Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παιδικό ποδόσφαιρο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Παιδικό ποδόσφαιρο. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 4 Φεβρουαρίου 2025

U12 training * warm-up drill

Άσκηση προθέρμανσης για ηλικίες Κ12, με 3 παραλλαγές εκτέλεσης: Δρομικό τρέξιμο, οδήγημα και πάσες. Κάθε επανάληψη ξεκινά με οπτικό-φωνητικό ερέθισμα αντίδρασης από τον προπονητή.

Κυριακή 17 Δεκεμβρίου 2023

''Κάνε παιδί μου φάουλ''- Μια ακόμα εντολή... ανάπτυξης στο ελληνικό ποδόσφαιρο!

Πριν λίγες μέρες, βρέθηκα σαν θεατής σε αγώνα παιδικού πρωταθλήματος. Είναι κάτι που κάνω συχνά, όχι μόνο λόγω της ιδιότητας και του ρόλου μου, αλλά και γιατί μου αρέσει να παρακολουθώ τα παιδιά στα πρώτα τους βήματα στο άθλημα που αποκαλείται "ο Βασιλιάς των Σπορ". 

Ήταν μια ήσυχη ατμόσφαιρα,  με τους γονείς-θεατές  να συζητούν, να σχολιάζουν και να  επιβραβεύουν τα παιδιά με θετικό τρόπο κι ενα ευχάριστο κλίμα γενικότερα. Οι μικροί "ποδοσφαιριστές"  έδιναν τον καλύτερο τους εαυτό,  προσπαθώντας πραγματικά, να παίξουν το αγαπημένο τους παιχνίδι.  Ο διαιτητής ήρεμος και φιλικός, εξηγούσε συχνά στα παιδιά την απόφαση του, προσπαθώντας να τα εκπαιδεύσει και στους κανόνες. Η μία ομάδα με σαφώς πιο έτοιμα και ίσως μεγαλύτερα παιδιά, εύκολα δημιούργησε και πέτυχε μερικά γκολ, με το σκορ και τη γενικότερη εικονα του ματς, να μην αφήνει καμία αμφισβήτηση για τον τελικό νικητή του παιχνιδιού. 

Αυτή η ηρεμία και η όμορφη ατμόσφαιρα, διατταράσονταν  συχνά από μια "οδηγία" του προπονητή της νικήτριας ομάδας προς τους παίκτες του: 

-Κάνε φάουλ!

Αυτό το άκουσα τουλάχιστον 7 φορές, σε περιπτώσεις που κάποιο από τα παιδιά της αδύναμης ομάδας, κατάφερνε να κρατήσει την μπάλα λίγο παραπάνω, προσπαθώντας να ξεφύγει από τους αντιπάλους του και χρησιμοποιώντας  τις δεξιότητες του στο οδήγημα και την προσποίηση, κέρδιζε μερικά μέτρα προς την περιοχή του αντιπάλου. 

Κάνε φάουλ, λοιπόν... Μετά από όλα αυτά που συμβαίνουν στο ελληνικό ποδόσφαιρο... Μετά από τόσες σχολές, σεμινάρια, εκπαιδευτικές ημερίδες, άρθρα, δημοσιεύσεις και συζητήσεις...

Κάνε φάουλ, λοιπόν... στην εξέλιξη, στην δημιουργία, στο θέαμα...

Κάνε φάουλ, λοιπόν... στο ποδόσφαιρο και στη ζωή, ανατρέποντας ή χτυπώντας κάποιον,  μπορείς να κερδίσεις...

Κάνε φάουλ, λοιπόν... Είναι η λύση, η οδηγία, η εντολή για τον μικρό ποδοσφαιριστή... 

Πολλοί θα πουν πως το προαναφερόμενο γεγονός, δεν αποτελεί συμπεριφορές και πρακτικές που είναι πλειοψηφία.  Ωστόσο, για μενα δεν έχει σημασία αν είναι μεμονωμένο περιστατικό, δεν επιτρέπεται τέτοια προσέγγιση σε καμία  περίπτωση. Όπως μου έλεγε συχνά ένας παλιότερος: "Βασίλη, δέκα να χτίζουν κι ένας να χαλά, δεν τον προλαβαίνουν!"

Ελληνικό αναπτυξιακό ποδόσφαιρο, λίγο πριν χαράξει το 2024! Λυπάμαι πραγματικά...

Επίλογος ελπίδας : Υπήρχε όμως και το εξής παρήγορο σε όλη αυτή την ιστορία: Τα παιδιά της ομάδας,  που ο προπονητής προέτρεπε να σταματήσουν τη φάση με φάουλ, ποτέ δεν το έκαναν, αλλά αντίθετα προσπαθούσαν απλά να αποσπάσουν την μπάλα! Σε αυτή την περίπτωση, τα παιδιά έδωσαν την απάντησή τους!  Προσπάθησαν να "εκπαιδεύσουν" και να δώσουν ένα μάθημα στον προπονητή τους, αν και δεν τα κατάφεραν. Τα παιδιά, ο τρόπος  σκέψης  και οι αντιδράσεις  τους είναι πηγή γνώσης κι εξέλιξης για κάθε ενήλικα, που δεν φορά παρωπίδες, σκέφτεται το μέλλον και θέλει ένα καλύτερο κόσμο...

Σημ.: Με τα λίγα που γνωρίζω, νομίζω πως ο διαιτητής  δεν μπορεί να επέμβει σε μια τέτοια περίπτωση. Ίσως όμως θα έπρεπε σε αγώνες αναπτυξιακών ηλικιών να γίνεται...


Τετάρτη 6 Δεκεμβρίου 2023

Προπονώντας παιδιά, τι άραγε αξίζει να διδάξεις?


Η φιλοσοφία της προπόνησης αναπτυξιακών ηλικιών στο ποδόσφαιρο, 
μέσα από αποσπάσματα από το βιβλίο ''Προπονώντας παιδιά''. 
Προτάσεις και κατευθύνσεις για τα ΄΄Μαθήματα ζωής΄΄. 

Σάββατο 7 Οκτωβρίου 2023

ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ: Ένα παιδί, μια μπάλα και ένας τοίχος…



ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ: Ένα παιδί, μια μπάλα και ένας τοίχος…
Σήμερα ένα παιδί, έχει σίγουρα πολλές δυνατότητες να εξελιχθεί μέσα από στοχευμένη προπόνηση, σε ατομικό ή ομαδικό επίπεδο. Η προπονητική επιστήμη έχει κάνει τεράστια άλματα και έχει εξατομικεύσει σε πολύ μεγάλο βαθμό το ασκησιολόγιο για τα επιμέρους στοιχεία προπόνησης και απόδοσης. Η συναρμογή, η διατροφή, η ψυχολογία έρχονται να συμπληρώσουν και να ολοκληρώσουν κάθε ανερχόμενο ποδοσφαιριστή. 
Είναι ωστόσο, αποδεκτή πλέον η αντίληψη πως το λεγόμενο ‘’ποδόσφαιρο αλάνας’’ βοηθάει τους μικρούς ποδοσφαιριστές, να πάρουν μέσα από το ελεύθερο παιχνίδι, πολλά σημαντικά εφόδια για την εξέλιξή και τη βελτίωσή τους.

Τρίτη 8 Αυγούστου 2023

Προπονώντας παιδιά, τι άραγε αξίζει να διδάξεις?


Η φιλοσοφία της προπόνησης αναπτυξιακών ηλικιών στο ποδόσφαιρο, μέσα από αποσπάσματα από το βιβλίο ''Προπονώντας παιδιά''. Προτάσεις και κατευθύνσεις για τα ΄΄Μαθήματα ζωής΄΄.

Κυριακή 1 Μαΐου 2022

Η Aτομική Bελτίωση και όχι η τακτική είναι το ζητούμενο στις αναπτυξιακές ηλικίες...

Παρακολουθώ με έκπληξη και προβληματισμό, την αγωνιώδη προσπάθεια προπονητών να επέμβουν τακτικά στο παιχνίδι με φωνές, χειρονομίες και ένταση, σε ηλικίες Κ14-Κ12 ή ακόμα και μικρότερες όπως Κ10 και Κ8. Πραγματικά λυπάμαι αυτά τα παιδιά, που μη έχοντας τη δυνατότητα λόγω ηλικίας, να καταλάβουν τι τους ζητά ο προπονητής ή μη έχοντας την φυσική ή την τεχνική ικανότητα να εκτελέσουν αυτά που αυτός φαντάζεται, νοιώθουν ανεπαρκή και ατάλαντα. Χάνουν το κυριότερο στοιχείο που οδηγεί στην βελτίωση τους και είναι η χαρά και η ικανοποίηση, που νοιώθουν όταν πετυχαίνουν τους στόχους τους! 


Οι εφικτοί στόχοι και οι ρεαλιστικές προσδοκίες είναι το Α και το Ω, για να είναι ένα παιδί ευχαριστημένο, να μείνει στο άθλημα, να ενταχθεί ομαλά στην ομάδα, να βελτιωθεί και να εξελιχτεί! Αυτή η διαδικασία είναι διαφορετική για κάθε παιδί, το στοιχείο της ατομικότητας είναι ο απόλυτος οδηγός για τον προπονητή και θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη σαν ''Ευαγγέλιο'', γιατί διαφορετικά η σύγκριση, η αίσθηση του κατώτερου και η μη δυνατότητα ανταπόκρισης, θα οδηγήσουν απλά σε χαμένες ώρες προπόνησης, στασιμότητα, έλλειψη ικανοποίησης και κινήτρων και τελικά παιδιά με χαμηλή αυτοεκτίμηση και αυτοπεποίθηση...

Πως μπορεί ένα παιδί που δεν είναι ακόμα έτοιμο λόγω ηλικίας ή σωματότυπου, να ανεβοκατεβαίνει στο γήπεδο σαν τον N'Golo Kante;
Πως μπορεί όταν δεν μπορεί να ελέγξει σωστά την μπάλα να του ζητάμε οδήγημα υπό πίεση και διεισδύσεις όπως ο Lionel Messi και όταν δεν το καταφέρνει, να τα ''ακούει'' κι από πάνω;
Πως μπορεί όταν δεν έχουμε ασχοληθεί για να το βελτιώσουμε να πασάρει την μπάλα σωστά, να του ζητάμε πάσες με σωστή δύναμη και κάθετες ανάμεσα στους αντιπάλους, όπως ο Kevin De Bruyne;
Πως μπορεί να αντιληφθεί και να εφαρμόσει ομαδικές τακτικές κινήσεις και συνεργασίες, όταν δεν έχει εκπαιδευτεί σε ξεμαρκάρισμα, υποστήριξη, 1-2, πίεση, κάλυψη, διαγώνιες σχέσεις κ.α.;

Πως, πως, πως...


Το πρώτο και σημαντικότερο για όλα τα υπόλοιπα είναι η Ατομική Βελτίωση των παιδιών σωματικά, τεχνικά και σαν προσωπικότητες! Οι φυσικές ικανότητες, η κινησιολογία, η συναρμογή, η τεχνική επιδεξιότητα, θα το καταστήσουν ικανό να μπορεί να ανταποκριθεί στο παιχνίδι, να συμμετέχει, να το χαίρεται και να βελτιώνεται. Επίσης σημαντικό, τα εμπόδια που συναντά να είναι προσπελάσιμα, για να αποκτά κίνητρο και αυτοπεποίθηση και γι'  αυτό υπεύθυνοι είναι οι ακαδημίες και οι προπονητές. Αν αυτό δεν συμβεί, απλά προχωράνε τα παιδιά που ήδη μπορούν και χωρίς προπονητή, είτε γιατί έχουν ταλέντο, είτε γιατί υπερέχουν σωματικά τη δεδομένη χρονική στιγμή, καθώς στο παιδικό ποδόσφαιρο ένα ανεπτυγμένο ή μη παιδί (χρονολογική-βιολογική ηλικία) συχνά κρίνεται λάθος!

Παρασκευή 10 Δεκεμβρίου 2021

FIFA 11+ for kids (video)


Απλό στην εφαρμογή, αποτελεσματικό και επιστημονικό! 
Πατήστε πάνω στην εικόνα για να δείτε video me τις 7 ασκήσεις σε εφαρμογή ανά επίπεδο.

Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2020

Ενδεικτική προπόνηση Κ8

 Ενδεικτική προπόνηση κατηγορίας Κ8, με περιεχόμενα βελτίωσης συναρμογής, τεχνικής (πάσα, υποδοχή, οδήγημα, σουτ), ατομικής τακτικής (1vs1) και τελικό παιχνίδι με βάση την ηλικία και τις κατευθύνσεις σε αγωνιστικές σχέσεις και χώρο. Είναι μια προπόνηση με έντονο το στοιχείο του συναγωνισμού, που βοηθά τα παιδιά να είναι νοητικά συγκεντρωμένα και εισάγει (καθώς η συμμετοχή καθενός προς τον στόχο είναι σημαντική) την αίσθηση της ομάδας, την συνυπευθυνότητα, την υποστήριξη, την προτροπή, την επιβράβευση, τη νίκη σαν αποτέλεσμα συλλογικό.

Άσκηση 1

Διαβάστε όλη την ανάρτηση στο soccercoach.gr στην ενότητα Παιδικό ποδόσφαιρο.


Τρίτη 23 Ιουνίου 2020

Προπονώντας παιδιά-Ασκήσεις για τμήματα Κ6 έως Κ14

Βασίλης Παπαδάκης

27,22
24,50
Το βιβλίο είναι μια πρόταση για όσους ασχολούνται με τις αναπτυξιακές ηλικίες, προτείνοντας ασκήσεις για να δημιουργηθεί ένας τρόπος σκέψης και εφαρμογής, που θα βασίζεται στην επικοινωνία, στην αντίληψη και στη λήψη απόφασης, από τους ίδιους τους μικρούς ποδοσφαιριστές, μέσα από την αξιοποίηση των εμπειριών τους στην προπόνηση και τα παιχνίδια.

ΠερίληψηΔείγμα βιβλίου

Το βιβλίο «Προπονώντας παιδιά» είναι μια πρόταση για όσους ασχολούνται με τις αναπτυξιακές ηλικίες, προτείνοντας ασκήσεις για να δημιουργηθεί ένας τρόπος σκέψης και εφαρμογής, που θα βασίζεται στην επικοινωνία, στην αντίληψη και στη λήψη απόφασης, από τους ίδιους τους μικρούς ποδοσφαιριστές, μέσα από την αξιοποίηση των εμπειριών τους στην προπόνηση και τα παιχνίδια. Περιέχει ενδεικτικό ασκησιολόγιο από Κ6 έως και Κ14, με ασκήσεις που έχουν δράση, ρεαλισμό, στόχους και κίνητρο, σύμφωνα με τα χαρακτηριστικά των ηλικιών, τα πεδία εκπαίδευσης και τις κατευθύνσεις του μακροχρόνιου προγραμματισμού.
Ο δεκάλογος της ανάπτυξης του μικρού ποδοσφαιριστή που προτείνει το «Προπονώντας παιδιά» θα πρέπει να βασίζεται:
  1. Στο εισαγωγικό στάδιο, στην ελευθερία κινήσεων και δράσεων μέσα από ποικίλα ερεθίσματα.
  2. Στη δημιουργία συνθηκών αλάνας, ασκήσεων με κάθε είδους εμπόδια και αναγκαστικές διαφορετικές κινήσεις, όχι κατ’ ανάγκη ποδοσφαιρικές, για να βοηθήσουμε τη γενικότερη συναρμογή των παιδιών, μέχρι και την ηλικία Κ10.
  3. Στο 1vs1, ως κύριο στοιχείο εκπαίδευσης ατομικής τακτικής.
  4. Στην ατομική-έξτρα προπόνηση στο σπίτι ή δυνατόν σε ελεύθερη μορφή.
  5. Στην εναλλαγή των θέσεων στην προπόνηση και τα παιχνίδια μέχρι τα Κ12.
  6. Στη σημασία της βιολογικής ηλικίας, ώστε τα παιδιά, όταν μπορούν, να ανταγωνίζονται μεγαλύτερα παιδιά.
  7. Στη λήψη αποφάσεων από τα ίδια τα παιδιά, οπότε το ασκησιολόγιο σε οργανωμένες ακαδημίες θα πρέπει να φροντίζει γι’ αυτό.
  8. Στο παιχνίδι 4vs4 ως βάση εκπαίδευσης και προπόνησης.
  9. Στην ατομική-έξτρα προπόνηση πλέον της ομάδας-ακαδημίας, στις ηλικίες από Κ14 και άνω.
  10. Στα «Μαθήματα Ζωής» που μπορεί το ποδόσφαιρο ως ομαδικό άθλημα να δώσει, σε όλη αυτή τη διαδρομή από την ηλικία των 4 ετών μέχρι την ολοκλήρωση αυτής της διαδικασίας, δηλαδή για μια ζωή!
Το βιβλίο φιλοδοξεί να δώσει ερεθίσματα σκέψης σε κάθε προπονητή, γιατί είναι σημαντικό ο καθένας μας να βαδίζει σε έναν δημιουργικό δρόμο, εξελίσσοντας τον εαυτό του, τους αθλητές του και το ποδόσφαιρο.
Οι γνώσεις και οι εμπειρίες πρέπει να μοιράζονται!
Δείτε τα περιεχόμενα του βιβλίου στον παρακάτω σύνδεσμο.

Τρίτη 9 Ιουνίου 2020

Ποδόσφαιρο και αξίες ζωής'' συνέντευξη στο blogs.sch.gr


Ποδόσφαιρο και αξίες ζωής ! Μια ξεχωριστή συνέντευξη


Μια  εκπαιδευτική συνέντευξη  με  τον κ.Παπαδάκη Βασίλη, Προπονητή Ποδοσφαίρου
  • Ποια ή αξία του ομαδικού αθλητικού παιχνιδιού στη φυσική, κοινωνική και ψυχο-συναισθηματική εξέλιξη ενός παιδιού ;
       Απ:  Είναι η ίδια η φύση μας, που προστάζει την ανάγκη ομαδικής διαβίωσης και συνεργασίας, αφού στη βάση αυτή χτίζεται ολόκληρη η ζωή μας. Το ομαδικό παιχνίδι, σαν μια μικρογραφία ενός κοινωνικού συνόλου προσφέρει στα παιδιά βιώματα και εμπειρίες, σε πραγματικές συνθήκες συνύπαρξης. Συλλογικότητα, συνεργασίες,  ανταγωνισμός, διεκδίκηση, στόχοι, εξέλιξη, σχέσεις, φιλία, σεβασμός κ.α. έννοιες και αξίες μέσα από το ομαδικό παιχνίδι,  σαν διδακτικό-εκπαιδευτικό-βιωματικό εργαλείο    στην καθημερινότητα του παιδιού, συντροφεύουν την καθημερινότητα και διαμορφώνουν το χαρακτήρα και την προσωπικότητα ενός παιδιού. Το ελεύθερο ομαδικό παιχνίδι στις γειτονιές από μικρές παρέες παιδιών, το ποδόσφαιρο της ΄΄αλάνας’’, έχτισε γενιές σπουδαίων αθλητών και ανθρώπων. Φυσικά και στην οργανωμένη του μορφή, το ομαδικό παιχνίδι προσφέρει πολλά:
Σαν παιχνίδι με προκλήσεις και κίνητρα, βελτιώνει και εξελίσσει μέσα από την προπόνηση τα φυσικά χαρακτηριστικά του παιδιού.
Σαν ομάδα δράσης, με κανόνες,  στόχους και διεκδικήσεις, εντάσσει το παιδί στο σύνολο, το βοηθά να προσαρμοστεί και να αποκτήσει δεξιότητες κοινωνικές και αξίες στην εκτίμηση καταστάσεων και αντιμετώπισης κάθε λογής προβλημάτων.
Σαν χώρος σχέσεων και συμπεριφορών, θωρακίζει το παιδί μέσα από μεταβαλλόμενα διαρκώς συναισθήματα, ώστε να μπορεί να αποκτήσει βάσεις και σαν ενήλικας να μπορεί να αντιμετωπίσει τις προκλήσεις και τις δυσκολίες της ζωής. Οπότε, το ομαδικό αθλητικό παιχνίδι, είναι το ‘’σχολείο της ζωής’’!
  • Ποιοι αθλητικοί και αξιακοί κανόνες πρέπει να τίθενται στην προπονητική διαδικασία ενός παιδιού ; 

       Απ: Το σημαντικότερο είναι να σέβεσαι την ηλικία και να κατανοείς τις ανάγκες ενός παιδιού, σε σχέση με αυτή! Η ηλικία καθορίζει το περιεχόμενο της προπόνησης και την προσέγγιση του προπονητή, με την υπευθυνότητα που απαραίτητα θα πρέπει να τον χαρακτηρίζει. Αθλητικοί κανόνες σημαντικοί είναι η συμμετοχή, η σωστή καθοδήγηση και προπόνηση, το ιδανικό εκπαιδευτικό περιβάλλον, οι δυνατότητες εξέλιξης, τα κίνητρα και βέβαια το ίδιο το παιχνίδι! Αξιακοί κανόνες όπως ο σεβασμός, η ισότητα (ίσες ευκαιρίες), η δικαιοσύνη, η χαρά, η ικανοποίηση και η αίσθηση ασφάλειας μέσα στην ομάδα-οικογένεια  είναι απαραίτητοι! Γενικότερα, μέσα από την προπόνηση πρέπει το παιδί να έρχεται σε επαφή με ένα πλήθος αξιών και να τις κατακτά με τον ανάλογο της ηλικίας του τρόπο. Αν μάθεις να σέβεσαι τον αντίπαλο, θα σέβεσαι τον συνάνθρωπό σου! Αν μάθεις να συνεργάζεσαι με τον συμπαίκτη σου, θα δίνεις και θα παίρνεις βοήθεια στη ζωή σου! Αν μάθεις να διεκδικείς τη νίκη στο γήπεδο, θα μπορείς να παλέψεις τους στόχους που θα έχεις σαν ενήλικας! Αν μάθεις στο ‘’ευ αγωνίζεσθαι΄΄, θα είσαι τίμιος και δίκαιος!
  • Ο ρόλος του προπονητή;
             Απ:  Σπουδαίο κομμάτι του παζλ που δημιουργεί και ολοκληρώνει το παιδί σε αυτή τη μακρόχρονη διαδικασία, είναι ο προπονητής! Αρκεί να αντιληφθεί ο ίδιος τη δύναμη της επιρροής του στον μικρό ποδοσφαιριστή, καθώς είναι αυτός  που χαράζει το μονοπάτι  για τα βήματα του παιδιού… Όχι μόνο προπονητής, αλλά φίλος, δάσκαλος, ψυχολόγος, συμπαίκτης στον αγώνα της ενηλικίωσης. Μια σχέση που εκτός των γραμμών του γηπέδου, δέχεται επιρροές και ερεθίσματα από την οικογένεια και το περιβάλλον του παιδιού και που οφείλει και σε αυτά να κρατήσει υπεύθυνη στάση, για να βοηθήσει τον ‘’πιτσιρίκο’’, που άλλες φορές τον κοιτάζει στα μάτια με λαχτάρα κι άλλες  χαμηλώνει τα μάτια κοιτώντας το έδαφος… Και στις δύο περιπτώσεις ο χειρισμός του προπονητή  και η επίδρασή του, είναι πραγματικά σπουδαία για το μέλλον του παιδιού! Η λέξη κλειδί για τον προπονητή αναπτυξιακών ηλικιών είναι η λέξη ‘’ευθύνη’’! Μια ευθύνη που ότι μέσα από αυτή διδάξει, αθροιστικά θα μεταφερθεί στην κοινωνία και θα την χαρακτηρίσει. Έχουμε μεγάλο βάρος σαν προπονητές, όχι μόνο για την εξέλιξη του αθλήματος, αλλά και για την μορφή της κοινωνίας που δημιουργούμε.
  • Ο ρόλος της οικογένειας  ;
             Απ:  Αδιαμφισβήτητα η επίδραση της οικογένειας  για τον καθένα μας, από την ημέρα που ερχόμαστε στον κόσμο, μέχρι την στιγμή που σταματάμε να αναπνέουμε, είναι η πλέον καθοριστική!  Η σωστή καθοδήγηση-υποστήριξη και η σωστή-λάθος στάση των γονιών θα βοηθήσει ή θα δημιουργήσει προβλήματα στο παιδί. Οι γονείς πρέπει να εξασφαλίσουν τη δυνατότητα του παιδιού να αθληθεί σωστά και με ασφάλεια, πρέπει δηλαδή να επιλέξουν το σωστό περιβάλλον για να χαρεί το παιδί τους το αγαπημένο του άθλημα. Να είναι ‘’κοντά και μακριά’’ στις προπονήσεις και τους αγώνες, πάντα υποστηρικτικοί στις προσπάθειές του παιδιού, σεβόμενοι το ρόλο του γονιού , τις ανάγκες και τα ‘’θέλω’’ του παιδιού και όχι τα δικά τους ζητούμενα! Να αφήσουν στον προπονητή το ποδοσφαιρικό-αθλητικό μέρος της εκπαίδευσης, να σέβονται οι ίδιοι τους κανόνες και τους συμμετέχοντες και να αξιολογούν σωστά τη διαδικασία. Αν το παιδί περνά καλά και εξελίσσεται, έχουν επιτύχει και αυτοί. Αν τους δίνει σημάδια έλλειψης ικανοποίησης και ενδιαφέροντος, να εκτιμούν και να αποφασίζουν, όντας οι πραγματικά υπεύθυνοι για το παιδί τους. Τα παιδιά θέλουν να νοιώθουν τους γονείς κοντά, να αισθάνονται την παρουσία τους και το ενδιαφέρον για το άθλημα, αλλά πραγματικά απεχθάνονται υποδείξεις, πιέσεις, οδηγίες και αντεγκλήσεις από τους γονείς τους στο παιχνίδι τους!
  • Ο  ρόλος της εκπαίδευσης   στην προαγωγή  κανόνων και αξιών στο χώρο του αθλητισμού;
             Απ:  Η έννοια εκπαίδευση δίνει και την απάντηση! Εκπαιδεύω σημαίνει διδάσκω, ανοίγω ορίζοντες, δημιουργώ δρόμους, εξελίσσω, πλάθω χαρακτήρες και προσωπικότητες. Ο εκπαιδευτικός πλούτος της χώρας μας, σε αξίες και έννοιες σημαντικές που δίδαξαν την ανθρωπότητα, πιστεύω πως είναι ένας σπουδαίος δρόμος μάθησης και ολοκλήρωσης του ανθρώπου. Μέσα από την σχολική εκπαιδευτική διαδικασία, πρέπει το ‘’νους υγιής εν σώματι υγιές’’ να  βρει την θέση του, που είναι κορυφαία στην ιεραρχία της μάθησης.  Οι αξίες και οι κανόνες που προάγονται, μέσα στο σχολείο από τον δάσκαλό και  τον καθηγητή ενός παιδιού, να εφαρμοστούν και στο ποδόσφαιρο από τον προπονητή. Είναι κοινοί κανόνες-κοινές αξίες και όπως έχουμε πει δημιουργούν τα ‘’Μαθήματα Ζωής’’! Το σχολείο και ο αθλητισμός, μπορούν να βοηθήσουν στην ίδια κατεύθυνση, δεν ανταγωνίζονται, αλληλοσυμπληρώνονται! Προσωπικά, θα ήθελα περισσότερες ώρες στο μάθημα της Γυμναστικής, σε όλες τις σχολικές βαθμίδες. Θεωρώ, πως η δύναμη του αθλητισμού και δη του ποδοσφαίρου, είναι ένα σπουδαίο ‘’όπλο’’ για να περάσεις αξίες και να εφαρμόσεις κανόνες!
  • Ποια  είναι η κατάσταση στη χώρα μας σήμερα, προβλήματα και παθογένειες;
             Απ:  Σαν κοινωνία δεν έχουμε δώσει τη σημασία που πρέπει στην σημασία της σωστής εκπαίδευσης, για να αλλάξουμε τα κακώς κείμενα γενικότερα! Είμαστε συνεχώς σε μια μεταβαλλόμενη διαδικασία, με αλλαγές επί αλλαγών στην εκπαίδευση, όπως και σε άλλους τομείς και δη στο ποδόσφαιρο. Δεν υπάρχει προγραμματισμός και ικανός χρόνος εφαρμογής για αξιολόγηση, αφού είτε μιλάμε για σχολική εκπαίδευση, περιεχόμενα, ρεαλιστικές-ουσιαστικές κατευθύνσεις, εισαγωγικές διαδικασίες, είτε μιλάμε για αναπτυξιακό ποδόσφαιρο, μας χαρακτηρίζει η προχειρότητα, το ‘’τώρα’’ και η έλλειψη διορατικότητας. Μα πως θα λύσουμε τα προβλήματα; Με αλλαγές νόμων ανά υπουργό και κυβέρνηση; Με παραγωγή επιστημόνων χωρίς αντικείμενο και χώρο δράσης στην Ελλάδα; Με άδεια γήπεδα, επιβολή ποινών και τιμωρίες; Με μέτρα καταστολής; Ή με εκπαίδευση και αλλαγή συμπεριφορών, μέσα από το σχολείο και τον αθλητισμό; Είναι η λύση να πληρώσεις πρόστιμο, επειδή πέρασες ένα φανάρι με κόκκινο ή πέταξες μια φωτοβολίδα σε ένα γήπεδο, όντας ένας ανεκπαίδευτος επαναστάτης χωρίς αιτία; Προφανώς όχι, η λύση είναι  από υπευθυνότητα και γνώση, να μην το κάνεις ποτέ!
Κλείνοντας , οι προσωπικές σας προτάσεις  για την προαγωγή του αθλητικού και παιδαγωγικού στοιχείου στο ποδόσφαιρο υποδομής  :
   Απ:  Η μοναδική πρόταση που θα μπορούσα να κάνω είναι να δώσουμε έμφαση και σημασία  στο 99% των παιδιών που με βάση τα στοιχεία, αν και θα βρεθούν στο ‘’μαγικό χώρο’’  του παιδικού ποδοσφαίρου, δεν θα γίνουν επαγγελματίες ποδοσφαιριστές! Αυτό δεν αποκλείει την σωστή ποδοσφαιρική εξέλιξη του 1% δηλαδή των ταλέντων ή των ικανών, μπορεί όμως να αναδείξει και τα ‘’διαφορετικά ταλέντα’’ που χρειάζεται μια κοινωνία για να γίνει καλύτερη! Και η χώρα μας, πρώτη διδάξασα εδώ και χιλιάδες χρόνια, του σωστού τρόπου εκπαίδευσης το έχει ανάγκη! Ένα όνειρο που έχω σαν Έλληνας πολίτης και προπονητής ποδοσφαίρου, είναι να δω μια μέρα τα γήπεδα γεμάτα φίλαθλο κόσμο και το αγαπημένο μου άθλημα που δίκαια αποκαλείται ‘’Βασιλιάς των Σπορ’’,  να έχει επιτελέσει έργο σε αυτό με την δημιουργία ανθρώπων με αξίες και ιδανικά!

Κυριακή 3 Μαΐου 2020

Τα δικαιώματα των νεαρών ποδοσφαιριστών

Πατήστε πάνω στην εικόνα για να δείτε ολόκληρη την ανάρτηση, με τα συνοδευτικά video!
Μπορείτε ελεύθερα να τη χρησιμοποιήσετε στις ακαδημίες σας!

Κυριακή 13 Μαρτίου 2016

O μικρός ποδοσφαιριστής-4 μικρές ιστορίες για το μέλλον του…



Ποδόσφαιρο και μαθήματα ζωής !
Να πιστεύεις στον εαυτό σου και να προσπαθείς!  Όλοι θα κάνουμε λάθη. Το θέμα δεν είναι το λάθος, αλλά να μάθεις να το αντιμετωπίζεις!
Υπάρχουν πολλοί δρόμοι για να φτάσεις στο στόχο σου! Προσπάθησε να βρεις τον κατάλληλο!
Η ομαδική σκέψη είναι δύναμη! Ζούμε πάντα σε ομάδες και επηρεάζουμε ο ένας τον άλλο με τις ενέργειές μας!
Μπορείς να τα καταφέρεις καλύτερα με τη συνεργασία! Οι σκέψεις και οι ενέργειές μας, έχουν μεγαλύτερη αξία όταν τις μοιραζόμαστε!
Ο Σεβασμός είναι αρετή! Η αγάπη, η ευγένεια και η αποδοχή της ιδιαιτερότητας, κάνουν τη ζωή μας καλύτερη!

Ιστορία 1η –Η αξία της ομαδικότητας…
Ο Γιώργος έφτασε με χαρά στο γήπεδο. Ο προπονητής του όπως πάντα τον υποδέχτηκε με χαμόγελο, του χάιδεψε το κεφάλι και τον καλωσόρισε. Μέσα σε λίγα λεπτά, όλη η ομάδα ήταν μαζεμένη, περιμένοντας ανυπόμονα να ακούσουν το θέμα της προπόνησης.
-Σήμερα παιδιά, θα ασχοληθούμε με την πάσα. Ένα πολύ σημαντικό στοιχείο της τεχνικής, απαραίτητο στα πλαίσια της ομαδικότητας και της συνεργασίας μας με τους υπόλοιπους συμπαίκτες, ώστε βοηθώντας ο ένας τον άλλο, να μπορέσουμε να πετύχουμε το στόχο μας. Ο προπονητής ανέλυσε τα βασικά σημεία και στη συνέχεια άρχισε στην πράξη η εκπαίδευση. Πολλές επαναλήψεις και επιμονή από τον προπονητή, που έτρεχε από ζευγάρι σε ζευγάρι, διορθώνοντας και επιβραβεύοντας. Στο τελικό παιχνίδι, που μετρούσε εκτός από το γκολ και ο στόχος ‘’6 επιτυχημένες πάσες-1 γκολ’’, η ομάδα του Γιώργου κέρδισε 7-6. Μάλιστα ο Γιώργος, ήταν αυτός που μπόρεσε να πετύχει 3 πολύ σημαντικές πάσες στην τελευταία φάση του παιχνιδιού, που έκρινε και το νικητή, όχι με ένα γκολ, αλλά με βάση το στόχο! Ο προπονητής έκλεισε την προπόνηση, επιβραβεύοντας τα παιδιά, τονίζοντας τη σημασία της ομαδικής σκέψης και συμπεριφοράς! Ο Γιώργος έφυγε πολύ χαρούμενος από το γήπεδο και σε όλη τη διαδρομή, δε σταμάτησε να μιλάει, εξηγώντας στη μητέρα του, πόσο σημαντική είναι η πάσα στο παιχνίδι και πόσο ωραία ένιωθε που βοήθησε την ομάδα του να κερδίσει.
2 χρόνια αργότερα, στον τελικό του πρωταθλήματος Προπαίδων, ο Γιώργος  ‘’χαρίζει’’ στην ομάδα του τη νίκη, όταν βρέθηκε λίγο δεξιά στην περιοχή, σε ένα ονειρικό τετ-α-τετ με τον αντίπαλο  τερματοφύλακα, αλλά αντί να σουτάρει πάσαρε τη μπάλα στον αμαρκάριστο συμπαίκτη του Δημήτρη, που εύκολα σκόραρε για το τελικό 2-1!  Στο τέλος, όλη η ομάδα πιασμένη χέρι-χέρι πανηγύριζε τη νίκη. 14 λαμπερά πρόσωπα, 14 φωτεινά χαμόγελα, 14 ευτυχισμένα παιδιά! Ο προπονητής  χαϊδεύει το Γιώργο στο κεφάλι , λέγοντας του: ‘’Μπράβο Γιώργο, τέλεια πάσα!’’  Ο Γιώργος χαμογελάει, λέγοντας ‘’Ευχαριστώ Coach!’’ ξέροντας πως δε θα ξεχάσει ποτέ τη στιγμή της πάσας και το χέρι του προπονητή στα μαλλιά του…
Ιστορία 2η –Η ελευθερία της επιλογής και η αξία του λάθους…
Για ένα ακόμα πρωινό η κατάσταση στην κερκίδα, σε αγώνα για το πρωτάθλημα Προτζούνιορ είχε την ίδια εικόνα. Κάποιοι γονείς προσπαθούσαν με τον δικό τους τρόπο, να βοηθήσουν τα παιδιά  να φτάσουν στη νίκη, φωνάζοντας και κατευθύνοντας κάθε ενέργεια  τους.    Στο γήπεδο ο Χάρης  μη βρίσκοντας συμπαίκτη ελεύθερο, δοκίμασε να περάσει με την τελευταία  προσποίηση που διδάχτηκε  τον αντίπαλο του, έχασε τη μπάλα και η ομάδα του δέχτηκε γκολ. Φωνές ακούστηκαν για μια ακόμα φορά, από γονείς που στόχευαν στον προπονητή και το μικρό Χάρη. Στο ημίχρονο ο προπονητής είπε στο Χάρη, που φαινόταν στεναχωρημένος: ’’ Δεν είχες επιλογή πάσας. Η  προσποίηση ήταν μια επιλογή και είναι σημαντικό που προσπάθησες να βρεις λύση, εφαρμόζοντας την προσποίηση  που μάθαμε τις τελευταίες μέρες. Είναι σημαντικό να πιστεύουμε στον εαυτό μας και να  παίρνουμε ευθύνη προσπαθώντας να βρούμε λύσεις στο παιχνίδι.’’ Στο 2ο ημίχρονο ο Δημήτρης βρέθηκε απέναντι από τον τερματοφύλακα, με το Χάρη αριστερά του ολομόναχο. Κοντοστάθηκε λίγο δείχνοντας να σαστίζει και να περιμένει κάτι…  Η φωνή του πατέρα του  έδωσε τη λύση: ‘’Σούταρε!!! ‘’ Δίχως να προλάβει καν να σκεφτεί,  σούταρε προς την εστία. Το σουτ δεν είχε δύναμη και έφτασε στα χέρια του τερματοφύλακα που μπλόκαρε τη μπάλα. Η φωνή του πατέρα του ακούστηκε ξανά: ‘’Ψηλά σου έχω πει, δεν φτάνει το δοκάρι ο τερματοφύλακας!’’ Ο προπονητής της ομάδας, σκεφτόταν πως απαιτείται ακόμα μια συνάντηση με τους γονείς άμεσα, για να μπορέσει να τους θυμίζει πόσο σημαντικό είναι να μην τα κατευθύνουν από την κερκίδα, αλλά να τα αφήσουν να παίξουν και να βρουν μόνα τους τις λύσεις, μέσα από όσα έχουν διδαχτεί στην προπόνηση.
10 χρόνια αργότερα  ο Χάρης και ο Δημήτρης, συμπαίκτες σε ομάδα Κ-20, προσπαθούν σκληρά για να κερδίσουν το πρώτο επαγγελματικό τους συμβόλαιο, αφού και οι  2 κάνουν ένα πολύ καλό πρωτάθλημα, αγωνιζόμενοι στη μεσαία γραμμή. Δυστυχώς ένας όμως θα μπορέσει να ανέβει στην 1η ομάδα και η απόφαση του επικεφαλής προπονητή είναι ο Χάρης! Όπως εξήγησε στους συνεργάτες του: ‘’ Ο Δημήτρης είναι πολύ προβλέψιμος, δεν παίρνει πρωτοβουλίες , δεν έχει καθόλου φαντασία στο παιχνίδι του. Ο Χάρης  έχει αυτοπεποίθηση, μπορεί με την ίδια επιτυχία να παίξει απλά, αλλά και να κάνει το απρόοπτο, δίνοντας λύσεις όταν τα πράγματα γίνονται δύσκολα. Έχει ηγετικά χαρακτηριστικά.’’
Ιστορία 3η- Ο σεβασμός και το τίμιο παιχνίδι…
Το ντέρμπυ του τοπικού πρωταθλήματος Παίδων εξελισσόταν ιδανικά για την ομάδα του Γιάννη, καθώς ήταν γηπεδούχος και ήδη στο 2-0, λίγο πριν λήξει το ημίχρονο. Το πέναλτι που δόθηκε σε βάρος της ομάδας του, έκανε έξαλλο τον προπονητή του Γιάννη! Μάλιστα αποβλήθηκε αφού μπήκε στον αγωνιστικό χώρο, ζητώντας εξηγήσεις. Το σκορ μειώθηκε σε 2-1 καθώς ο αντίπαλος ευστόχησε στο πέναλτι.  Η έξοδος του διαιτητή στο ημίχρονο συνοδεύτηκε με πολύ έντονες διαμαρτυρίες από γονείς, που του απέδωσαν δόλο και έλλειψη ικανότητας.  Στα αποδυτήρια τα παιδιά με σκυμμένα κεφάλια, άκουγαν τον προπονητή , να τους τονίζει: ‘’Πρέπει να παίξουμε πολύ πιο δυνατά  γιατί το ποδόσφαιρο είναι αντρικό σπορ!   Πρέπει να προσπαθήσουμε να νικήσουμε και τον διαιτητή, ο οποίος μας αδικεί. Θέλω να είστε καμικάζι! Γιάννη ξύπνα! Δεν έχεις ακουμπήσει τη μπάλα! Σε έχει σβήσει ο αμυντικός. Ρίξε και συ  καμιά κλωτσιά να του σπάσεις τον τσαμπουκά! ‘’ Στο 2ο ημίχρονο η ένταση μεταφέρθηκε όπως ήταν φυσικό στον αγωνιστικό χώρο. Ο Γιάννης δέχτηκε γρήγορα   κίτρινη κάρτα για διαμαρτυρία προς το διαιτητή. Λίγο αργότερα, αποβλήθηκε αφού κλώτσησε τον προσωπικό του αντίπαλο και η ομάδα  του έμεινε με 10 παίκτες. Με παίκτη παραπάνω  για τους αντιπάλους, το ματς έληξε τελικά με ολική ανατροπή 2-3 και βέβαια όλοι στην ομάδα, έριξαν την ήττα στον διαιτητή.  ‘’Έχει δίκιο ο coach! Καλά του τα είπε! O διαιτητής ήταν στημένος για να χάσετε! Και δεν έπρεπε να σε αποβάλει για μια κλωτσιά. Ποδόσφαιρο παίζετε, όχι τις κουμπάρες! ‘’  του είπε ο πατέρας του στην επιστροφή.
15 χρόνια αργότερα, στην κερκίδα των φανατικών οπαδών ο Γιάννης εκτοξεύει μια φωτοβολίδα στον αγωνιστικό χώρο, όταν η αντίπαλη ομάδα βγαίνει για ζέσταμα. Το ματς δεν ξεκινάει ποτέ. Στις συμπλοκές που ακολουθούν με τους αστυνομικούς, ο Γιάννης συλλαμβάνεται και οδηγείται στο αυτόφωρο…
Ιστορία 4η-Μαζ ί μπορούμε περισσότερα
Όλη την εβδομάδα ο προπονητής επικεντρώθηκε στη συνεργασία 2 ποδοσφαιριστών στην επίθεση, για να δημιουργηθούν συνθήκες 1-2.  Πολλές επαναλήψεις σε χώρους τόσο στον άξονα, όσο και στις άκρες, παιχνίδια με στόχο αυτή τη συνεργασία.  ‘’Κινήσου στον αντίπαλο! Προκάλεσέ τον! Δώσε διαγώνια καθαρή πάσα στο συμπαίκτη σου και κινήσου με ταχύτητα στην πλάτη του αντιπάλου!’’ Τα παιδιά καταλάβαιναν πόσο σημαντικό ήταν από τον τόνο της φωνής και τη σοβαρότητα του προπονητή. ‘’Πρέπει να μάθετε να συνεργάζεστε για να μπορέσετε να πετύχετε τους στόχους σας. Πολλές φορές δεν μπορούμε μόνοι μας, να βρούμε λύσεις. Δύο μαζί μπορούμε να καταφέρουμε περισσότερα. Το   1-2 είναι μάθημα ζωής παιδιά!’’ Ο Αλέξανδρος και ο Μιχάλης, συμπαίκτες , συμμαθητές  και γείτονες, τις μέρες που δεν είχαν προπόνηση, συναντιόταν σε μια μικρή αλάνα ανάμεσα στα σπίτια τους και έκαναν εξάσκηση σε όσα τους μάθαινε ο προπονητής. Έφτιαξαν πολλές διαφορετικές φάσεις εκείνη την εβδομάδα, μικρές φανταστικές ποδοσφαιρικές  ιστορίες προσπαθώντας να τελειοποιήσουν το 1-2. Μέσα από τις τόσες επαναλήψεις και τις προσπάθειές τους, κατάλαβαν τη δύναμη της συνεργασίας γενικότερα για να μπορέσουν να βρουν λύσεις.  Το Σάββατο με μια υπέροχη μεταξύ τους συνεργασία ο Μιχάλης  σκόραρε και η ομάδα νίκησε 1-0.
28 χρόνια αργότερα, ο Αλέξανδρος και ο Μιχάλης, οικογενειάρχες πλέον συνεχίζουν αυτή την πολύ όμορφη σχέση και τη διάθεση να βοηθήσουν ο ένας τον άλλο. Συζητάνε και προσπαθούν να βρουν λύση για όσα τους απασχολούν και είναι ο ένας δίπλα στον άλλο σε κάθε πρόβλημα. Το οινοποιείο που άνοιξαν μαζί, προσπαθώντας να αξιοποιήσουν  τους μικρούς οικογενειακούς αμπελώνες που κληρονόμησαν από τους γονείς τους, πηγαίνει όλο και καλύτερα και οι οικογένειές τους ζουν από αυτό. Συνεχίζουν να πηγαίνουν στο γήπεδο κάθε Σάββατο, για να καμαρώσουν τους γιούς τους, που κάνουν τα πρώτα τους βήματα στο ποδόσφαιρο…
Η ζωή ενός ανθρώπου διαμορφώνεται σε μεγάλο βαθμό από τα βιώματά του όταν είναι παιδί…

Βασίλης Παπαδάκης-Προπονητής Ποδοσφαίρου

Δευτέρα 7 Ιουλίου 2014

Οι ''μεταγραφές΄΄ στο παιδικό ποδόσφαιρο: Ένα παιχνίδι στην πλάτη των Παιδιών από Προπονητές, Γονείς και Υπεύθυνους Ακαδημιών!

Τα παιδιά συμμετέχουν σε ένα άθλημα για να διασκεδάσουν, να βελτιώσουν τις δεξιότητές τους, να αποτελέσουν μέλη μιας ομάδας, να κερδίσουν αναγνώριση, καλή φυσική κατάσταση και να ζήσουν έντονες συγκινήσεις. (Παιδί και Αθλητισμός-Janet Le Blanc-Louise Dickson). Τα παιδιά ασχολούνται με τον αθλητισμό γιατί τα κάνει να νιώθουν καλά. (Αθλητικός Ψυχολόγος, Dr. Terry Orlic).Η αφορμή για την σημερινή ανάρτηση ήταν μια συζήτηση, με ένα προπονητή ακαδημιών από τη Βέροια, για ένα θέμα που είναι πολύ συχνό, το οποίο έχω αντιμετωπίσει κι εγώ προσωπικά πολλές φορές, όπως σίγουρα και πολλοί συνάδελφοι. Και φυσικά θα υπάρχει πάντα...
Αναφέρομαι στις μετακινήσεις παιδιών στις ακαδημίες, στις ΄΄μεταγραφές΄΄ των μικρών ποδοσφαιριστών, όχι όμως αυτές  που προκύπτουν σαν λογικό αποτέλεσμα της ανακάλυψης ενός ταλέντου από μια μεγάλη ΠΑΕ, αλλά αυτές που αποφασίζουν κάποιοι γονείς, είτε από δική τους εκτίμηση σε σχέση με το πως βλέπουν το ποδόσφαιρο, τη συμμετοχή του παιδιού τους σε αυτό και τα ''όνειρά'' τους για την εξέλιξή του, είτε από ''παρότρυνση'' ενός προπονητή που βλέποντας ένα αξιόλογο κατά τη γνώμη του ταλέντο, τάζει λαγούς και πετραχήλια σε παιδί και γονιό, για να το φέρει στην ομάδα του και να οικειοποιηθεί τις δυνατότητές του, προς ίδιον όφελος. Οι ερωτήσεις του συνάδελφου απλές: ''Με παρότρυνση του γονέα και με καταλυτικό ρόλο του προπονητή της άλλης ομάδας, ένα παιδί θέλει να φύγει. Οι δύο ακαδημίες λειτουργούν στα ίδια πλαίσια, αλλά η μία έχει συνεργασία με ΠΑΕ άλλης πόλης. Ενεργούν σωστά γονέας και προπονητής; Η ακαδημία που είναι το παιδί πως πρέπει να φερθεί;''
Αναφέροντας αρχικά την προσωπική μου άποψη πιστεύω πως κανένα παιδί, δεν πρέπει να μένει με το ζόρι σε μια ακαδημία, δηλαδή θεωρώ λάθος η ομάδα-ακαδημία αντιδρώντας και ερχόμενη σε ρήξη, να το κρατήσει. Αυτό τα τελευταία χρόνια έχει βελτιωθεί σημαντικά, αλλά ακόμα δεν λειτουργεί σωστά. Συμπληρώνοντας την άποψή μου, πιστεύω πως η μόνη ''άμυνα'' σε τέτοια περίπτωση, είναι η ακαδημία να λειτουργεί σωστά, σε ότι έχει να κάνει με την προπόνηση και την βελτίωση-εξέλιξη του παιδιού και να υπάρχει μια ειλικρινή σχέση μεταξύ τους.
Ας αναλύσουμε λίγο τα δεδομένα, σε σχέση με τον κάθε εμπλεκόμενο σε μια τέτοια ιστορία... Κατ΄αρχάς είναι πέρα για πέρα αντιδεοντολογικό και κατακριτέο, ένας προπονητής  μέσω ενός γονέα ή απευθείας σε ένα παιδί, να προσπαθεί να το πείσει πως πρέπει να έρθει στην ακαδημία του, για να κάνει καλύτερη προπόνηση, αμφισβητώντας και μηδενίζοντας ένα συνάδελφο ή μια ακαδημία. Και βέβαια, με τέτοιες νοοτροπίες και πρακτικές, ουσιαστικά εκτίθενται οι ακαδημίες που πιθανόν ΄΄εκπροσωπούν'' αυτοί οι προπονητές και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να το προσέξουν ιδιαίτερα οι εμπλεκόμενοι. Η δουλειά του προπονητή δεν είναι αυτή. Ο προπονητής πρέπει να ασχολείται με το αντικείμενό του, δηλαδή τη σωστή και δομημένη προπόνηση, την πολυπλευρικότητα και τα στάδια εκπαίδευσης, τη βελτίωση των νεαρών αθλητών, μέσα από τη χαρά του παιχνιδιού και της συμμετοχής. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως σαν προπονητές έχουμε τεράστια ευθύνη και ειδικά στο παιδικό ποδόσφαιρο ''χτίζουμε'' όχι μόνο ποδοσφαιριστές αλλά και χαρακτήρες, επιδρώντας ουσιαστικά πάνω τους για μια ζωή! Σε αντιστοιχία Υπεύθυνοι Ακαδημιών-Σχολών Ποδοσφαίρου ή Δ.Σ. ομάδων που προσπαθούν με παρόμοιο τρόπο να ΄΄ξεγελάσουν΄΄ παιδιά και γονείς, το μόνο που κάνουν ουσιαστικά είναι να δημιουργούν έριδες και προβλήματα και επειδή οι κοινωνίες είναι μικρές και τίποτα δε μένει κρυφό, τελικά όλα αυτά λειτουργούν εις βάρος τους. Ένα πρόσκαιρο κέρδος (π.χ. μια νίκη  ή και ένας τίτλος σε ένα παιδικό πρωτάθλημα) που προκύπτει, όχι από τη στοχευμένη και μεθοδική δουλειά αλλά από 2-3 καλούς παίκτες, ουσιαστικά δε δίνει τίποτα παρά μια ψευδαίσθηση επιτυχίας και εισροής ''πελατών'', δηλαδή νέων εγγραφών παιδιών. Προσωπικά, ξέρω ακαδημίες με πολλά παιδιά και σταθερή πορεία χρόνων, που δεν έχουν καταφέρει να βγάλουν επαγγελματία παίκτη, αλλά συνεχίζουν να έχουν εγγραφές και αποδοχή. Όπως και μικρές, ίσως και ανοργάνωτες ακαδημίες ή ομάδες, που έβγαλαν επαγγελματίες, αλλά δεν έχουν αύξηση εγγραφών. Πιστεύω, ότι όλοι μας, αν θέλουμε μπορούμε να το διαπιστώσουμε αυτό...
Σε ότι έχει να κάνει με τους γονείς, σε αυτή την ιστορία, το σίγουρο είναι πως θέλουν το καλύτερο για το παιδί τους. Όμως η άγνοια, τα μη σωστά κριτήρια, η λάχτάρα και τα δικά τους θέλω για το παιδί τους, τους οδηγεί συχνά σε λάθη. Είναι καθήκον του γονιού, να αξιολογήσει την ενασχόληση του παιδιού σε μια ακαδημία, αλλά πως; Με πρωταθλήματα και τίτλους; Με ένα παιδί χαρούμενο; Με ένα παιδί που δείχνει βελτίωση σαν αθλητής και σαν άνθρωπος; Με ένα στρατιωτάκι; Πολλά τα ερωτήματα...
 Τα ταλέντα σπάνια χάνονται γιατί δε θα τα ανακαλύψει κανείς. Χάνονται για άλλους λόγους, όπως είναι η κακή προπόνηση, ο χαρακτήρας-προσωπικότητα, η στήριξη ή όχι της οικογένειας, το εκπαιδευτικό μας σύστημα κ.α. Και βέβαια, παίζει μεγάλη σημασία, ειδικά για μεγαλύτερα παιδιά, το πότε θα διεκδικήσεις την ευκαιρία σου και πόσο έτοιμος θα είσαι, γιατί ίσως να έχεις μόνο μία. Οι μεγάλες ΠΑΕ, άλλες περισσότερο και άλλες λιγότερο έχουν ένα δίκτυο για να βρίσκουν τα ταλέντα. Η αλλαγή των δομών στο παιδικό ποδόσφαιρο, οι μεικτές ομάδες των νομών, οι περιφερειακές και τα πολλά τουρνουά που γίνονται βοηθάνε σε αυτό. Η ευκολία της επικοινωνίας και τη προβολής, ίδιον της εποχής μας, επίσης βοηθάει.
Ξαναγυρνώντας στο βιβλίο ''Παιδί και Αθλητισμός''  σε σχέση με τα κριτήρια επιλογής μιας ακαδημίας, οι γονείς θα πρέπει να θέτουν τα παρακάτω ερωτήματα:
1. Είναι διπλωματούχοι οι προπονητές; Έχουν την απαιτούμενη πείρα;
2. Ο ίσος χρόνος συμμετοχής του κάθε παιδιού αποτελεί αρχή του συλλόγου;
3. Δίνεται σημασία στην ανάπτυξη δεξιοτήτων;
4. Τηρούν οι χώροι άθλησης τις προδιαγραφές ασφαλείας;
5. Ποιά είναι η αναλογία μεταξύ προπονήσεων και αγώνων;
6. Η κατανομή σε ομάδες εγγυάται την ασφάλεια και την ψυχαγωγία των παιδιών;
7. Δίνονται πολλές ευκαιρίες στα παιδιά να συμμετάσχουν;
8. Ενθαρρύνονται και επαινούνται τα παιδιά για τις προσπάθειες τους;
9. Λαμβάνονται υπόψη οι ανάγκες των παιδιών; (ώρες προπόνησης, διάρκεια κλπ)
10. Τηρούνται οι κανόνες ασφαλείας κατά τη διάρκεια των προπονήσεων και των αγώνων;
Επίσης, οι ερωτήσεις που θα πρέπει οι γονείς να κάνουν στα παιδιά ύστερα από ένα αγώνα είναι:
1. Διασκέδασες;
2. Ποιά ήταν για σένα η καλύτερη στιγμή του παιχνιδιού;
3. Τί δε σου άρεσε στο σημερινό αγώνα;
4. Τί έμαθες;
5. Πάνω σε τί πρέπει να δουλέψεις περισσότερο;
6. Μπορώ να σε βοηθήσω να βελτιωθείς σε κάτι;
7. Είχες άγχος στη διάρκεια του αγώνα;
8. Τί είπε ο προπονητής μετά το παιχνίδι;
9. Έπαιξες τίμια;
Αυτές οι ερωτήσεις έχουν πραγματική ουσία και όχι π.χ. κερδίσατε; χάσατε; καθώς η απάντηση ναι ή όχι του παιδιού, δε μας λέει τίποτα για την εμπειρία που μόλις βίωσε.
Τα παραπάνω 10 σημεία και οι 9 ερωτήσεις μας δίνουν την απάντηση στα ερωτήματα του συνάδελφου προπονητή και το πως θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε και να μειώσουμε τελικά, αυτά τα περιστατικά που γίνονται στις πλάτες των παιδιών, να προβλέψουμε, να αντιδράσουμε καλύτερα και να είμαστε έτοιμοι όλοι μας, για να προπονήσουμε καλύτερα αν είμαστε προπονητές και να πάρουμε τις σωστές αποφάσεις, αν είμαστε γονείς. Σημαντικό είναι επίσης, η ειλικρινής σχέση προπονητή-παιδιού-γονέα, η επαφή και η συζήτηση τόσο σε τακτή βάση για γενικότερα θέματα, όσο και σε πιο προσωπικά προβλήματα και απορίες. Αν σαν προπονητές και σαν ακαδημίες-σύλλογοι δώσουμε έμφαση και τηρήσουμε αυτό το Δεκάλογο, τότε θα έχουμε κάνει από την  πλευρά μας αυτό που απαιτείται. Αλλά και σαν γονείς αν αναζητήσουμε αυτά τα 10 σημεία στην ενασχόληση του παιδιού μας σε μια ακαδημία, θα πάρουμε σίγουρα πιο σωστές αποφάσεις. Σίγουρα θα υπάρξουν περιπτώσεις που θα πρέπει ένας γονιός να επιλέξει: Είτε γιατί το παιδί του το ζητάει. Είτε γιατί αυτός βλέπει κάποια πράγματα που δε θεωρεί σωστά. Είτε γιατί τον παροτρύνει κάποιος γνωστός, φίλος, προπονητής κ.α  Όμως, οι ''μεταγραφές'' παιδιών από μια ακαδημία σε μια άλλη, θα πρέπει να γίνονται από τους γονείς με μεγάλη προσοχή και με σωστά κριτήρια. Το οφείλουμε στα παιδιά μας.
Βασίλης Παπαδάκης-Προπονητής Ποδοσφαίρου