχθηκαν ομάδες που τερμάτισαν κοντά στη βαθμολογία, είτε λίγο ψηλότερα, είτε λίγο χαμηλότερα, καθώς και παιχνίδια με την ίδια ομάδα εντός και εκτός έδρας. Το γήπεδο χωρίστηκε σε 3 ζώνες (Αμυντικό- Μεσαίο- Επιθετικό τρίτο) και 3 κανάλια (Αριστερό- Μεσαίο- Δεξιό κανάλι) και οι μονομαχίες προσμετρήθηκαν ανά ημίχρονο και στο σύνολό τους. Με αυτό τον τρόπο, ένας ακόμα στόχος ήταν να διερευνηθεί και η σχέση αλλαγής συμπεριφοράς/αποτελεσματικότητας στις μονομαχίες, σε αλλαγές του σκορ ανά ημίχρονο.

Οι μονομαχίες χωρίστηκαν σε 3 κατηγορίες: Μονομαχίες Εδάφους, Εναέριες μονομαχίες και Κερδισμένα φάουλ από μονομαχίες. Για να μετρήσει μια μονομαχία, υπήρξαν συγκεκριμένα κριτήρια για κάθε κατηγορία.

Γενικές παρατηρήσεις:

Α: Στο ποσοστό που αφορά το είδος της μονομαχίας (Εδάφους, Εναέριες, Φάουλ 1vs1), υπάρχει ξεκάθαρη και λογική υπεροχή στο ποσοστό που αφορά τις μονομαχίες εδάφους, σε σχέση με τις εναέριες. Μια γενική παρατήρηση που αξίζει να αναφερθεί είναι ότι σε πολλές από τις καταστάσεις-προϋποθέσεις διεκδίκησης της μπάλας που έρχεται από ψηλά, τελικά εμπλέκεται μόνο ο ένας ποδοσφαιριστής (κυρίως ο αμυνόμενος) και αυτό οδήγησε σε ένα μικρότερο ποσοστό τη συγκεκριμένη κατηγορία.

Β: Σε ότι αφορά την περιοχή του γηπέδου (Αμυντική-Μεσαία-Επιθετική Ζώνη) που διεξήχθησαν οι μονομαχίες είχαμε:

Όπως διαπιστώνεται το μεγαλύτερο μέρος των μονομαχιών συμβαίνει στο μεσαίο τρίτο του γηπέδου (περίπου οι μισές), σε σχέση με τις περιοχές κοντά στις 2 εστίες. Οι κερδισμένες μονομαχίες εδάφους στο μεσαίο τρίτο, δημιουργούν συχνά στην εξέλιξή τους, υπεραριθμίες στο επιθετικό τρίτο ή προϋποθέσεις τελικής πάσας/σέντρας . Οι μονομαχίες κοντά στις εστίες, κερδίζονται κυρίως από αμυνόμενους.

Γ: Σε σχέση με τον κάθετο διαχωρισμό του γηπέδου (κανάλια), η αποτύπωση είναι η παρακάτω:

Το συντριπτικά μεγαλύτερο ποσοστό μονομαχιών, έλαβε χώρα στα 2 εξωτερικά κανάλια και συγκεκριμένα 69% στα 2 εξωτερικά κανάλια και 31% στο κεντρικό. Αυτό αντικατοπτρίζει την προσπάθεια των ομάδων, να μεταφέρουν το παιχνίδι στις άκρες και να δημιουργήσουν από εκεί ανάπτυξη και προϋποθέσεις επιθετικών ενεργειών.

Ανάλυση ανά αγώνα

Ενδεικτικά γραφήματα από παιχνίδια που αναλύθηκαν,  με 4 κατηγορίες να προσμετρούνται: Συνολικές μονομαχίες-Μονομαχίες εδάφους-Εναέριες Μονομαχίες-Κερδισμένα φάουλ σε καταστάσεις 1vs1. 

                                                  Αγώνας Νο 7: Ομάδα Α vs Ομάδα Β: Τελικό Σκορ 0-1

Η συνολική αποτύπωση/σύγκριση των κερδισμένων μονομαχιών ανά ομάδα, δείχνει μια σαφή υπεροχή του τελικού νικητή, σε όλες τις κατηγορίες.

Σε μια διαφορετική οπτική στην αποτύπωση των κερδισμένων μονομαχιών πάνω στο γήπεδο, η καταγραφή σε σχέση με τις ζώνες και τα κανάλια είναι η παρακάτω:

Αγώνας Νο 3: Κίτρινη Ομάδα vs Κόκκινη Ομάδα : Τελικό Σκορ 1-3

Η κόκκινη ομάδα επικράτησε εμφανώς στις μονομαχίες, κερδίζοντας συνολικά  54, έναντι 30 της κίτρινης ομάδας.

Προέκυψαν πολύ ενδιαφέροντα συμπεράσματα, καθώς αναδείχτηκε ξεκάθαρα η σημασία των κερδισμένων μονομαχιών σε σχέση με το τελικό αποτέλεσμα.
Με βάση την έρευνα, η προπόνηση βελτίωσης των ποδοσφαιριστών στις μονομαχίες κρίνεται απαραίτητη και θα πρέπει να εκπαιδεύεται-προπονείται συνεχώς σε συνθήκες αγώνα. Η ανάλυση αγώνων της ομάδας μας, θα μας κατευθύνει στο είδος των μονομαχιών και τους χώρους του γηπέδου που πρέπει να εστιάσουμε. Το κατάλληλο ασκησιολόγιο,  θα βοηθήσει τους ποδοσφαιριστές να πάρουν γρήγορα τις σωστές αποφάσεις σε κάθε περίπτωση, ώστε να επικρατήσουν σε περισσότερες μονομαχίες και να βοηθήσουν τη συνολική αποτελεσματικότητα της ομάδας μας.

Βασίλης Παπαδάκης

Ολόκληρη η έρευνα, όπως και κατευθύνσεις προπόνησης και ασκησιολόγιο, για κάθε πιθανή συνθήκη μονομαχίας περιέχεται στο βιβλίο ''Προπονώντας τις μονομαχίες'', που κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Sportbook. 

Με κάθε αγορά του βιβλίου, δωρεάν το Ebook ''Προπόνηση ποδοσφαιρικής ταχύτητας''.

Έναρξη αγώνα-Αιφνιδιασμός αντιπάλου!

Η αρχή του κάθε αγώνα (και του ημιχρόνου) είναι πολύ σημαντική για την ψυχολογία της ομάδας και συχνά καθορίζει και τη μορφή του, αφού το πλεονέκτημα λειτουργεί θετικά, το μειονέκτημα αρνητικά, οι κερδισμένες μπάλες ή επιθετικές ενέργειες δίνουν δύναμη, το λάθος δημιουργεί ανασφάλεια κ.ο.κ. Καλό θα είναι τα προβλήματα αυτά να τα μεταφέρουμε στον αντίπαλο και να προσπαθήσουμε εμείς να τα εκμεταλλευτούμε. Η έναρξη του αγώνα ή του ημιχρόνου, είναι γενικότερα μια καλή ευκαιρία να αποδιοργανώσουμε τον αντίπαλο και να του δημιουργήσουμε προβλήματα στο σχεδιασμό που έχει κάνει. Να του χαλάσουμε τα σχέδια δηλαδή. Η πίεση στα πρώτα 5-10 λεπτά ή απρόσμενες τακτικές κινήσεις μπορούν να το καταφέρουν αυτό, ωστόσο θα ασχοληθούμε σε αυτή τη φάση μόνο με τη έναρξη (σέντρα) του αγώνα.

Θέμα: Η επιθετική προσέγγιση της έναρξης και η μεταφορά της μπάλας στο αμυντικό 3ο του αντιπάλου. 

Στόχος: Ο αιφνιδιασμός και η δημιουργία προβλημάτων στην άμυνα του αντιπάλου, που θα του επιφέρει εκνευρισμό, πτώση αυτοπεποίθησης και ψυχολογικό πλεονέκτημα σε εμάς. 

Παρακάτω θα δούμε 4 παραλλαγές προσπάθειας γρήγορης επίθεσης στα πρώτα δευτερόλεπτα, που μπορούν να αιφνιδιάσουν τον αντίπαλο:

Παραλλαγή 1 

Τοποθετούμε 2 γρήγορους ποδοσφαιριστές στις άκρες και μετά την 1η πίσω πάσα, εκτελούμε μεγάλη μεταβίβαση σε κενό χώρο στην άκρη, για ένα από τους δύο ποδοσφαιριστές. Ταυτόχρονα, ο κεντρικός παίκτης, οι 2 επιθετικοί  μέσοι κινούνται στο αντίπαλο μισό. Ο ακραίος που δεν παίρνει μπάλα, επίσης κινείται επιθετικά, αλλά πλέον διαγώνια προς τα μέσα. Ο αρχικός στόχος είναι να πιάσουμε στον ‘’ύπνο’’ τον αντίπαλο και να φέρουμε την μπάλα στην περιοχή με σέντρα για το φορ και τον απέναντι ακραίο. Αν ο αντίπαλος αντιδράσει ανάλογα την περίπτωση πιέζουμε ψηλά κοντά στην περιοχή του την μπάλα ή του ασκούμε πίεση με π.χ. ένα κερδισμένο πλάγιο κοντά στην περιοχή του.

Διαβάστε όλη την ανάρτηση με παραλλαγές και ενδεικτικά video από αγώνες στο soccercoach.gr πατώντας εδώ!

Ποδόσφαιρο και αξίες ζωής'' συνέντευξη στο blogs.sch.gr

Ποδόσφαιρο και αξίες ζωής ! Μια ξεχωριστή συνέντευξη

Άρθρα

by ΠΑΠΑΠΑΝΤΕΛΗΣ ΝΙΚΗΤΑΣ

Μια  εκπαιδευτική συνέντευξη  με  τον κ.Παπαδάκη Βασίλη, Προπονητή Ποδοσφαίρου

• Ποια ή αξία του ομαδικού αθλητικού παιχνιδιού στη φυσική, κοινωνική και ψυχο-συναισθηματική εξέλιξη ενός παιδιού ;

       Απ:  Είναι η ίδια η φύση μας, που προστάζει την ανάγκη ομαδικής διαβίωσης και συνεργασίας, αφού στη βάση αυτή χτίζεται ολόκληρη η ζωή μας. Το ομαδικό παιχνίδι, σαν μια μικρογραφία ενός κοινωνικού συνόλου προσφέρει στα παιδιά βιώματα και εμπειρίες, σε πραγματικές συνθήκες συνύπαρξης. Συλλογικότητα, συνεργασίες,  ανταγωνισμός, διεκδίκηση, στόχοι, εξέλιξη, σχέσεις, φιλία, σεβασμός κ.α. έννοιες και αξίες μέσα από το ομαδικό παιχνίδι,  σαν διδακτικό-εκπαιδευτικό-βιωματικό εργαλείο    στην καθημερινότητα του παιδιού, συντροφεύουν την καθημερινότητα και διαμορφώνουν το χαρακτήρα και την προσωπικότητα ενός παιδιού. Το ελεύθερο ομαδικό παιχνίδι στις γειτονιές από μικρές παρέες παιδιών, το ποδόσφαιρο της ΄΄αλάνας’’, έχτισε γενιές σπουδαίων αθλητών και ανθρώπων. Φυσικά και στην οργανωμένη του μορφή, το ομαδικό παιχνίδι προσφέρει πολλά:

Σαν παιχνίδι με προκλήσεις και κίνητρα, βελτιώνει και εξελίσσει μέσα από την προπόνηση τα φυσικά χαρακτηριστικά του παιδιού.

Σαν ομάδα δράσης, με κανόνες,  στόχους και διεκδικήσεις, εντάσσει το παιδί στο σύνολο, το βοηθά να προσαρμοστεί και να αποκτήσει δεξιότητες κοινωνικές και αξίες στην εκτίμηση καταστάσεων και αντιμετώπισης κάθε λογής προβλημάτων.

Σαν χώρος σχέσεων και συμπεριφορών, θωρακίζει το παιδί μέσα από μεταβαλλόμενα διαρκώς συναισθήματα, ώστε να μπορεί να αποκτήσει βάσεις και σαν ενήλικας να μπορεί να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις και τις δυσκολίες της ζωής. Οπότε, το ομαδικό αθλητικό παιχνίδι, είναι το ‘’σχολείο της ζωής’’!

• Ποιοι αθλητικοί και αξιακοί κανόνες πρέπει να τίθενται στην προπονητική διαδικασία ενός παιδιού ; 

       Απ: Το σημαντικότερο είναι να σέβεσαι την ηλικία και να κατανοείς τις ανάγκες ενός παιδιού, σε σχέση με αυτή! Η ηλικία καθορίζει το περιεχόμενο της προπόνησης και την προσέγγιση του προπονητή, με την υπευθυνότητα που απαραίτητα θα πρέπει να τον χαρακτηρίζει. Αθλητικοί κανόνες σημαντικοί είναι η συμμετοχή, η σωστή καθοδήγηση και προπόνηση, το ιδανικό εκπαιδευτικό περιβάλλον, οι δυνατότητες εξέλιξης, τα κίνητρα και βέβαια το ίδιο το παιχνίδι! Αξιακοί κανόνες όπως ο σεβασμός, η ισότητα (ίσες ευκαιρίες), η δικαιοσύνη, η χαρά, η ικανοποίηση και η αίσθηση ασφάλειας μέσα στην ομάδα-οικογένεια  είναι απαραίτητοι! Γενικότερα, μέσα από την προπόνηση πρέπει το παιδί να έρχεται σε επαφή με ένα πλήθος αξιών και να τις κατακτά με τον ανάλογο της ηλικίας του τρόπο. Αν μάθεις να σέβεσαι τον αντίπαλο, θα σέβεσαι τον συνάνθρωπό σου! Αν μάθεις να συνεργάζεσαι με τον συμπαίκτη σου, θα δίνεις και θα παίρνεις βοήθεια στη ζωή σου! Αν μάθεις να διεκδικείς τη νίκη στο γήπεδο, θα μπορείς να παλέψεις τους στόχους που θα έχεις σαν ενήλικας! Αν μάθεις στο ‘’ευ αγωνίζεσθαι΄΄, θα είσαι τίμιος και δίκαιος!

• Ο ρόλος του προπονητή;

             Απ:  Σπουδαίο κομμάτι του παζλ που δημιουργεί και ολοκληρώνει το παιδί σε αυτή τη μακρόχρονη διαδικασία, είναι ο προπονητής! Αρκεί να αντιληφθεί ο ίδιος τη δύναμη της επιρροής του στον μικρό ποδοσφαιριστή, καθώς είναι αυτός  που χαράζει το μονοπάτι  για τα βήματα του παιδιού… Όχι μόνο προπονητής, αλλά φίλος, δάσκαλος, ψυχολόγος, συμπαίκτης στον αγώνα της ενηλικίωσης. Μια σχέση που εκτός των γραμμών του γηπέδου, δέχεται επιρροές και ερεθίσματα από την οικογένεια και το περιβάλλον του παιδιού και που οφείλει και σε αυτά να κρατήσει υπεύθυνη στάση, για να βοηθήσει τον ‘’πιτσιρίκο’’, που άλλες φορές τον κοιτάζει στα μάτια με λαχτάρα κι άλλες  χαμηλώνει τα μάτια κοιτώντας το έδαφος… Και στις δύο περιπτώσεις ο χειρισμός του προπονητή  και η επίδρασή του, είναι πραγματικά σπουδαία για το μέλλον του παιδιού! Η λέξη κλειδί για τον προπονητή αναπτυξιακών ηλικιών είναι η λέξη ‘’ευθύνη’’! Μια ευθύνη που ότι μέσα από αυτή διδάξει, αθροιστικά θα μεταφερθεί στην κοινωνία και θα την χαρακτηρίσει. Έχουμε μεγάλο βάρος σαν προπονητές, όχι μόνο για την εξέλιξη του αθλήματος, αλλά και για την μορφή της κοινωνίας που δημιουργούμε.

• Ο ρόλος της οικογένειας  ;

             Απ:  Αδιαμφισβήτητα η επίδραση της οικογένειας  για τον καθένα μας, από την ημέρα που ερχόμαστε στον κόσμο, μέχρι την στιγμή που σταματάμε να αναπνέουμε, είναι η πλέον καθοριστική!  Η σωστή καθοδήγηση-υποστήριξη και η σωστή-λάθος στάση των γονιών θα βοηθήσει ή θα δημιουργήσει προβλήματα στο παιδί. Οι γονείς πρέπει να εξασφαλίσουν τη δυνατότητα του παιδιού να αθληθεί σωστά και με ασφάλεια, πρέπει δηλαδή να επιλέξουν το σωστό περιβάλλον για να χαρεί το παιδί τους το αγαπημένο του άθλημα. Να είναι ‘’κοντά και μακριά’’ στις προπονήσεις και τους αγώνες, πάντα υποστηρικτικοί στις προσπάθειές του παιδιού, σεβόμενοι το ρόλο του γονιού , τις ανάγκες και τα ‘’θέλω’’ του παιδιού και όχι τα δικά τους ζητούμενα! Να αφήσουν στον προπονητή το ποδοσφαιρικό-αθλητικό μέρος της εκπαίδευσης, να σέβονται οι ίδιοι τους κανόνες και τους συμμετέχοντες και να αξιολογούν σωστά τη διαδικασία. Αν το παιδί περνά καλά και εξελίσσεται, έχουν επιτύχει και αυτοί. Αν τους δίνει σημάδια έλλειψης ικανοποίησης και ενδιαφέροντος, να εκτιμούν και να αποφασίζουν, όντας οι πραγματικά υπεύθυνοι για το παιδί τους. Τα παιδιά θέλουν να νοιώθουν τους γονείς κοντά, να αισθάνονται την παρουσία τους και το ενδιαφέρον για το άθλημα, αλλά πραγματικά απεχθάνονται υποδείξεις, πιέσεις, οδηγίες και αντεγκλήσεις από τους γονείς τους στο παιχνίδι τους!

• Ο  ρόλος της εκπαίδευσης   στην προαγωγή  κανόνων και αξιών στο χώρο του αθλητισμού;

             Απ:  Η έννοια εκπαίδευση δίνει και την απάντηση! Εκπαιδεύω σημαίνει διδάσκω, ανοίγω ορίζοντες, δημιουργώ δρόμους, εξελίσσω, πλάθω χαρακτήρες και προσωπικότητες. Ο εκπαιδευτικός πλούτος της χώρας μας, σε αξίες και έννοιες σημαντικές που δίδαξαν την ανθρωπότητα, πιστεύω πως είναι ένας σπουδαίος δρόμος μάθησης και ολοκλήρωσης του ανθρώπου. Μέσα από την σχολική εκπαιδευτική διαδικασία, πρέπει το ‘’νους υγιής εν σώματι υγιές’’ να  βρει την θέση του, που είναι κορυφαία στην ιεραρχία της μάθησης.  Οι αξίες και οι κανόνες που προάγονται, μέσα στο σχολείο από τον δάσκαλό και  τον καθηγητή ενός παιδιού, να εφαρμοστούν και στο ποδόσφαιρο από τον προπονητή. Είναι κοινοί κανόνες-κοινές αξίες και όπως έχουμε πει δημιουργούν τα ‘’Μαθήματα Ζωής’’! Το σχολείο και ο αθλητισμός, μπορούν να βοηθήσουν στην ίδια κατεύθυνση, δεν ανταγωνίζονται, αλληλοσυμπληρώνονται! Προσωπικά, θα ήθελα περισσότερες ώρες στο μάθημα της Γυμναστικής, σε όλες τις σχολικές βαθμίδες. Θεωρώ, πως η δύναμη του αθλητισμού και δη του ποδοσφαίρου, είναι ένα σπουδαίο ‘’όπλο’’ για να περάσεις αξίες και να εφαρμόσεις κανόνες!

• Ποια  είναι η κατάσταση στη χώρα μας σήμερα, προβλήματα και παθογένειες;

             Απ:  Σαν κοινωνία δεν έχουμε δώσει τη σημασία που πρέπει στην σημασία της σωστής εκπαίδευσης, για να αλλάξουμε τα κακώς κείμενα γενικότερα! Είμαστε συνεχώς σε μια μεταβαλλόμενη διαδικασία, με αλλαγές επί αλλαγών στην εκπαίδευση, όπως και σε άλλους τομείς και δη στο ποδόσφαιρο. Δεν υπάρχει προγραμματισμός και ικανός χρόνος εφαρμογής για αξιολόγηση, αφού είτε μιλάμε για σχολική εκπαίδευση, περιεχόμενα, ρεαλιστικές-ουσιαστικές κατευθύνσεις, εισαγωγικές διαδικασίες, είτε μιλάμε για αναπτυξιακό ποδόσφαιρο, μας χαρακτηρίζει η προχειρότητα, το ‘’τώρα’’ και η έλλειψη διορατικότητας. Μα πως θα λύσουμε τα προβλήματα; Με αλλαγές νόμων ανά υπουργό και κυβέρνηση; Με παραγωγή επιστημόνων χωρίς αντικείμενο και χώρο δράσης στην Ελλάδα; Με άδεια γήπεδα, επιβολή ποινών και τιμωρίες; Με μέτρα καταστολής; Ή με εκπαίδευση και αλλαγή συμπεριφορών, μέσα από το σχολείο και τον αθλητισμό; Είναι η λύση να πληρώσεις πρόστιμο, επειδή πέρασες ένα φανάρι με κόκκινο ή πέταξες μια φωτοβολίδα σε ένα γήπεδο, όντας ένας ανεκπαίδευτος επαναστάτης χωρίς αιτία; Προφανώς όχι, η λύση είναι  από υπευθυνότητα και γνώση, να μην το κάνεις ποτέ!

Κλείνοντας , οι προσωπικές σας προτάσεις  για την προαγωγή του αθλητικού και παιδαγωγικού στοιχείου στο ποδόσφαιρο υποδομής  :

   Απ:  Η μοναδική πρόταση που θα μπορούσα να κάνω είναι να δώσουμε έμφαση και σημασία  στο 99% των παιδιών που με βάση τα στοιχεία, αν και θα βρεθούν στο ‘’μαγικό χώρο’’  του παιδικού ποδοσφαίρου, δεν θα γίνουν επαγγελματίες ποδοσφαιριστές! Αυτό δεν αποκλείει την σωστή ποδοσφαιρική εξέλιξη του 1% δηλαδή των ταλέντων ή των ικανών, μπορεί όμως να αναδείξει και τα ‘’διαφορετικά ταλέντα’’ που χρειάζεται μια κοινωνία για να γίνει καλύτερη! Και η χώρα μας, πρώτη διδάξασα εδώ και χιλιάδες χρόνια, του σωστού τρόπου εκπαίδευσης το έχει ανάγκη! Ένα όνειρο που έχω σαν Έλληνας πολίτης και προπονητής ποδοσφαίρου, είναι να δω μια μέρα τα γήπεδα γεμάτα φίλαθλο κόσμο και το αγαπημένο μου άθλημα που δίκαια αποκαλείται ‘’Βασιλιάς των Σπορ’’,  να έχει επιτελέσει έργο σε αυτό με την δημιουργία ανθρώπων με αξίες και ιδανικά!

Προπόνηση Θέσης στο Ποδόσφαιρο

Ατομική-Υποομαδική προπόνηση στο ποδόσφαιρο-Ένα βιβλίο χρήσιμο για κάθε προπονητή και ποδοσφαιριστή

Το μοναδικό βιβλίο στην Ελλάδα, που εστιάζει στην Προπόνηση Θέσης του ποδοσφαιριστή. Κυκλοφορεί από τις εκδόσεις Sportbook, αλλά και σε πολλά συνεργαζόμενα βιβλιοπωλεία. Πλήρες ασκησιολόγιο ατομικής βελτίωσης και υποομαδικής τακτικής, για κάθε θέση στο σύγχρονο ποδόσφαιρο. Ιδανικό για εφαρμογή από προπονητές, γυμναστές, συνεργάτες προπονητών, personal trainers, αλλά και από τους ίδιους τους ποδοσφαιριστές. 

Δείτε εδώ δείγμα του βιβλίου (κατεβάστε δωρεάν 3 από τις ασκήσεις σε μορφή pdf)

Δείτε εδώ τα περιεχόμενα του βιβλίου

Αποκτήστε το εδώ!!!

Ενδεικτικό Μηνιαίο Πλάνο Ομάδας

Ενδεικτικός μηνιαίος προγραμματισμός και περιεχόμενα, με στόχο τη βελτίωση της επιθετικής λειτουργίας και της αποτελεσματικότητας. Προπονητικές μονάδες 4 ανά εβδομάδα με ρεπό την Τετάρτη.

•1. Στις προπονήσεις της Δευτέρας μετά την ανάλυση αγώνα, η αποκατάσταση περιλαμβάνει ανά 2η εβδομάδα και 2x8΄ κυκλοφορία στα 2/3 (από περιοχή σε περιοχή) με παθητική άμυνα και μετατοπίσεις για βελτίωση του συνδυαστικού παιχνιδιού.

•2. Την Τρίτη, οι προπονήσεις είχαν κυρίως καταστάσεις 2vs1,3vs2 και 4vs3 και αγωνιστικά παιχνίδια 4vs4 ως 6vs6.

•Την Πέμπτη στην ταχυδύναμη,  ασκήσεις με μπάλα και τελείωμα φάσεων ανά υποομάδα πλευράς ή άξονα και αγωνιστικό παιχνίδι σε χώρο 60x70, που αφορούσε την επιθετική λειτουργία του 1-4-2-3-1 και του 1-4-4-2 σε ρόμβο.

•Την Παρασκευή εκτός τις ταχύτητες αντίδρασης, επιθετική τακτική χωρίς αντίπαλο και στατικές φάσεις σε επίθεση και άμυνα.

Σημ.: Το άρθρο αφορά ερασιτεχνική ομάδα. Τα ματς είναι όλα Κυριακή. Το ρεπό μπορεί να μεταφερθεί Τρίτη.

Δείτε όλο το αρχείο σε μορφή pdf  εδώ

Βασίλης Παπαδάκης 

Οι ''μεταγραφές΄΄ στο παιδικό ποδόσφαιρο: Ένα παιχνίδι στην πλάτη των Παιδιών από Προπονητές, Γονείς και Υπεύθυνους Ακαδημιών!

Τα παιδιά συμμετέχουν σε ένα άθλημα για να διασκεδάσουν, να βελτιώσουν τις δεξιότητές τους, να αποτελέσουν μέλη μιας ομάδας, να κερδίσουν αναγνώριση, καλή φυσική κατάσταση και να ζήσουν έντονες συγκινήσεις. (Παιδί και Αθλητισμός-Janet Le Blanc-Louise Dickson). Τα παιδιά ασχολούνται με τον αθλητισμό γιατί τα κάνει να νιώθουν καλά. (Αθλητικός Ψυχολόγος, Dr. Terry Orlic).Η αφορμή για την σημερινή ανάρτηση ήταν μια συζήτηση, με ένα προπονητή ακαδημιών από τη Βέροια, για ένα θέμα που είναι πολύ συχνό, το οποίο έχω αντιμετωπίσει κι εγώ προσωπικά πολλές φορές, όπως σίγουρα και πολλοί συνάδελφοι. Και φυσικά θα υπάρχει πάντα...
Αναφέρομαι στις μετακινήσεις παιδιών στις ακαδημίες, στις ΄΄μεταγραφές΄΄ των μικρών ποδοσφαιριστών, όχι όμως αυτές  που προκύπτουν σαν λογικό αποτέλεσμα της ανακάλυψης ενός ταλέντου από μια μεγάλη ΠΑΕ, αλλά αυτές που αποφασίζουν κάποιοι γονείς, είτε από δική τους εκτίμηση σε σχέση με το πως βλέπουν το ποδόσφαιρο, τη συμμετοχή του παιδιού τους σε αυτό και τα ''όνειρά'' τους για την εξέλιξή του, είτε από ''παρότρυνση'' ενός προπονητή που βλέποντας ένα αξιόλογο κατά τη γνώμη του ταλέντο, τάζει λαγούς και πετραχήλια σε παιδί και γονιό, για να το φέρει στην ομάδα του και να οικειοποιηθεί τις δυνατότητές του, προς ίδιον όφελος. Οι ερωτήσεις του συνάδελφου απλές: ''Με παρότρυνση του γονέα και με καταλυτικό ρόλο του προπονητή της άλλης ομάδας, ένα παιδί θέλει να φύγει. Οι δύο ακαδημίες λειτουργούν στα ίδια πλαίσια, αλλά η μία έχει συνεργασία με ΠΑΕ άλλης πόλης. Ενεργούν σωστά γονέας και προπονητής; Η ακαδημία που είναι το παιδί πως πρέπει να φερθεί;''
Αναφέροντας αρχικά την προσωπική μου άποψη πιστεύω πως κανένα παιδί, δεν πρέπει να μένει με το ζόρι σε μια ακαδημία, δηλαδή θεωρώ λάθος η ομάδα-ακαδημία αντιδρώντας και ερχόμενη σε ρήξη, να το κρατήσει. Αυτό τα τελευταία χρόνια έχει βελτιωθεί σημαντικά, αλλά ακόμα δεν λειτουργεί σωστά. Συμπληρώνοντας την άποψή μου, πιστεύω πως η μόνη ''άμυνα'' σε τέτοια περίπτωση, είναι η ακαδημία να λειτουργεί σωστά, σε ότι έχει να κάνει με την προπόνηση και την βελτίωση-εξέλιξη του παιδιού και να υπάρχει μια ειλικρινή σχέση μεταξύ τους.
Ας αναλύσουμε λίγο τα δεδομένα, σε σχέση με τον κάθε εμπλεκόμενο σε μια τέτοια ιστορία... Κατ΄αρχάς είναι πέρα για πέρα αντιδεοντολογικό και κατακριτέο, ένας προπονητής  μέσω ενός γονέα ή απευθείας σε ένα παιδί, να προσπαθεί να το πείσει πως πρέπει να έρθει στην ακαδημία του, για να κάνει καλύτερη προπόνηση, αμφισβητώντας και μηδενίζοντας ένα συνάδελφο ή μια ακαδημία. Και βέβαια, με τέτοιες νοοτροπίες και πρακτικές, ουσιαστικά εκτίθενται οι ακαδημίες που πιθανόν ΄΄εκπροσωπούν'' αυτοί οι προπονητές και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να το προσέξουν ιδιαίτερα οι εμπλεκόμενοι. Η δουλειά του προπονητή δεν είναι αυτή. Ο προπονητής πρέπει να ασχολείται με το αντικείμενό του, δηλαδή τη σωστή και δομημένη προπόνηση, την πολυπλευρικότητα και τα στάδια εκπαίδευσης, τη βελτίωση των νεαρών αθλητών, μέσα από τη χαρά του παιχνιδιού και της συμμετοχής. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως σαν προπονητές έχουμε τεράστια ευθύνη και ειδικά στο παιδικό ποδόσφαιρο ''χτίζουμε'' όχι μόνο ποδοσφαιριστές αλλά και χαρακτήρες, επιδρώντας ουσιαστικά πάνω τους για μια ζωή! Σε αντιστοιχία Υπεύθυνοι Ακαδημιών-Σχολών Ποδοσφαίρου ή Δ.Σ. ομάδων που προσπαθούν με παρόμοιο τρόπο να ΄΄ξεγελάσουν΄΄ παιδιά και γονείς, το μόνο που κάνουν ουσιαστικά είναι να δημιουργούν έριδες και προβλήματα και επειδή οι κοινωνίες είναι μικρές και τίποτα δε μένει κρυφό, τελικά όλα αυτά λειτουργούν εις βάρος τους. Ένα πρόσκαιρο κέρδος (π.χ. μια νίκη  ή και ένας τίτλος σε ένα παιδικό πρωτάθλημα) που προκύπτει, όχι από τη στοχευμένη και μεθοδική δουλειά αλλά από 2-3 καλούς παίκτες, ουσιαστικά δε δίνει τίποτα παρά μια ψευδαίσθηση επιτυχίας και εισροής ''πελατών'', δηλαδή νέων εγγραφών παιδιών. Προσωπικά, ξέρω ακαδημίες με πολλά παιδιά και σταθερή πορεία χρόνων, που δεν έχουν καταφέρει να βγάλουν επαγγελματία παίκτη, αλλά συνεχίζουν να έχουν εγγραφές και αποδοχή. Όπως και μικρές, ίσως και ανοργάνωτες ακαδημίες ή ομάδες, που έβγαλαν επαγγελματίες, αλλά δεν έχουν αύξηση εγγραφών. Πιστεύω, ότι όλοι μας, αν θέλουμε μπορούμε να το διαπιστώσουμε αυτό...
Σε ότι έχει να κάνει με τους γονείς, σε αυτή την ιστορία, το σίγουρο είναι πως θέλουν το καλύτερο για το παιδί τους. Όμως η άγνοια, τα μη σωστά κριτήρια, η λάχτάρα και τα δικά τους θέλω για το παιδί τους, τους οδηγεί συχνά σε λάθη. Είναι καθήκον του γονιού, να αξιολογήσει την ενασχόληση του παιδιού σε μια ακαδημία, αλλά πως; Με πρωταθλήματα και τίτλους; Με ένα παιδί χαρούμενο; Με ένα παιδί που δείχνει βελτίωση σαν αθλητής και σαν άνθρωπος; Με ένα στρατιωτάκι; Πολλά τα ερωτήματα...

 Τα ταλέντα σπάνια χάνονται γιατί δε θα τα ανακαλύψει κανείς. Χάνονται για άλλους λόγους, όπως είναι η κακή προπόνηση, ο χαρακτήρας-προσωπικότητα, η στήριξη ή όχι της οικογένειας, το εκπαιδευτικό μας σύστημα κ.α. Και βέβαια, παίζει μεγάλη σημασία, ειδικά για μεγαλύτερα παιδιά, το πότε θα διεκδικήσεις την ευκαιρία σου και πόσο έτοιμος θα είσαι, γιατί ίσως να έχεις μόνο μία. Οι μεγάλες ΠΑΕ, άλλες περισσότερο και άλλες λιγότερο έχουν ένα δίκτυο για να βρίσκουν τα ταλέντα. Η αλλαγή των δομών στο παιδικό ποδόσφαιρο, οι μεικτές ομάδες των νομών, οι περιφερειακές και τα πολλά τουρνουά που γίνονται βοηθάνε σε αυτό. Η ευκολία της επικοινωνίας και τη προβολής, ίδιον της εποχής μας, επίσης βοηθάει.
Ξαναγυρνώντας στο βιβλίο ''Παιδί και Αθλητισμός''  σε σχέση με τα κριτήρια επιλογής μιας ακαδημίας, οι γονείς θα πρέπει να θέτουν τα παρακάτω ερωτήματα:
1. Είναι διπλωματούχοι οι προπονητές; Έχουν την απαιτούμενη πείρα;
2. Ο ίσος χρόνος συμμετοχής του κάθε παιδιού αποτελεί αρχή του συλλόγου;
3. Δίνεται σημασία στην ανάπτυξη δεξιοτήτων;
4. Τηρούν οι χώροι άθλησης τις προδιαγραφές ασφαλείας;
5. Ποιά είναι η αναλογία μεταξύ προπονήσεων και αγώνων;
6. Η κατανομή σε ομάδες εγγυάται την ασφάλεια και την ψυχαγωγία των παιδιών;
7. Δίνονται πολλές ευκαιρίες στα παιδιά να συμμετάσχουν;
8. Ενθαρρύνονται και επαινούνται τα παιδιά για τις προσπάθειες τους;
9. Λαμβάνονται υπόψη οι ανάγκες των παιδιών; (ώρες προπόνησης, διάρκεια κλπ)
10. Τηρούνται οι κανόνες ασφαλείας κατά τη διάρκεια των προπονήσεων και των αγώνων;
Επίσης, οι ερωτήσεις που θα πρέπει οι γονείς να κάνουν στα παιδιά ύστερα από ένα αγώνα είναι:
1. Διασκέδασες;
2. Ποιά ήταν για σένα η καλύτερη στιγμή του παιχνιδιού;
3. Τί δε σου άρεσε στο σημερινό αγώνα;
4. Τί έμαθες;
5. Πάνω σε τί πρέπει να δουλέψεις περισσότερο;
6. Μπορώ να σε βοηθήσω να βελτιωθείς σε κάτι;
7. Είχες άγχος στη διάρκεια του αγώνα;
8. Τί είπε ο προπονητής μετά το παιχνίδι;
9. Έπαιξες τίμια;
Αυτές οι ερωτήσεις έχουν πραγματική ουσία και όχι π.χ. κερδίσατε; χάσατε; καθώς η απάντηση ναι ή όχι του παιδιού, δε μας λέει τίποτα για την εμπειρία που μόλις βίωσε.
Τα παραπάνω 10 σημεία και οι 9 ερωτήσεις μας δίνουν την απάντηση στα ερωτήματα του συνάδελφου προπονητή και το πως θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε και να μειώσουμε τελικά, αυτά τα περιστατικά που γίνονται στις πλάτες των παιδιών, να προβλέψουμε, να αντιδράσουμε καλύτερα και να είμαστε έτοιμοι όλοι μας, για να προπονήσουμε καλύτερα αν είμαστε προπονητές και να πάρουμε τις σωστές αποφάσεις, αν είμαστε γονείς. Σημαντικό είναι επίσης, η ειλικρινής σχέση προπονητή-παιδιού-γονέα, η επαφή και η συζήτηση τόσο σε τακτή βάση για γενικότερα θέματα, όσο και σε πιο προσωπικά προβλήματα και απορίες. Αν σαν προπονητές και σαν ακαδημίες-σύλλογοι δώσουμε έμφαση και τηρήσουμε αυτό το Δεκάλογο, τότε θα έχουμε κάνει από την  πλευρά μας αυτό που απαιτείται. Αλλά και σαν γονείς αν αναζητήσουμε αυτά τα 10 σημεία στην ενασχόληση του παιδιού μας σε μια ακαδημία, θα πάρουμε σίγουρα πιο σωστές αποφάσεις. Σίγουρα θα υπάρξουν περιπτώσεις που θα πρέπει ένας γονιός να επιλέξει: Είτε γιατί το παιδί του το ζητάει. Είτε γιατί αυτός βλέπει κάποια πράγματα που δε θεωρεί σωστά. Είτε γιατί τον παροτρύνει κάποιος γνωστός, φίλος, προπονητής κ.α  Όμως, οι ''μεταγραφές'' παιδιών από μια ακαδημία σε μια άλλη, θα πρέπει να γίνονται από τους γονείς με μεγάλη προσοχή και με σωστά κριτήρια. Το οφείλουμε στα παιδιά μας.

Βασίλης Παπαδάκης-Προπονητής Ποδοσφαίρου 

Αμυντική συνεργασία μέσων και επιθετικών στο 1-4-4-2

Η προπόνηση που ακολουθεί αναφέρεται στην αμυντική συνεργασία των μέσων και των επιθετικών στο σχηματισμό 1-4-4-2. Αφορά την καθοδήγηση της αμυντικής συνεργασίας των παικτών μας, στο επιθετικό μισό, έχοντας σαν στόχο την βελτίωση της αμυντικής τους συμπεριφοράς.
Οργάνωση-Μεθοδολογία:
Σαν χώρος προπόνησης-εφαρμογής ορίζεται το μισό γήπεδο, οι ποδοσφαιριστές είναι 12 (16) δηλαδή 6vs6 (8vs8) και στην αμυνόμενη ομάδα προστίθεται και ένας τερματοφύλακας είτε από την αρχή (προθέρμανση)  είτε στην εξέλιξη της προπόνησης. Ο συνολικός χρόνος της προπόνησης είναι 75΄-80' .
Θεωρητική ανάλυση του στόχου της προπόνησης στους ποδοσφαιριστές, με σύντομη αναφορά στις λύσεις που προτείνουμε και τις συνδυαστικές κινήσεις που ζητάμε, με επίδειξη στον πίνακα.
Προθέρμανση: Η μία ομάδα (μπλε) κυκλοφορεί τη μπάλα με 2 επαφές μετατοπιζόμενη αναλόγως στο χώρο. Οι παίκτες υποστηρίζουν τις πάσες τους, τοποθετούνται και προσφέρονται ανάλογα για να φτάσει η μπάλα στα μπακ, στους κεντρικούς μέσους και να γίνει αλλαγή πλευράς. Η άλλη ομάδα (κίτρινη) εκτελεί άμυνα με προσανατολισμό στη μπάλα με τη βοήθεια των κώνων που έχουμε τοποθετήσει για τις ενδεικτικές θέσεις των αντιπάλων. Σε αυτή τη φάση χρησιμοποιούμε όλο το γήπεδο-μισό για κάθε υποομάδα. Χρόνος μαζί με δρομικές και διατάσεις στην αρχή 20΄.

 Προθέρμανση

Περνάμε στο παιχνίδι προσανατολισμού, στο οποίο καθοδηγούμε την αντίπαλη ομάδα (μπλε) ώστε να δημιουργήσουμε το πρόβλημα, όσο πιο ρεαλιστικά μπορούμε. Είναι πολύ σημαντικό οι ποδοσφαιριστές μας, να προσπαθήσουν να εμφανίσουν τις καταστάσεις που θέλουμε να αντιμετωπίσουμε στη συνέχεια με τους επιθετικούς και τους μέσους μας. Αυτό θα παίξει καθοριστικό ρόλο για την επιτυχή έκβαση της προπόνησης. Χρόνος 10΄.

 Παιχνίδι προσανατολισμού

Στη συνέχεια περνάμε στη φάση μάθησης, στην οποία καθοδηγούμε την ομάδα μας  και επιδυκνείουμε τις λύσεις στα προβλήματα που μας βάζει ο αντίπαλος. Έχουμε επιλέξει στην σημερινή προπόνηση 4 πιθανά σενάρια:

Σενάριο 1

Η μπάλα στον κεντρικό αμυντικό: Ο ένας φορ πιέζει, ο άλλος καλύπτει διαγώνια και ο χαφ της πλευράς ανεβαίνει στον ακράιο μπακ. Αν υπάρχει κίνηση υποστήριξης από αμυντικό μέσο ακολουθείται.

 Σενάριο 2

Η μπάλα στον ακραίο μπακ. Ο αντίστοιχος χαφ πιέζει, ο φορ πλευράς κλείνει την πίσω πάσα, ο άλλος φορ γυρίζει προς το κέντρο . Αν ο αμυντικός μέσος προσφέρεται για πάσα ακολουθείται.

Σενάριο 3

Μπάλα στον αμυντικό μέσο: Ο δικός μας χαφ πιέζει, ο φορ πλευράς επιστρέφει για υπεραριθμία, οι άλλοι χαφ κλείνουν για δημιουργία αμυντικού τριγώνου.

Σενάριο 4

Αλλαγή πλευράς (είτε από κεντρικό αμυντικό είτε από μεγάλη μπαλιά): Ο ακραίος χαφ κλείνει γρήγορα. Ομαδική μετατόπιση προς την πλευρά της μπάλας για υποστήριξη και δημιουργία αμυντικού βάθους. Ο φορ πλευράς επιστρέφει όσο πιο γρήγορα μπορεί και ο άλλος φορ κλείνει προς το κέντρο.

Χρόνος για τη φάση αυτή  10΄.

Στη συνέχεια περνάμε στην ανατροφοδότηση (3΄-4΄) επισημαίνοντας στους ποδοσφαιριστές τα βασικά σημεία που θέλουν βελτίωση ή προσοχή και διορθώνουμε με ερωτήσεις και επίδειξη  τα σημαντικότερα λάθη.

Ακολουθεί το τελικό παιχνίδι με την μπλε ομάδα να κυκλοφορεί τη μπάλα προσπαθώντας να πετυχει τέρμα σε 2 μικρές εστίες στο κέντρο (ή 10 μ. μετά από το κέντρο αν παίζουμε 8vs8) και την κίτρινη να πιέζει για να κλέψει τη μπάλα και να σκοράρει στην κανονική εστία. Επιθετικός στόχος δηλαδή, σαν λογική συνέπεια μιας επιτυχημένης αμυντικής συνεργασίας στο αμυντικό μισό του αντιπάλου.  

Χρόνος: 2χ8΄ (2χ10΄). 

 Τελικό παιχνίδι

Κοουτσάρισμα: 

1.Πίεση στον παίκτη με τη μπάλα-σημαντική η γωνία πίεσης και η θέση του σώματος. 2. Αμυντικό βάθος-διαγώνια κάλυψη συμπαίκτη. 3.  Επικοινωνία. 4. Συνοχή γραμμών-αποστάσεις παικτών. Υπάρχουν 4 λέξεις κλειδιά: Πίεση-Κάλυψη-Μετατόπιση-Επικοινωνία.

Παραλλαγές: 1.Το παιχνίδι μπορεί να είναι από 6vs6 (μόνο οι καθαρά εμπελεκόμενοι-πιο απλή εφαρμογή που προτείνεται για αρχικό στάδιο) μέχρι 8vs8 (πλήρες αγωνιστικό παιχνίδι με συμμετοχή ακόμα 2 μέσων του αντιπάλου και των ακραίων μπακ της ομάδα μας  που προτείνεται σαν εξέλιξη ή για πιο έτοιμες αγωνιστικά ομάδες). 2. Σε σχέση με το σχηματισμό του αντιπάλου μπορούμε να έχουμε ολιγαριθμία στην ομάδα μας, δηλαδή αν ο αντίπαλος παίζει με 1-4-3-3 θα έχουμε αφαιρώντας τον φορ, μια σχέση 9vs8. 3. Επίσης, η προθέρμανση μπορεί να γίνει με τις 2 ομάδες στον χώρο παιχνιδιού και διαφορετικούς ρόλους (κυκλοφορία-παθητική άμυνα), ώστε από την αρχή να είμαστε ταυτόχρονα στο πρόβλημα και  τους στόχους. Αυτό είναι και πιο σωστό κατά την προσωπική μου άποψη.

Βασίλης Παπαδάκης