Οι επιπτώσεις της πρώιμης αθλητικής εξειδίκευσης; Το άρθρο του FIFA Medical εξετάζει το θέμα και αν είναι πιο πιθανό να οδηγήσει σε τραυματισμό ή εξάντληση για παράδειγμα. Μια ενδιαφέρουσα ανάγνωση για ένα αμφιλεγόμενο θέμα.
Η Πρώιμη Εξειδίκευση (Early Specialisation), που ορίζεται εδώ ως εξειδίκευση σε ένα άθλημα πριν από την ηλικία των 15 ετών, είναι αμφισβητούμενο ζήτημα κατά την τελευταία δεκαετία. Σε αυτό το άρθρο, αναλύεται μια μελέτη στο American Journal of Sports Medicine, που εξέτασε τον αντίκτυπο της αθλητικής εξειδίκευσης σε μια μεγάλη ομάδα πρώην αθλητών της NCAA. Συγκεκριμένα, έχει διερευνήσει τον τρόπο με τον οποίο η εξειδίκευση επηρέασε την απόδοση (επίτευξη υποτροφίας), τον κίνδυνο τραυματισμού, την φθορά και την εξάντληση. Στη μελέτη συμμετείχαν συνολικά 1.550 αθλητές NCAA, 544 (35,1%) εκ των οποίων ήταν γυναίκες. Οι συμμετέχοντες οι οποίοι φοίτησαν σε κολέγιο από το 1960 έως το 2018, ολοκλήρωσαν μια έρευνα που περιλάμβανε ερωτήσεις σχετικά με το άθλημά τους, τη δεκαετία συμμετοχής, το καθεστώς υποτροφίας, εάν είχαν υποστεί τραυματισμό απώλειας χρόνου 30 ημερών, αν είχαν ορθοπεδική χειρουργική επέμβαση στο κολέγιο, τη διάρκεια της σταδιοδρομίας και την ηλικία της εξειδίκευσης σε ένα άθλημα. Τα ποσοστά πρώιμης εξειδίκευσης υπολογίστηκαν για κάθε άθλημα, φύλο, ατομικά και ομαδικά αθλήματα και δεκαετία συμμετοχής. Τα ποσοστά επίτευξης υποτροφίας, τραυματισμού και φθοράς συγκρίθηκαν μεταξύ ομάδων.
Μέσα στην ομάδα μελέτης, μόνο το 18,1% των αθλητών του NCAA ανέφεραν ότι ειδικεύτηκαν σε ένα άθλημα νωρίς, γεγονός που υποδηλώνει ότι η πρώιμη εξειδίκευση (ES) δεν είναι απαραίτητη για την αθλητική επιτυχία. Υπάρχουν ωστόσο στοιχεία που δείχνουν ότι αυτή η πρακτική μπορεί να γίνει πιο κοινή, με μια σημαντική τάση προς την αύξηση της εξειδίκευσης, με το υψηλότερο ποσοστό ES να παρατηρείται στους αθλητές που αποφοιτούν τα τελευταία 10 χρόνια. Σχεδόν το ένα τέταρτο (23,4%) αυτών των αθλητών ειδικεύτηκε πριν από την ηλικία των 15 ετών. Σε αυτό το δείγμα η ES ήταν πιο συχνή μεταξύ γυναικών αθλητών, μεμονωμένων αθλητών και μεταξύ εκείνων που παίζουν ποδόσφαιρο. Δεν είναι γνωστό εάν η εξειδίκευση στην αρχή είναι πρόβλημα. Έχει αναφερθεί ότι όσοι ειδικεύονται νωρίς μπορεί να είναι πιο επιρρεπείς σε τραυματισμό, μπορεί να είναι πιο πιθανό να εξαντληθούν (και να σταματήσουν την αθλητική δραστηριότητα) και μπορεί να είναι λιγότερο πιθανό να επιτύχουν σε υψηλό επίπεδο. Αυτή η μελέτη προσπάθησε να αξιολογήσει αυτούς τους παράγοντες. Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης υποδηλώνουν ότι η ES δεν σχετίζεται με βελτιωμένη αθλητική απόδοση, μετρούμενη από την πιθανότητα απόκτησης υποτροφίας στο κολέγιο. Με βάση τα ευρήματα αυτής της μελέτης, η ES δεν συσχετίστηκε επίσης με μια συντομευμένη επαγγελματική σταδιοδρομία ή με αυξημένο ποσοστό τραυματισμού απώλειας χρόνου (ενώ ήταν στο κολέγιο). Μεταξύ ωστόσο, εκείνων που δεν ολοκλήρωσαν τα τέσσερα χρόνια επιλεξιμότητας στο κολέγιο, οι αθλητές στην ομάδα ES ήταν πιο πιθανό να αναγνωρίσουν την εξουθένωση ως αιτία φθοράς τους.
Συμπέρασμα:
Τα αποτελέσματα αυτής της μελέτης υποδηλώνουν ότι η Πρώιμη Εξειδίκευση (ES), μπορεί να μην έχει σημαντικό αντίκτυπο, είτε αρνητικό είτε θετικό, στην αθλητική καριέρα ενός αθλητή. Υπάρχει μια σειρά μεθοδολογικών εκτιμήσεων που πρέπει να ληφθούν υπόψη. Πρώτον, η μελέτη είναι αναδρομική και ως εκ τούτου είναι πιθανό να είναι πιθανό να υπάρχει προκατάληψη στις απαντήσεις. Επίσης, βλέπει μόνο εκείνους που συμμετείχαν σε συλλογικό άθλημα και μπορεί να χάσει εκείνους που δεν μπόρεσαν να φτάσουν σε αυτό το επίπεδο, πιθανώς λόγω τραυματισμού ή εξάντλησης. Τέλος, η γενικευσιμότητα των αποτελεσμάτων της μελέτης στους ποδοσφαιριστές δεν είναι επίσης σαφής. Στη μελέτη συμμετείχαν αθλητές από ένα ευρύ φάσμα αθλημάτων, με έδρα τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτοί οι αθλητές μπορεί να είναι πολύ διαφορετικοί, από αυτούς που συμμετέχουν σε ακαδημίες ελίτ ποδοσφαίρου σε άλλες χώρες.
Προσέγγιση για επαναφορά από τραυματισμό στο τελικό στάδιο, με βάση τη θέση και τα ατομικά χαρακτηριστικά του ποδοσφαιριστή, χρησιμοποιώντας ένα παράδειγμα από την Liverpool FC Academy.
Καθ 'όλη τη διάρκεια της διαδικασίας επαναφοράς από τραυματισμό, οι ελίτ παίκτες εκτίθενται σε διάφορες συνθήκες, για να τους επιτραπεί η σταδιακή επιστροφή στην προπόνηση και στα παιχνίδια. Μόλις οι παίκτες εισέλθουν στο τελικό στάδιο αποκατάστασης και έχουν την συγκατάθεση του ιατρικού προσωπικού, για να εκτελέσουν ταχύτητες και αλλαγές κατεύθυνσης, υπάρχει ανάγκη επιλογής ασκήσεων με βάση τις απαιτήσεις της προπόνησης και του αγώνα. Τέτοιες ασκήσεις όχι μόνο προετοιμάζουν τους παίκτες για τις φυσικές απαιτήσεις της προπόνησης, αλλά και τις μοναδικές κινήσεις, τις δεξιότητες και τις τακτικές ενέργειες που απαιτούνται για την θέση που αγωνίζονται. Οι παίκτες συνεχίζουν να αναπτύσσουν την φυσική τους κατάσταση κατά τη διάρκεια της αποκατάστασης τελικού σταδίου, επομένως οι συγκεκριμένες ασκήσεις θέσης μπορούν να συμπληρώσουν την προπόνηση αντοχής. Εκτός από την παροχή ενός ερεθίσματος προπόνησης, οι συγκεκριμένες ασκήσεις θέσης που περιλαμβάνουν σπριντ, άλματα, πάσες/σουτ και αλλαγές κατεύθυνσης θέτουν επιπλέον απαιτήσεις στο νευρομυϊκό σύστημα, διασφαλίζοντας ότι οι παίκτες είναι δυνατοί και ικανοί να πάρουν μέρος στην προπόνηση της ομάδας.
Οι ασκήσεις που χρησιμοποιούν διαλείμματα, επιτρέπουν στους προπονητές φυσικής κατάστασης να στοχεύουν συγκεκριμένες φυσικές ιδιότητες, για να διασφαλίσουν ότι οι παίκτες προσαρμόζονται και έτσι να επιστρέψουν με επιτυχία στην αγωνιστική δράση. Ένας αποτελεσματικός τρόπος για αυτό το στάδιο αποκατάστασης είναι η προπόνηση αντοχής ταχύτητας, καθώς βελτιώνει την ποδοσφαιρική αντοχή και τις ικανότητες σπριντ. Αυτό απαιτεί από έναν παίκτη να εκτελεί έντονη ποδοσφαιρική δραστηριότητα για 20-30 δευτερόλεπτα χρησιμοποιώντας περιόδους ανάκαμψης μεταξύ 40-180 δευτερολέπτων, η οποία επαναλαμβάνεται 8-10 φορές ανάλογα με τον στόχο της άσκησης. Αυτό βελτιώνει τους παίκτες αερόβια και αναερόβια, ενώ ασχολούνται με την μπάλα, έτσι είναι ιδανική προετοιμασία πριν από την επιστροφή στην προπόνηση της ομάδας. Οι προπονητές της Liverpool FC Academy, χρησιμοποιούν την ανάλυση αγώνων, για να σχεδιάσουν συγκεκριμένες ασκήσεις ανά θέση. Η ανάλυση αγώνων δείχνει π.χ. ότι το έντονο τρέξιμο κατά τη διάρκεια των αγώνων είναι υψηλότερο για τους ακραίους μέσους και χαμηλότερο για τα κεντρικούς αμυντικούς, με τους ακραίους αμυντικούς, τους κεντρικούς μέσους και τους επιθετικούς να είναι ενδιάμεσα. Τα δεδομένα αξιολογούνται με βάση τα παραπάνω, παρέχοντας πληροφορίες για ''σκόπιμες'' προσπάθειες εντός και εκτός κατοχής μπάλας και όχι για «τυφλές» αποστάσεις/συχνότητα επαναλήψεων. Για παράδειγμα, στην κατοχή μπάλας, ο κεντρικός επιθετικός εκτελεί περισσότερες προσπάθειες στο επιθετικό τρίτο, κινείται στο μεσαίο κανάλι και εισέρχεται στην περιοχή σε μεταβάσεις. Οι ακραίοι αμυντικοί και οι ακραίοι μέσοι, εκτελούν περισσότερες προσπάθειες overlap και ταχύτητες στα εξωτερικά κανάλια. Εκτελούν επίσης περισσότερες σέντρες μετά από αυτά τα τρεξίματα. Εκτός κατοχής, οι θέσεις με σημαντικό αμυντικό ρόλο στην ομάδα, όπως οι κεντρικοί αμυντικοί, τοι ακραίοι αμυντικοί και οι κεντρικοί μέσοι, καταβάλλουν πιο έντονες προσπάθειες για να καλύπτουν χώρους ή τους συμπαίκτες τους και να εκτελούν μεταβάσεις, ενώ όλες οι θέσεις εκτελούν συχνές προσπάθειες για να κλείσουν/πιέσουν τον αντίπαλο. Έτσι, αυτά τα μοτίβα μεταφράζονται σε μεμονωμένες ασκήσεις προπόνησης θέσης για παίκτες κατά τη διάρκεια της αποκατάστασης στο τελικό στάδιο. Ένα παράδειγμα για έναν ακραίο μέσο, μπορείτε να δείτε στο βίντεο και στο σχήμα παρακάτω. Η κίνηση εσωτερικά σχετίζεται συγκεκριμένα με την τακτική της ομάδας για αυτήν τη θέση. Τα δεδομένα που συλλέχθηκαν από μονάδες GPS που φορούσαν οι παίκτες της Liverpool FC Academy που επέστρεψαν από τραυματισμό, αποκάλυψαν ότι οι ακραίοι μεσαίοι και οι ακραίοι αμυντικοί κάλυψαν πιο έντονο τρέξιμο σε αυτές τις ασκήσεις, κάτι που συνάδει με τις τάσεις του αγώνα. Επιπλέον, οι κεντρικοί αμυντικοί και επιθετικοί κάλυψαν χαμηλότερη συνολική απόσταση, αλλά πραγματοποίησαν πιο έντονες επιταχύνσεις και επιβραδύνσεις. Αυτή η μορφή μπορεί επίσης να είναι χρήσιμη για προπονήσεις «top up», όταν οι παίκτες δεν παίρνουν χρόνο παιχνιδιού ή χρησιμοποιούνται σε περισσότερες θέσεις, για να προσθέσουν ένα πιο δυναμικό σενάριο και περισσότερα ερεθίσματα.
Με αυτό τον τρόπο, ο προπονητής φυσικής κατάστασης όχι μόνο προετοιμάζει τους παίκτες για τις απαιτήσεις της προπόνησης, αλλά επίσης τους εξοικειώνει με επαφές/κτυπήματα της μπάλας, διακριτές κινήσεις θέσης, προσανατολισμό του χώρου στο γήπεδο, παρέχοντας ταυτόχρονα ένα αντιδραστικό ερέθισμα, ώστε οι παίκτες να εκτίθενται σε ανεξέλεγκτες κινήσεις, όπως όταν προπονούνται με με την ομάδα. Οι ελίτ σύλλογοι θα πρέπει να χρησιμοποιούν το τμήμα ανάλυσής τους, για να μελετούν τις κινήσεις των παικτών για να δημιουργούν τέτοιες ασκήσεις που δεν είναι μόνο για συγκεκριμένες θέσεις, αλλά και ιδανικά ατομικές (ώστε να αποφεύγονται «τυφλές» αποστάσεις / συχνότητες). Αυτό μπορεί επίσης, να επιτρέψει στους προπονητές να εντοπίσουν δυσλειτουργίες στις κινήσεις και να βελτιώσουν μηχανισμούς όπως οι αλλαγές κατεύθυνσης σώματος, οι τοποθετήσεις, οι επιβραδύνσεις λίγο πριν την πίεση στον αντίπαλο κ.α.
Ενδεικτική Άσκηση Αποκατάστασης Τελικού Σταδίου για έναν Ακραίο Μέσο
(1) Διπλή πάσα με τον προπονητή Α και ταχύτητα στο χώρο στο εξωτερικό κανάλι, (2) Υποδοχή-έλεγχος της μπάλας, προσποίηση στο ομοίωμα, (3) πάσα σε μικρή εστία ή ομοίωμα και στη συνέχεια μετάβαση στην άμυνα, (4) νέα πάσα από τον προπονητή Α, υποδοχή κατεύθυνσης και γρήγορο οδήγημα-πάσα στον προπονητή Β, (5) κίνηση στην περιοχή, πάσα από τον προπονητή Β, σουτ στη μικρή εστία, (6) μετάβαση στην αρχική θέση εκκίνησης στη μεσαία γραμμή.
Σημειώσεις: Στους παίκτες παρέχεται ελευθερία για κάποια λήψη αποφάσεων, ενώ ο προπονητής θα διαφοροποιεί τον τύπο της πάσας/σέντρας, π.χ. οι παίκτες έχουν την επιλογή της προσποίησης στο ομοίωμα, τον τρόπο εκτέλεσης του σουτ στην μικρή εστία κ.α. Τα ατομικά χαρακτηριστικά κάθε παίκτη όσον αφορά τις κινήσεις, τα τακτικά/τεχνικά ζητούμενα στην προπόνηση και τα παιχνίδια, μπορούν επίσης να προστεθούν στις ασκήσεις αυτές, για λόγους προοδευτικότητας. Δεδομένης της πολυπλοκότητας που συνεπάγεται η επιστροφή ενός παίκτη στην προπόνηση μετά από τραυματισμό, αυτή η άσκηση είναι μόνο ένα παράδειγμα από το λεπτομερές σχέδιο αποκατάστασης του τελικού σταδίου των παικτών.
Πηγή: Άρθρο στο Barca Innovation Hub Paul S Bradley-Reader in Sports Performance at Liverpool John Moores University & FC Barcelona Consultant Jack D Ade-U23’s Fitness Coach at Liverpool Football Club & PhD Researcher at Liverpool John Moores University
Η προθέρμανση πριν τον αγώνα, είναι απαραίτητο να προετοιμάζει σωματικά και νοητικά τον ποδοσφαιριστή για ότι ακολουθεί. Με αυτή την λογική, καλό είναι τα μικρά αγωνιστικά παιχνίδια που υπάρχουν πάντα στο περιεχόμενο, να εξειδικεύουν όσο το δυνατό στις συνθήκες του παιχνιδιού. Η συνηθισμένη εικόνα είναι 5vs5, συνήθως σε μια γωνία του αγωνιστικού χώρου, που μπορεί να είναι μια εύκολη λύση, ωστόσο θα πρέπει απαραίτητα να μοιράζονται οι ποδοσφαιριστές, σε σχέση με τις θέσεις και τα καθήκοντα τους στο σχηματισμό και φυσικά όχι τυχαία (π.χ. αν έχουμε 1-4-3-3 σαν σχηματισμό, οι δύο 5άδες θα είναι από την μια πλευρά οι 4 αμυντικοί και ο αμυντικός μέσος και από την άλλη, οι 2 εσωτερικοί μέσοι και οι 3 επιθετικοί). Επίσης, η θέση που εξελίσσεται το παιχνίδι, είναι σημαντική και θα πρέπει να τοποθετείται στον κεντρικό άξονα, όπως και να τηρείται ο σχηματισμός. Οι διαστάσεις μπορούν να είναι περίπου 30(25)Χ25(20) μ. και ο χρόνος εκτέλεσης 2Χ2,5' (3'). Όποτε απαιτείται στο δεύτερο σετ, μπορούμε να αλλάζουμε ρόλους και θέσεις σε εξωτερικούς παίκτες. Ας δούμε μερικές ενδεικτικές προτάσεις, σε σχέση με διαφορετικούς σχηματισμούς:
Παιχνίδι 1: Αγωνιστικό παιχνίδι 4vs4+2 μπαλαντέρ, για σχηματισμούς με 2 κεντρικούς μέσους (1-4-2-3-1, 1-4-4-2, ), οπότε στη μπλε ομάδα έχουμε τους 4 αμυντικούς και στην κόκκινη ανάλογα το σχηματισμό, 2 επιθετικούς και 2 ακραίους μέσους (1-4-4-2) ή τον επιθετικό και την 3άδα πίσω του (1-4-2-3-1).
Αγωνιστικό παιχνίδι σε 30 Χ 40 μ. με στόχο την εκπαίδευση-προπόνηση της επιθετικής και αμυντικής λειτουργίας του σχηματισμού 1-4-3-3. Η επιτιθέμενη ομάδα (μπλε) αποτελείται από 6 ποδοσφαιριστές (6-8-10-9-7-11: 3άδα μέσων και 3άδα επιθετικών) και η αμυνόμενη (κίτρινη) από 5 ποδοσφαιριστές (2-3-4-5-6: 4άδα αμυντικών και αμυντικός μέσος). Το γήπεδο χωρίζεται σε 3 ζώνες (ακριανές 5 Χ 30 μ.) και μεσαία (30 Χ 30 μ.) και εξελίσεται επιθετικά στην μεσαία ζώνη. Ο αμυντικός χαφ της μπλε ομάδας κινείται μόνο στην ζώνη του, κρατώντας το βάθος. Η μπλε ομάδα μπορεί να σκοράρει από τα όρια της ζώνης (+5 μ.), χωρίς να εισέρχεται σε αυτήν. Η κίτρινη ομάδα, αν κερδίσει κατοχή, επιδιώκει γρήγορη επιθετική μετάβαση, προς τις 3 εστίες. Σε αυτή την περίπτωση, επιτιθέμενοι και αμυνόμενοι μπορούν να εισέλθουν στην τελική ζώνη των 5 μ.
Με συνδυαστικό παιχνίδι και τριγωνικές σχέσεις η μπλε ομάδα, προσπαθεί να δημιουργήσει τις συνθήκες για τελική ενέργεια, προς τις 3 μικρές εστίες.
Υπάρχει πάντα η δυνατότητας της πίσω πάσας (ασφάλεια) στον αμυντικό μέσο, που δεν μαρκάρεται στην φάση κατοχής, ώστε να αλλάξει πλευρά επίθεσης, ή να δώσει την δυνατότητα σους συμπαίκτες του να πάρουν καλύτερες θέσεις στο χώρο.
Προπόνηση βελτίωσης ατομικής τακτικής ποδοσφαιριστών σε καταστάσεις 1vs1, με βάση το βιβλίο ''Προπονώντας τις μονομαχίες'', σε οργανωτική μορφή με στοιχεία ταχυδύναμης και μετάβασης. Αφορά ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται ως ακραίοι επιθετικοί/μέσοι και ακραίοι/κεντρικοί αμυντικοί. Επαναλήψεις 6-8 με πλήρες διάλειμμα, σε 2 σετ (αλλαγή πλευράς επίθεσης).
Άσκηση επιθετικής και αμυντικής μετάβασης, σε μικρές σχέσεις παικτών, υπεραριθμίες και υψηλή ένταση. Εξελίσσεται σε χώρο ίσο με 2 περιοχές πέναλτι. Ποδοσφαιριστές 12-18 σε 2 υποομάδες (+2 τερματοφύλακες).
Ξεκινά η μπλε ομάδα με οδήγημα και σουτ από το ύψος της περιοχής.
Αμέσως μετά το σουτ, 2 ποδοσφαιριστές της κόκκινης ομάδας, επιτίθενται στην εστία και ο μπλε βρίσκεται πλέον σε φάση άμυνας. Οι κόκκινοι ολοκληρώνουν την επίθεση, ενώ αν ο μπλε κερδίσει την μπάλα, προσπαθεί να σκοράρει αυτός (και σε συνεργασία με τον τερματοφύλακα).
Μόλις η φάση ολοκληρωθεί, μπαίνουν 2 ακόμα μπλε και επιτίθενται σε σχέση πλέον 3vs2. Aν οι 2 κόκκινοι κερδίσυν την μπάλα, προσπαθούν αυτοί να σκοράρουν.
Δείτε στο παρακάτω video ενδεικτικές κινήσεις και συνεργασίες της άσκησης.
Ενδεικτικά passing drills ειδικής προθέρμανσης, για σχηματισμό 1-4-2-3-1. Η αλληλουχία στις πάσες ακολουθεί το μοτίβο παιχνιδιού και την εκμετάλλευση του 3ου παίκτη, με βάση 3 διαφορετικά σενάρια. Είναι δυνατή η χρήση σταθμών συναρμογής, που τοποθετούνται στις διαδρομές που ακολουθούν οι ποδοσφαιριστές, ανάμεσα στις πάσες. Με προσθήκη κανονικών εστιών, ρύθμιση αποστάσεων και έντασης, μπορούν να χρησιμοποιηθούν και για ασκήσεις σουτ ή μονομαχιών. Η ροή στις πάσες και οι μετακινήσεις των ποδοσφαιριστών, αναλύονται στις εικόνες.
Εικόνα 1
Συνεχόμενες πάσες που δημιουργούν προυποθέσεις εκμετάλλευσης του 3ου παίκτη, με συμμετοχή συγκεκριμένων ποδοσφαιριστών, που ολοκληρώνεται με σουτ (πάσα) σε μικρή εστία, από τους ποδοσφαιριστές στις θέσεις 9 & 10.
Προσθέτοντας 2 ακόμα μικρές εστίες και 1 αμυνόμενο, αντί για τελικό σουτ (πάσα) έχουμε στην ολοκλήρωση της άσκησης, συνθήκη 1vs1. Η μονομαχία μπορεί να είναι ελεγχόμενη ή και κανονική, σε σχέση με το στάδιο της προπόνησης.
Δωρεάν το Ebook ''29 Finishing Drills and SSG's'' για όλους! Πρόκειται για μια συλλογή ασκήσεων από το αρχείο του soccercoach.gr, οι περισσότερες από τις οποίες προέρχονται από αναρτήσεις ή το προσωπικό αρχείο προπονήσεων. Συνεργασίες για σουτ, τετ-α-τετ και μικρά αγωνιστικά παιχνίδια με στόχο την τελική ενέργεια. Κατεβάστε το πατώντας πάνω στην εικόνα, εκτυπώστε το, κρατήστε το στο κινητό σας!
Οι μονομαχίες (1vs1) είναι μια τακτική αγωνιστική κατάσταση που παίζει καθοριστικό ρόλο στην αποτελεσματικότητα της ομαδικής επιθετικής και αμυντικής τακτικής. Όπως φαίνεται και από τις έρευνες που περιλαμβάνονται στο βιβλίο, αλλά και γενικότερα, οι ομάδες που επικρατούν στις μονομαχίες, έχουν αυξημένες πιθανότητες νίκης.
Είτε μιλάμε για επαγγελματικό, είτε για ερασιτεχνικό, είτε για αναπτυξιακό ποδόσφαιρο, αποτελούν βασικό μέρος του παιχνιδιού. Επομένως, είναι εξαιρετικά σημαντικό να βοηθήσουμε τους παίκτες μας να αναπτύξουν δεξιότητες, για να αισθάνονται αυτοπεποίθηση και να είναι αποτελεσματικοί σε αυτές τις καταστάσεις, όταν προκύπτουν την ημέρα του αγώνα.