Παρασκευή, 20 Δεκεμβρίου 2013

Ταχυδύναμη με βάση το σχηματισμό 1-4-4-2

Άσκηση Ταχυδύναμης με βάση το σχηματισμό 1-4-4-2 (επιθετική λειτουργία)
Οργάνωση: Τοποθέτηση ποδοσφαιριστών με βάση το σχηματισμό στο επιθετικό μισό του γηπέδου (σχήμα 1) και συνεργασία για επίτευξη γκολ. Μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε 2 (3) υποομάδες των 5 ποδοσφαιριστών και 1 τερματοφύλακα. Στους χώρους κίνησης των ποδοσφαιριστών τοποθετούμε εμπόδια για άλματα και ράβδους για προσποίηση, ώστε να επιτύχουμε το στόχο της επιθετικής τακτικής (συνδυασμός κινήσεων) μέσα από μια άσκηση ταχυδύναμης.
Σχήμα 1
Εκτέλεση: Οι ποδοσφαιριστές  πραγματοποιούν 3 άλματα και στη συνέχεια εκτελούν σπριντ και προσποίηση στις ράβδους, κατευθυνόμενοι σε συγκεκριμένες θέσεις στην περιοχή για να εκμεταλλευτούν τη σέντρα και να επιτύχουν γκολ. Η άσκηση ξεκινάει με την κίνηση προσποίησης του κεντρικού μέσου (στο κέντρο του γηπέδου), ο οποίος περνάει με τη μπάλα μέσα από τις ράβδους και στη συνέχεια βγάζει μεγάλη πάσα στο χώρο του ακραίου μέσου. Ταυτόχρονα με την κίνηση του κεντρικού μέσου, ξεκινάνε οι 2 κεντρικοί επιθετικοί με άλματα, αλλαγή κατεύθυνσης, προσποίηση και ''χιαστί'' κίνηση για τοποθέτηση στην περιοχή και οι 2 ακραίοι μέσοι κίνηση στην πλευρά είτε για σέντρα (αυτός που θα πάρει την πάσα), είτε για υποστήριξη της επίθεσης στην περιοχή ο αντίθετος μέσος.  Ο κεντρικός μέσος μετά την πάσα, εκτελεί κι αυτός άλματα και κατευθύνεται με ταχύτητα στα όρια της περιοχής για να δημιουργηθεί ένα επιθετικό τρίγωνο τοποθέτησης τη στιγμή της σέντρας (σχήμα 2).
Σχήμα 2
 Οι ποδοσφαιριστές δουλεύουν στο 100% και εκτελούμε 6 (8) επαναλήψεις.

Παραλλαγή: 1. Υποομάδα 4 παικτών (δεν ακολουθεί ο απέναντι ακραίος). 2. Υποομάδα 3 παικτών (2 κεντρικοί επιθετικοί και 1 ακραίος μέσος ή μπακ. 3. Ταυτόχρονη κίνηση από 1 ή 2 κεντρικούς αμυντικούς (μπορούν κι αυτοί να ξεκινάνε με άλματα κλπ μαζί με τους επιθετικούς) και δημιουργία σχέσης 1:3 ή 2:3 στην περιοχή.
Βασίλης Παπαδάκης

Κυριακή, 18 Αυγούστου 2013

Αμυντική συνεργασία μέσων και επιθετικών στο 1-4-4-2

Η προπόνηση που ακολουθεί αναφέρεται στην αμυντική συνεργασία των μέσων και των επιθετικών στο σχηματισμό 1-4-4-2. Αφορά την καθοδήγηση της αμυντικής συνεργασίας των παικτών μας, στο επιθετικό μισό, έχοντας σαν στόχο την βελτίωση της αμυντικής τους συμπεριφοράς.
Οργάνωση-Μεθοδολογία:
Σαν χώρος προπόνησης-εφαρμογής ορίζεται το μισό γήπεδο, οι ποδοσφαιριστές είναι 12 (16) δηλαδή 6vs6 (8vs8) και στην αμυνόμενη ομάδα προστίθεται και ένας τερματοφύλακας είτε από την αρχή (προθέρμανση)  είτε στην εξέλιξη της προπόνησης. Ο συνολικός χρόνος της προπόνησης είναι 75΄-80' .
Θεωρητική ανάλυση του στόχου της προπόνησης στους ποδοσφαιριστές, με σύντομη αναφορά στις λύσεις που προτείνουμε και τις συνδυαστικές κινήσεις που ζητάμε, με επίδειξη στον πίνακα.
Προθέρμανση: Η μία ομάδα (μπλε) κυκλοφορεί τη μπάλα με 2 επαφές μετατοπιζόμενη αναλόγως στο χώρο. Οι παίκτες υποστηρίζουν τις πάσες τους, τοποθετούνται και προσφέρονται ανάλογα για να φτάσει η μπάλα στα μπακ, στους κεντρικούς μέσους και να γίνει αλλαγή πλευράς. Η άλλη ομάδα (κίτρινη) εκτελεί άμυνα με προσανατολισμό στη μπάλα με τη βοήθεια των κώνων που έχουμε τοποθετήσει για τις ενδεικτικές θέσεις των αντιπάλων. Σε αυτή τη φάση χρησιμοποιούμε όλο το γήπεδο-μισό για κάθε υποομάδα. Χρόνος μαζί με δρομικές και διατάσεις στην αρχή 20΄.
 Προθέρμανση

Περνάμε στο παιχνίδι προσανατολισμού, στο οποίο καθοδηγούμε την αντίπαλη ομάδα (μπλε) ώστε να δημιουργήσουμε το πρόβλημα, όσο πιο ρεαλιστικά μπορούμε. Είναι πολύ σημαντικό οι ποδοσφαιριστές μας, να προσπαθήσουν να εμφανίσουν τις καταστάσεις που θέλουμε να αντιμετωπίσουμε στη συνέχεια με τους επιθετικούς και τους μέσους μας. Αυτό θα παίξει καθοριστικό ρόλο για την επιτυχή έκβαση της προπόνησης. Χρόνος 10΄.

 Παιχνίδι προσανατολισμού

Στη συνέχεια περνάμε στη φάση μάθησης, στην οποία καθοδηγούμε την ομάδα μας  και επιδυκνείουμε τις λύσεις στα προβλήματα που μας βάζει ο αντίπαλος. Έχουμε επιλέξει στην σημερινή προπόνηση 4 πιθανά σενάρια:

Σενάριο 1

Η μπάλα στον κεντρικό αμυντικό: Ο ένας φορ πιέζει, ο άλλος καλύπτει διαγώνια και ο χαφ της πλευράς ανεβαίνει στον ακράιο μπακ. Αν υπάρχει κίνηση υποστήριξης από αμυντικό μέσο ακολουθείται.
 Σενάριο 2

Η μπάλα στον ακραίο μπακ. Ο αντίστοιχος χαφ πιέζει, ο φορ πλευράς κλείνει την πίσω πάσα, ο άλλος φορ γυρίζει προς το κέντρο . Αν ο αμυντικός μέσος προσφέρεται για πάσα ακολουθείται.
Σενάριο 3

Μπάλα στον αμυντικό μέσο: Ο δικός μας χαφ πιέζει, ο φορ πλευράς επιστρέφει για υπεραριθμία, οι άλλοι χαφ κλείνουν για δημιουργία αμυντικού τριγώνου.
Σενάριο 4

Αλλαγή πλευράς (είτε από κεντρικό αμυντικό είτε από μεγάλη μπαλιά): Ο ακραίος χαφ κλείνει γρήγορα. Ομαδική μετατόπιση προς την πλευρά της μπάλας για υποστήριξη και δημιουργία αμυντικού βάθους. Ο φορ πλευράς επιστρέφει όσο πιο γρήγορα μπορεί και ο άλλος φορ κλείνει προς το κέντρο.
Χρόνος για τη φάση αυτή  10΄.

Στη συνέχεια περνάμε στην ανατροφοδότηση (3΄-4΄) επισημαίνοντας στους ποδοσφαιριστές τα βασικά σημεία που θέλουν βελτίωση ή προσοχή και διορθώνουμε με ερωτήσεις και επίδειξη  τα σημαντικότερα λάθη.
Ακολουθεί το τελικό παιχνίδι με την μπλε ομάδα να κυκλοφορεί τη μπάλα προσπαθώντας να πετυχει τέρμα σε 2 μικρές εστίες στο κέντρο (ή 10 μ. μετά από το κέντρο αν παίζουμε 8vs8) και την κίτρινη να πιέζει για να κλέψει τη μπάλα και να σκοράρει στην κανονική εστία. Επιθετικός στόχος δηλαδή, σαν λογική συνέπεια μιας επιτυχημένης αμυντικής συνεργασίας στο αμυντικό μισό του αντιπάλου.  
Χρόνος: 2χ8΄ (2χ10΄). 

 Τελικό παιχνίδι

Κοουτσάρισμα: 
1.Πίεση στον παίκτη με τη μπάλα-σημαντική η γωνία πίεσης και η θέση του σώματος. 2. Αμυντικό βάθος-διαγώνια κάλυψη συμπαίκτη. 3.  Επικοινωνία. 4. Συνοχή γραμμών-αποστάσεις παικτών. Υπάρχουν 4 λέξεις κλειδιά: Πίεση-Κάλυψη-Μετατόπιση-Επικοινωνία.
Παραλλαγές: 1.Το παιχνίδι μπορεί να είναι από 6vs6 (μόνο οι καθαρά εμπελεκόμενοι-πιο απλή εφαρμογή που προτείνεται για αρχικό στάδιο) μέχρι 8vs8 (πλήρες αγωνιστικό παιχνίδι με συμμετοχή ακόμα 2 μέσων του αντιπάλου και των ακραίων μπακ της ομάδα μας  που προτείνεται σαν εξέλιξη ή για πιο έτοιμες αγωνιστικά ομάδες). 2. Σε σχέση με το σχηματισμό του αντιπάλου μπορούμε να έχουμε ολιγαριθμία στην ομάδα μας, δηλαδή αν ο αντίπαλος παίζει με 1-4-3-3 θα έχουμε αφαιρώντας τον φορ, μια σχέση 9vs8. 3. Επίσης, η προθέρμανση μπορεί να γίνει με τις 2 ομάδες στον χώρο παιχνιδιού και διαφορετικούς ρόλους (κυκλοφορία-παθητική άμυνα), ώστε από την αρχή να είμαστε ταυτόχρονα στο πρόβλημα και  τους στόχους. Αυτό είναι και πιο σωστό κατά την προσωπική μου άποψη.

Βασίλης Παπαδάκης

Κυριακή, 7 Ιουλίου 2013

Οι ''μεταγραφές΄΄ στο παιδικό ποδόσφαιρο: Ένα παιχνίδι στην πλάτη των Παιδιών από Προπονητές, Γονείς και Υπεύθυνους Ακαδημιών!

Τα παιδιά συμμετέχουν σε ένα άθλημα για να διασκεδάσουν, να βελτιώσουν τις δεξιότητές τους, να αποτελέσουν μέλη μιας ομάδας, να κερδίσουν αναγνώριση, καλή φυσική κατάσταση και να ζήσουν έντονες συγκινήσεις. (Παιδί και Αθλητισμός-Janet Le Blanc-Louise Dickson). Τα παιδιά ασχολούνται με τον αθλητισμό γιατί τα κάνει να νιώθουν καλά. (Dr. Terry Orlick-Αθλητικός Ψυχολόγος).
Η αφορμή για την σημερινή ανάρτηση ήταν μια συζήτηση, με ένα προπονητή ακαδημιών από τη Βέροια, για ένα θέμα που είναι πολύ συχνό, το οποίο έχω αντιμετωπίσει κι εγώ προσωπικά πολλές φορές, όπως σίγουρα και πολλοί συνάδελφοι. Και φυσικά θα υπάρχει πάντα...
Αναφέρομαι στις μετακινήσεις παιδιών στις ακαδημίες, στις ΄΄μεταγραφές΄΄ των μικρών ποδοσφαιριστών, όχι όμως αυτές  που προκύπτουν σαν λογικό αποτέλεσμα της ανακάλυψης ενός ταλέντου από μια μεγάλη ΠΑΕ, αλλά αυτές που αποφασίζουν κάποιοι γονείς είτε από δική τους εκτίμηση σε σχέση με το πως βλέπουν το ποδόσφαιρο, τη συμμετοχή του παιδιού τους σε αυτό και τα ''όνειρά'' τους για την εξέλιξή του, είτε από ''παρότρυνση'' ενός προπονητή που βλέποντας ένα αξιόλογο κατά τη γνώμη του ταλέντο, τάζει λαγούς και πετραχήλια σε παιδί και γονιό, για να το φέρει στην ομάδα του και να οικειοποιηθεί τις δυνατότητές του προς ίδιον όφελος. Οι ερωτήσεις του συνάδελφου απλές: ''Με παρότρυνση του γονέα και με καταλυτικό ρόλο του προπονητή της άλλης ομάδας, ένα παιδί θέλει να φύγει. Οι δύο ακαδημίες λειτουργούν στα ίδια πλαίσια, αλλά η μία έχει συνεργασία με ΠΑΕ άλλης πόλης. Ενεργούν σωστά γονέας και προπονητής; Η ακαδημία που είναι το παιδί πως πρέπει να φερθεί;''
Αναφέροντας αρχικά την προσωπική μου άποψη πιστεύω πως κανένα παιδί δεν πρέπει να μένει με το ζόρι σε μια ακαδημία, δηλαδή θεωρώ λάθος η ομάδα αντιδρώντας και ερχόμενη σε ρήξη, να το κρατήσει. Συμπληρώνοντας την άποψή μου, πιστεύω πως η μόνη ''άμυνα΄΄ σε τέτοια περίπτωση είναι η ακαδημία να λειτουργεί σωστά, σε ότι έχει να κάνει με την προπόνηση και την βελτίωση-εξέλιξη του παιδιού και να υπάρχει μια ειλικρινή σχέση μεταξύ τους.
Ας αναλύσουμε λίγο τα δεδομένα, σε σχέση με τον κάθε εμπλεκόμενο σε μια τέτοια ιστορία. Κατ΄αρχάς είναι πέρα για πέρα αντιδεοντολογικό και κατακριτέο, ένας προπονητής  μέσω ενός γονέα ή απευθείας σε ένα παιδί, να προσπαθεί να το πείσει πως πρέπει να έρθει στην ακαδημία του για να κάνει καλύτερη προπόνηση, για να το στείλει σε δοκιμές ΠΑΕ, αμφισβητώντας και μηδενίζοντας ένα συνάδελφο ή μια ακαδημία. Και βέβαια, με τέτοιες νοοτροπίες και πρακτικές, ουσιαστικά εκτίθενται οι ΠΑΕ που πιθανόν ΄΄εκπροσωπούν'' αυτοί οι προπονητές και αυτό είναι κάτι που θα πρέπει να το προσέξουν ιδιαίτερα οι διοικήσεις τους. Η δουλειά του προπονητή δεν είναι αυτή. Ο προπονητής πρέπει να ασχολείται με το αντικείμενό του, δηλαδή τη σωστή και δομημένη προπόνηση, την πολυπλευρικότητα και τα στάδια εκπαίδευσης, τη βελτίωση των νεαρών αθλητών, μέσα από τη χαρά του παιχνιδιού και της συμμετοχής. Δεν πρέπει να ξεχνάμε πως σαν προπονητές έχουμε τεράστια ευθύνη και ειδικά στο παιδικό ποδόσφαιρο ΄΄χτίζουμε΄΄ όχι μόνο ποδοσφαιριστές αλλά και χαρακτήρες, επιδρώντας ουσιαστικά πάνω τους για μια ζωή! Σε αντιστοιχία Υπεύθυνοι Ακαδημιών-Σχολών Ποδοσφαίρου ή Δ.Σ. ομάδων που προσπαθούν με παρόμοιο τρόπο να ΄΄ξεγελάσουν΄΄ παιδιά και γονείς, το μόνο που κάνουν ουσιαστικά είναι να δημιουργούν έριδες και προβλήματα και επειδή οι κοινωνίες είναι μικρές και τίποτα δε μένει κρυφό, τελικά όλα αυτά λειτουργούν εις βάρος τους. Ένα πρόσκαιρο κέρδος (π.χ. μια νίκη  ή και ένας τίτλος σε ένα παιδικό πρωτάθλημα) που προκύπτει, όχι από τη στοχευμένη και μεθοδική δουλειά αλλά από 2-3 καλούς παίκτες, ουσιαστικά δε δίνει τίποτα παρά μια ψευδαίσθηση επιτυχίας και εισροής ''πελατών'', δηλαδή νέων εγγραφών παιδιών. Προσωπικά, ξέρω ακαδημίες με πολλά παιδιά και σταθερή πορεία χρόνων, που δεν έχουν καταφέρει να βγάλουν επαγγελματία παίκτη, αλλά συνεχίζουν να έχουν εγγραφές και αποδοχή. Όπως και μικρές, ίσως και ανοργάνωτες ακαδημίες ή ομάδες, που έβγαλαν επαγγελματίες, αλλά δεν έχουν αύξηση εγγραφών. Πιστεύω, ότι όλοι μας αν θέλουμε μπορούμε να το διαπιστώσουμε αυτό... Σε αυτό το σημείο, θα ήθελα να αναφέρω πως στον ΚΑΠ προβλέπεται ποινή αφαίρεσης βαθμών και χρηματικό πρόστιμο, σε ομάδα που θα χρησιμοποιήσει χωρίς άδεια ποδοσφαιριστή άλλης ομάδας σε φιλικό παιχνίδι ή τουρνουά. Και αυτό μου έχει τύχει αρκετές φορές, όπως πιστεύω και σε πολλούς άλλους. Δεν έχω ακόμα ακούσει περίπτωση καταγγελίας στην ΕΠΟ σε τέτοια περίπτωση... Θεωρώ πως θα έπρεπε να υπάρχει στον ΚΑΠ, ποινή και στον προπονητή και τους υπεύθυνους σε αυτές τις περιπτώσεις.
Σε ότι έχει να κάνει με τους γονείς, σε αυτή την ιστορία, το σίγουρο είναι πως θέλουν το καλύτερο για το παιδί τους. Όμως, η άγνοια, τα μη σωστά κριτήρια, η λάχτάρα και τα δικά τους θέλω για το παιδί τους, τους οδηγεί συχνά σε λάθη. Είναι καθήκον του γονιού, να αξιολογήσει την ενασχόληση του παιδιού σε μια ακαδημία, αλλά πως; Με πρωταθλήματα και τίτλους; Με ένα παιδί χαρούμενο; Με ένα παιδί που δείχνει βελτίωση σαν αθλητής και σαν άνθρωπος; Με ένα στρατιωτάκι; Πολλά τα ερωτήματα...
 Τα ταλέντα σπάνια χάνονται γιατί δε θα τα ανακαλύψει κανείς. Χάνονται για άλλους λόγους, όπως είναι η κακή προπόνηση, ο χαρακτήρας-προσωπικότητα, η στήριξη ή όχι της οικογένειας, το εκπαιδευτικό μας σύστημα κ.α. Και βέβαια, παίζει μεγάλη σημασία, ειδικά για μεγαλύτερα παιδιά, το πότε θα διεκδικήσεις την ευκαιρία σου και πόσο έτοιμος θα είσαι, γιατί ίσως να έχεις μόνο μία. Οι μεγάλες ΠΑΕ, άλλες περισσότερο και άλλες λιγότερο έχουν ένα δίκτυο για να βρίσκουν τα ταλέντα. Η αλλαγή των δομών στο παιδικό ποδόσφαιρο, οι μεικτές ομάδες των νομών, οι περιφερειακές και τα πολλά τουρνουά που γίνονται βοηθάνε σε αυτό. Η ευκολία της επικοινωνίας και τη προβολής, ίδιον της εποχής μας, επίσης βοηθάει.
Ξαναγυρνώντας στο βιβλίο ''Παιδί και Αθλητισμός''  σε σχέση με τα κριτήρια επιλογής μιας ακαδημίας, οι γονείς θα πρέπει να θέτουν τα παρακάτω ερωτήματα:
1. Είναι διπλωματούχοι οι προπονητές; Έχουν την απαιτούμενη πείρα;
2. Ο ίσος χρόνος συμμετοχής του κάθε παιδιού αποτελεί αρχή του συλλόγου;
3. Δίνεται σημασία στην ανάπτυξη δεξιοτήτων;
4. Τηρούν οι χώροι άθλησης τις προδιαγραφές ασφαλείας;
5. Ποιά είναι η αναλογία μεταξύ προπονήσεων και αγώνων;
6. Η κατανομή σε ομάδες εγγυάται την ασφάλεια και την ψυχαγωγία των παιδιών;
7. Δίνονται πολλές ευκαιρίες στα παιδιά να συμμετάσχουν;
8. Ενθαρρύνονται και επαινούνται τα παιδιά για τις προσπάθειες τους;
9. Λαμβάνονται υπόψη οι ανάγκες των παιδιών; (ώρες προπόνησης, διάρκεια κλπ)
10. Τηρούνται οι κανόνες ασφαλείας κατά τη διάρκεια των προπονήσεων και των αγώνων;
Επίσης, οι ερωτήσεις που θα πρέπει οι γονείς να κάνουν στα παιδιά ύστερα από ένα αγώνα είναι:
1. Διασκέδασες;
2. Ποιά ήταν για σένα η καλύτερη στιγμή του παιχνιδιού;
3. Τί δε σου άρεσε στο σημερινό αγώνα;
4. Τί έμαθες;
5. Πάνω σε τί πρέπει να δουλέψεις περισσότερο;
6. Μπορώ να σε βοηθήσω να βελτιωθείς σε κάτι;
7. Είχες άγχος στη διάρκεια του αγώνα;
8. Τί είπε ο προπονητής μετά το παιχνίδι;
9. Έπαιξες τίμια;
Αυτές οι ερωτήσεις έχουν πραγματική ουσία και όχι π.χ. κερδίσατε; χάσατε; καθώς η απάντηση ναι ή όχι του παιδιού, δε μας λέει τίποτα για την εμπειρία που μόλις βίωσε.
Τα παραπάνω 10 σημεία και οι 9 ερωτήσεις μας δίνουν την απάντηση στα ερωτήματα του συνάδελφου προπονητή και το πως θα πρέπει να αντιμετωπίσουμε και να μειώσουμε τελικά αυτά τα περιστατικά που γίνονται στις πλάτες των παιδιών, να προβλέψουμε, να αντιδράσουμε καλύτερα και να είμαστε έτοιμοι όλοι μας, για να προπονήσουμε καλύτερα αν είμαστε προπονητές και να πάρουμε τις σωστές αποφάσεις αν είμαστε γονείς. Σημαντικό είναι επίσης, η ειλικρινής σχέση προπονητή-παιδιού-γονέα, η επαφή και η συζήτηση τόσο σε τακτή βάση για γενικότερα θέματα, όσο και σε πιο προσωπικά προβλήματα και απορίες. Αν σαν προπονητές και σαν ακαδημίες-σύλλογοι δώσουμε έμφαση και τηρήσουμε αυτό το Δεκάλογο, τότε θα έχουμε κάνει από την  πλευρά μας αυτό που απαιτείται. Αλλά και σαν γονείς αν αναζητήσουμε αυτά τα 10 σημεία στην ενασχόληση του παιδιού μας σε μια ακαδημία, θα πάρουμε σίγουρα πιο σωστές αποφάσεις. Σίγουρα θα υπάρξουν περιπτώσεις που θα πρέπει ένας γονιός να επιλέξει: Είτε γιατί το παιδί του το ζητάει. Είτε γιατί αυτός βλέπει κάποια πράγματα που δε θεωρεί σωστά. Είτε γιατί τον παροτρύνει κάποιος γνωστός, φίλος, προπονητής κ.α Όμως, οι ''μεταγραφές'' παιδιών από μια ακαδημία σε μια άλλη, θα πρέπει να γίνονται από τους γονείς με μεγάλη προσοχή και με σωστά κριτήρια. Το οφείλουμε στα παιδιά μας.
Βασίλης Παπαδάκης

Κυριακή, 16 Ιουνίου 2013

Ενδεικτική προπόνηση για εναλλαγή φάσης (transition)

Ενδεικτική προπόνηση για την εναλλαγή της φάσης από επίθεση (κατοχή της μπάλας) σε αμυντική λειτουργία. Εξασκούνται ταυτόχρονα τόσο το επιθετικό όσο και το αμυντικό transition, σε μια προπόνηση που διαρκεί μαζί με τα διαλείμματα περίπου 80΄. Στο πρώτο μέρος της προπόνησης δίνουμε έμφαση στη σωστή απόσταση γραμμών και παικτών, τις μετατοπίσεις σε σχέση με τη θέση της μπάλας και τις καλύψεις ανάμεσά τους. Στο δεύτερο μέρος, πλησιάζοντας τη μορφή αγώνα δίνουμε έμφαση στην αντίδραση τη στιγμή που η μπάλα αλλάζει κάτοχο (ομάδα), τόσο σε γρήγορη επιθετική ανάπτυξη, όσο και σε σωστή αμυντική αντίδραση και επαναφορά. Στο τρίτο μέρος, σε αγωνιστικό παιχνίδι με χώρους στις πλάτες της άμυνας, σε μια πιο ρεαλιστική μορφή, επιζητούμε την εκμετάλευση επιθετικά αυτού του  χώρου και από τις 2 ομάδες, την αντίδρασή τους στην εναλλαγή της κατάστασης, ταυτόχρονα με το τελείωμα των φάσεων.
8΄ Ζέσταμα σε 2άδες με  δρομικές ασκήσεις και ενεργητικές διατάσεις.



Σχήμα 1
2χ8΄ Κυκλοφορία με παθητική άμυνα στο ½ (σχήμα 1): Στόχος η μπλε ομάδα κυκλοφορεί τη μπάλα και η κόκκινη εκτελεί παθητική άμυνα με στόχο την άμεση πίεση στον κάτοχο της μπάλας, τη σωστή τοποθέτηση και κάλυψη χώρου-συμπαίκτη. Αλλαγή ρόλων στις ομάδες σε 8’.



Σχήμα 2 
2χ8΄ Προστίθεται 1 τερματοφύλακας (σχήμα 2) στην απέναντι εστία, ο χώρος παραμένει ίδιος, την μπάλα ωστόσο την έχει η ομάδα που έχει πλάτη στο κέντρο και το παιχνίδι εξελίσσεται ενεργητικά, με στόχο την άμεση ή γρήγορη επίθεση  από τη στιγμή που η αμυνόμενη ομάδα κερδίσει τη μπάλα. Η ομάδα που είχε τη μπάλα, οφείλει στη άμεση πίεση, την επανατοποθέτηση και σύμπτυξη στο χώρο της και την σωστή αντίδραση όταν η μπάλα βγει στην πλάτη της, πίσω από την νοητή γραμμή των κώνων. Αλλαγή ρόλων στις ομάδες σε 8΄.
Σχήμα 3
2χ10΄ παιχνίδι σε ζώνη  50χ60 στο μέσο του γηπέδου (σχήμα 3),  με 2 τερματοφύλακες. Η κάθε ομάδα προσπαθεί να κυκλοφορήσει τη μπάλα και να βγάλει μεγάλη ή κάθετη πάσα στην πλάτη της άλλης, ενώ η ομάδα που κλέβει την μπάλα συνεχίζει να ψάχνει τη γρήγορη επίθεση στην πλάτη της άλλης. Το παιχνίδι συνεχίζεται μέχρι το τέλος της φάσης και στη συνέχεια επιστρέφουν στον οριοθετημένο χώρο και ξεκινούν από την αρχή.

Αποθεραπεία 8΄-10’ χαλαρό τρέξιμο-διατάσεις.
Κοουτσάρισμα: Δώστε συγκεκριμένους ρόλους σε παίκτες και ορίστε κινήσεις, τη στιγμή που η ομάδα τους κερδίσει  ή χάσει τη μπάλα. Δώστε έμφαση στην ΄΄ασφάλεια΄΄ της πρώτης πάσας-επιλογής. Επιμείνετε στο πολύ σημαντικό σημείο της άμεσης πίεσης στον νέο κάτοχο, τη στιγμή της αλλαγής από επιθετική σε αμυντική λειτουργία.
Οργάνωση-παραλλαγές: 2 ομάδες των 10 παικτών και στην πορεία 2 τερματοφύλακες. Στο δεύτερο μέρος, μπορούμε να δημιουργήσουμε εμείς τη συνθήκη αντεπίθεσης, δίνοντας-προσφέροντας μια μπάλα σε παίκτη της αμυνόμενης ομάδας, που είναι σε πλεονεκτική θέση, για να δημιουργήσει τη φάση της εναλλαγής. Μπορούμε να παραλείψουμε το δεύτερο μέρος (να το αντικαταστήσουμε με το τρίτο μέρος) και να τελείωσουμε με ένα παιχνίδι σε όλο το γήπεδο, χωρίς οριοθετήσεις και περιορισμούς, αλλά με την ίδια σκέψη και φιλοσοφία στο παιχνίδι (χώροι, εκμετάλευση-αντίδραση).
Βασίλης Παπαδάκης