Δευτέρα 31 Ιανουαρίου 2011

Εκμετάλλευση του κεντρικού μεσοεπιθετικού (κρυφός επιθετικός)

Σχηματισμός 1-4-4-2 εναντίον 1-4-2-3-1

Η προπόνηση της τακτικής είναι ίσως το πιο δύσκολο μέρος στην προπονητική διαδικασία, για έναν προπονητή. Παρακάτω θα δούμε, χρησιμοποιώντας ένα παράδειγμα, την μεθοδολογική σειρά που κατά βάση πρέπει να ακολουθούμε, για να προσεγγίσουμε ένα θέμα τακτικής για την ομάδα μας.
Ενημέρωση των ποδοσφαιριστών για τον στόχο της προπόνησης. Μας ενδιαφέρει να επικεντρωθούμε στην αξιοποίηση του ΄΄κρυφού παίκτη’’  (Νο 10 στο σκίτσο) και την συνεργασία του με τους άλλους επιθετικούς  και τα χαφ μας. Παρουσίαση στον πίνακα των συνηθέστερων καταστάσεων που θα συναντήσουν και τον τρόπο αντίδρασης μας (φυσικά υπάρχουν πολλές ακόμα περιπτώσεις, αλλά σε μια προπόνηση τακτικής δεν μπορούμε να τα λύσουμε όλα) . Όπως καθαρά φαίνεται, στις σκιασμένες περιοχές  ( η ομάδα μας που αγωνίζεται με σχηματισμό 1-4-2-3-1 είναι με τα μπλε τρίγωνα), τα σημεία που πρέπει να επικεντρωθούμε, είναι στον κεντρικό άξονα και συγκεκριμένα στη σχέση 3:2  που δημιουργείτε στο κέντρο υπέρ της ομάδας μας και εφόσον αυτό λειτουργήσει σωστά ο Νο 10 να βγει ξεμαρκάριστος πίσω από τα χαφ του αντιπάλου και σε συνεργασία είτε με τον φορ (Νο9) είτε με τους 2 ακραίους μας (Νο 11 και  7). Ο συνολικός χρόνος της προπόνησης μας  είναι 75΄-80΄.
Δείτε ολόκληρο το άρθρο στον παρακάτω σύνδεσμο: https://acrobat.com/app.html#d=gm7ZJKy99mLJJ0ccRTHyag

Σημ.: Το παραπάνω άρθρο έχει δημοσιευτεί στην εφημερίδα ''Προπονητικά Νέα΄΄
Συντάκτης: Βασίλης Παπαδάκης

Δευτέρα 3 Ιανουαρίου 2011

Μαθήματα από τη ζωή

Για την πρώτη ανάρτηση του 2011 επέλεξα κάτι διαφορετικό, ξεφεύγωντας από το καθαρά προπονητικό κομμάτι. Όμως, ποιός μπορεί να πει που ακριβώς σταματά  ο ρόλος του προπονητή, οι γνώσεις, οι ευθύνες και οι κατευθύνσεις που πρέπει να δίνει; Ειδικά, για όσους ασχολούνται με ακαδημίες και μικρά παιδιά, τα παρακάτω είναι ένας πολύτιμος οδηγός, για το πως πρέπει να αντιλαμβανόμαστε το ρόλο μας και την επίδραση που αυτός έχει στους μικρούς αθλητές μας.
Πρόκειται για ένα ποίημα με τίτλο ΄΄Τα παιδιά μαθαίνουν από τον τρόπο που ζουν΄΄, σε διάφορες εκδόσεις και παραλλάγές με τη συγκεκριμένη από τον Ρόναλντ Ράσελ με τίτλο ΄΄Μαθήματα από τη ζωή΄΄.

Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κριτική:
Μαθαίνει να κατακρίνει.
Αν ένα παιδί ζει μέσα στην έχθρα:
Μαθαίνει να καυγαδίζει.
Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ειρωνία:
Μαθαίνει να είναι ντροπαλό.
Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ντροπή:
Μαθαίνει να είναι ένοχο.
Αν ένα παιδί ζει μέσα στην κατανόηση:
Μαθαίνει να είναι υπομονετικό.
Αν ένα παιδί ζει μέσα στον έπαινο:
Μαθαίνει να εκτιμά.
Αν ένα παιδί ζει μέσα στη δικαιοσύνη:
Μαθαίνει να είναι δίκαιο.
Αν ένα παιδί ζει μέσα στην ασφάλεια:
Μαθαίνει να πιστεύει.
Αν ένα παιδί ζει μέσα στην επιδοκιμασία:
Μαθαίνει να έχει αυτοεκτίμηση.
Αν ένα παιδί ζει μέσα στην παραδοχή και φιλία:
Μαθαίνει να βρίσκει την αγάπη μέσα στον κόσμο.
Ronald Russel (Lessons from life, 1971)

Παρασκευή 19 Νοεμβρίου 2010

Άσκηση τακτικής στο 1-4-2-3-1

Παρακάτω θα δείτε μια άσκηση η οποία μπορεί να χρησιμοποιηθεί από το 2ο μέρος της προθέρμανσης (ειδική προθέρμανση) και να συνεχιστεί στο πρώτο κομμάτι του κυρίου μέρους της προπόνησης, ειδικά αν αυτή έχει τακτικό περιεχόμενο. Αφορά ουσιαστικά την εκμετάλευση του ακραίου μεσοεπιθετικού στο 4-2-3-1, σε μια συνεργασία με τον κεντρικό μεσοεπιθετικό και τον φορ. 
Οργάνωση: Ο χώρος είναι 30 μ.Χ20 μ. και ορίζεται με ένα τρίγωνο κώνων, στο οποίο παίρνουν θέση ποδοσφαιριστές που συμμετέχουν στο επιθετικό και δημιουργικό κομμάτι του παιχνιδιού της ομάδα μας. Στην άσκηση μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε 3άδες ποδοσφαιριστών, με ιδανικό αριθμό κατά τη γνώμη  μου 9 ποδοσφαιριστές στο σύνολο (3 3άδες), οι οποίοι εναλλάσονται στην εκτέλεση κυκλικά, έτσι ώστε να περάσουν όλοι από την θέση του κεντρικού μεσοεπιθετικού, του ακραίου και του φορ. Βέβαια, είναι στην εκτίμηση του προπονητή, αν θέλει να χρησιμοποιήσει τον κάθε ποδοσφαιριστή στη θέση του μόνο, ωστόσο πιστεύω πως καλό είναι σε τέτοιες συνδιαστικές ασκήσεις οι εμπλεκόμενοι να εναλλάσουν ρόλους, καθώς έτσι κατανοούν καλύτερα τις απαιτήσεις, τα ζητούμενα και το τι ακριβώς ζητάει από αυτούς ο συμπαίκτης τους. Ο χρόνος της άσκησης σε αυτή τη μορφή είναι 10΄, ενώ ιδεατό είναι να γίνει και από την αντίθετη πλευρά, δηλαδή την αριστερή της επίθεσης μας, μοιράζοντας το χρόνο.
Σχήμα 1

Στο σχήμα 1 βλέπουμε την αρχική μορφή που μπορεί να έχει η άσκηση και το χώρο που πρέπει να στηθεί δεξιά ή αριστερά από τον κεντρικό άξονα, ώστε να λειτουργούν οι ποδοσφαιριστές στο χώρο ακριβώς που θα προσπαθήσουν να εφαρμόσουν τη συγκεκριμένη τακτική κίνηση στο παιχνίδι. Η άσκηση ξεκινά από τον κεντρικό μεσοεπιθετικό Νο 2, ο οποίος τροφοδοτεί τον ακραίο μεσοεπιθετικό Νο 3 και αυτός με τη σειρά του τον φορ Νο 4. Ο φορ ''σπάει'' τη μπάλα, λειτουργώντας ως παίκτης-τοίχος, στον Νο 2, ο οποίος βγάζει μια κάθετη πάσα, ανάμεσα από 2 πιατάκια, στον Νο 3 που έχει κινηθεί διαγώνια  στο χώρο, με κατεύθυνση την εστία.  Ο Νο 3 υποδέχεται την μπάλα, την οδηγεί λίγο  και στη συνέχεια την παραδίδει στον Νο 4. Ο Νο 3 μένει στη θέση που ήταν ο Νο 4, ο Νο 4 με τη μπάλα κατευθύνεται στη θέση εκκίνησης που ήταν ο Νο 2 και ο Νο 2 παίρνει τη θέση του Νο 3. Η άσκηση συνεχίζεται με την επόμενη 3άδα (Νο 5, Νο 6 και Νο 7) ή και την επόμενη 3η 3άδα.

Σχήμα 2
Στο παραπάνω σχήμα 2, βλέπουμε μια εξέλιξη της άσκησης, που έχουμε προσθέσει, ακόμα μία κίνηση και συγκεκριμένα το 1-2 μεταξύ του ακραίου μεσοεπιθετικού Νο 3 με τον φορ Νο 4, μετά την υποδοχή της μπάλας από την κάθετη πάσα, σαν μια παραλλαγή και μια επιπλέον κίνηση συνεργασίας των ποδοσφαιριστών μας. Η εξέλιξη και η ροή είναι ακριβώς η ίδια.

Σχήμα 3

Στο σχήμα 3 βλέπουμε την τελική μορφή της άσκησης με σουτ στην εστία. Σε αυτή τη φάση μπορούμε να επιτρέψουμε τους ποδοσφαιριστές μας, να επιλέξουν το άμεσο σουτ στην εστία, το 1-2 ή το μπάσιμο (δυείσδυση) και το τελείωμα της φάσης σε τετ-α-τετ με τον τερματοφύλακα. Η επιλογή της τελικής προσπάθειας από τον ποδοσφαιριστή, αφήνει περιθώριο πρωτοβουλίας και βάζει στο παιχνίδι και τον αιφνιδιασμό του τερματοφύλακα. Φυσικά, ο προπονητής μπορεί να ορίσει αν θέλει το πως θα τελειώσει η φάση και ανάλογα να τοποθετήσει στο χώρο την άσκηση κοντύτερα ή μακρύτερα στην εστία.
Είναι απαραίτητο, οι ποδοσφαιριστές να κάνουν κίνηση ξεμαρκαρίσματος-παραπλάνησης πριν την υποδοχή της μπάλας, ειδικά ο Νο 3 και ο Νο 4.
Με παρόμοιας μορφής και οργάνωσης ασκήσεις, μπορούμε να περάσουμε κινήσεις τακτικής και αυτοματισμούς, χωρίς περιορισμό στο ασκησιολόγιο ουσιαστικά, αφού κάθε κίνηση που επιζητούμε στο παιχνίδι, μπορεί να αποτυπωθεί και να μεταφερθεί, για όλους τους σχηματισμούς εύκολα σε ασκησιολόγιο. Ειδικά σε ερασιτεχνικές ομάδες, με τέτοιες ασκήσεις μπορούμε να περάσουμε θέματα τόσο φυσικής κατάστασης, όσο και τακτικής. Φυσικά, στη συνέχεια είναι απαραίτητη η εφαρμογή και σε αγωνιστικά παιχνίδια.
Η άσκηση μπορεί να χρησιμοποιηθεί φυσικά και σαν μια μορφή οργάνωσης για σουτ, σε μια προπόνηση ταχυδύναμης, ρυθμίζοντας την απόσταση και τις εντάσεις.
                                                                                                                    Βασίλης Παπαδάκης

Παρασκευή 1 Οκτωβρίου 2010

1-3-4-3vs1-4-4-2: Αμυντική λειτουργία

Καθοδήγηση των μέσων και των αμυντικών μας στο  3-4-3, όταν ο αντίπαλος αγωνίζεται με 4-4-2. (Μεθοδολογία)
Ενημέρωση των ποδοσφαιριστών για τον στόχο της προπόνησης. Παρουσίαση στον πίνακα των συνηθέστερων καταστάσεων που θα συναντήσουν και τον τρόπο αντίδρασης.
 Υπενθύμιση βασικών αμυντικών αρχών
1.Καθυστέρηση (όταν έχουμε ολιγαριθμία) 2.Επικοινωνία
 
3.Συνοχή γραμμών4.Κάλυψη 5.Διάβασμα-πρόβλεψη φάσης 6.Παραλαβή-παράδοση
7.Επιστροφές χαφ 8.Πίεση στη μπάλα (όταν έχουμε υπεραριθμία)
Χρόνος 5΄.

Στη συνέχεια μπαίνουμε στο γήπεδο  και προχωράμε στην τοποθέτηση
των παικτών. Χρησιμοποιούμε τους ποδοσφαιριστές που θα παίξουν στο επόμενο παιχνίδι στις θέσεις τους. Στο παράδειγμα μας 1 τερματοφύλακα,  τους 3 αμυντικούς και τους 4 χαφ. Από τον αντίπαλο επιλέγουμε τους 2 επιθετικούς, τα 4 χαφ και τους 2 ακραίους αμυντικούς. Έτσι δημιουργούμε μια σχέση ολιγαριθμίας για την άμυνά μας 7:8. Γίνεται επίδειξη των επιθετικών κινήσεων του αντιπάλου και των αντίστοιχων αμυντικών κινήσεων από την ομάδα μας. Παιχνίδι σε αργό ρυθμό για να συντονιστούν οι κινήσεις των αμυντικών και των μέσων. Ο τερματοφύλακας συμμετέχει κανονικά προσαρμόζοντας την θέση του σε σχέση με την μπάλα.
Για να διαβάσετε ολόκληρο το άρθρο κάντε κλικ εδώ https://acrobat.com/#d=p9xFg2TTOCc93eYotG*A*A

Πρέπει να έχετε το Acrobad  Reader για να ανοίξετε το αρχείο.
Σημ.: Ο σχηματισμός είναι ενδεικτικός, όπως και οι προβληματισμοί που θέτουμε στην άμυνά μας για λύση. Υπάρχουν πάρα πολλές διαφορετικές περιπτώσεις, που φυσικά δεν μπορούν να αναλυθούν σε μια προπόνηση ή ένα άρθρο. 

Δευτέρα 20 Σεπτεμβρίου 2010

Ρύθμιση αγωνιστικού άγχους

By Λίνα Ψούνη,  Ψυχολόγος, Msc

Το άγχος στον αθλητισμό οφείλεται συνήθως στο φόβο του αποτελέσματος του αγώνα. Πολλές φορές οι αθλητές είχαν βιώσει κάποια αποτυχία στο παρελθόν, την οποία συνδέουν με το άγχος. Άλλες φορές αισθάνονται ότι δεν έχουν προετοιμαστεί κατάλληλα ή τους φοβίζει το επίπεδο των αντιπάλων. Πολλοί αθλητές αναφέρουν ότι τους αγχώνουν οι θεατές, ο προπονητής, οι γονείς τους και γενικότερα άτομα του περιβάλλοντός τους με τις απαιτήσεις που έχουν από αυτούς. Γενικότερα το άγχος προέρχεται από τις αρνητικές σκέψεις των αθλητών, τη μειωμένη αυτοπεποίθηση και την εστίαση στο αποτέλεσμα.
Από την αντίθετη πλευρά του άγχους, η απάθεια και η πλήρης χαλάρωση έχουν επίσης αρνητικά αποτελέσματα στην απόδοση του αθλητή. Η αθλητική ψυχολογία υποστηρίζει ότι το άγχος σε ένα αγώνα μπορεί να αποδειχτεί ωφέλιμο. Ένας καλός αθλητής την ένταση που νοιώθει από το άγχος μπορεί να τη μετατρέψει σε ενέργεια για τον αγώνα. Σύμφωνα με επιστημονικές έρευνες μέτρια επίπεδα άγχους και διέγερσης ενισχύουν την αθλητική απόδοση. Βέβαια τα ωφέλιμα επίπεδα άγχους διαφέρουν από αθλητή σε αθλητή και από αγώνισμα σε αγώνισμα. Δεν μπορούμε να πούμε ότι είναι για όλους ευνοϊκό το μέσο επίπεδο άγχους.
Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνουν οι αθλητές για να ελέγξουν το άγχος τους είναι να αναγνωρίσουν τα συμπτώματα. Τα συμπτώματα αυτά μπορεί να είναι σωματικά όπως ταχυκαρδία, τρέμουλο, αύξηση ρυθμού αναπνοής, στομαχικές διαταραχές και εφίδρωση. Μπορεί να είναι ψυχολογικά, όπως ανησυχία, ανικανότητα συγκέντρωσης, σύγχυση και αρνητικές σκέψεις. Τέλος μπορεί να παρατηρηθούν αλλαγές στη συμπεριφορά όπως γρήγορη ή αργή ομιλία, δάγκωμα των νυχιών, γρήγορες κινήσεις των ποδιών και σύσπαση μυών. Κάποιοι αθλητές μπορεί να έχουν διαφορετικά συμπτώματα από αυτά που αναφέρονται παραπάνω. Η παρατήρηση από τους ίδιους αλλά και από τους προπονητές, γονείς και συναθλητές θα βοηθήσει στην αναγνώριση των συμπτωμάτων του άγχους.
Ο αθλητής πριν τον αγώνα κατανοεί τα συμπτώματα που προκαλούνται από το άγχος του και τα δέχεται ως φυσιολογική προετοιμασία του σώματος για τον αγώνα. Τις μέρες πριν τον αγώνα, μπορεί να εξασκηθεί νοερά προετοιμάζοντας το μυαλό του για το τι θα αντιμετωπίσει διάρκεια της ημέρας του αγώνα. Μπορεί να φανταστεί όλη τη διαδικασία από το πρωινό ξύπνημα, την είσοδο στο κολυμβητήριο, το ζέσταμα κτλ Επίσης η νοερή εξάσκηση πρέπει να πραγματοποιείται και ξεχωριστά για το κάθε αγώνισμα.
Λίγο πριν το αγώνισμα μπορεί να χρησιμοποιηθούν τεχνικές χαλάρωσης με βαθιές αναπνοές. Μεγάλη προσοχή πρέπει να δίνεται στις σκέψεις που κάνει ο αθλητής πριν το αγώνισμα του. Για παράδειγμα α) δεν πρέπει να σκέπτεται το αποτέλεσμα ή τους αντιπάλους αλλά να εστιαστεί στην δικιά του απόδοση, β) δεν πρέπει να σκέπτεται και να αναλύει τα λάθη κατά τη διάρκεια ενός αγώνα, γ)πρέπει να εστιάζει την προσοχή στην τακτική που θα ακολουθήσει, δ)μπορεί να «μιλάει» στον εαυτό του χρησιμοποιώντας τις σωστές λέξεις, ε) μπορεί να φανταστεί παλαιότερες επιτυχίες για να τονώσει την αυτοπεποίθηση του.
Τέλος μετά τον αγώνα μπορεί να γίνει ο απολογισμός των σκέψεων, πράξεων και συμπεριφορών που βοήθησαν την απόδοση και αυτών που είχαν αρνητικό αποτέλεσμα. Για την ενίσχυση της ψυχολογίας του αθλητή η εστίαση πρέπει να γίνεται περισσότερο στα θετικά στοιχεία των σκέψεων και της συμπεριφοράς. Τα αρνητικά στοιχεία μετά από παρατήρηση πρέπει σταδιακά να αντικατασταθούν και να εξαλειφθούν. Ακόμα όλες οι παραπάνω εφαρμογές μπορούν να δοκιμάζονται και να εφαρμόζονται στη προπόνηση έτσι ώστε να αναπτύσσονται καλύτερα και με μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα.

Πηγή: http://psychinfo.gr/?cat=5

Σάββατο 24 Ιουλίου 2010

10 συμβουλές-κατευθύνσεις για την προετοιμασία

Το άρθρο που ακολουθεί είναι μια απλά μια μετάφραση άρθρου σε αγγλικό site (λεπτομέρειες στο τέλος). Η ανάρτησή του, περισσότερο αποτελεί μια προσπάθεια προβληματισμού και διαλόγου, αφού αρκετά σημεία του χρήζουν τουλάχιστον συζήτησης...

Οι προπονητές ποδοσφαίρου ερασιτεχνικών σωματείων, κάθε χρόνο, τέτοια εποχή, έρχονται αντιμέτωποι με το ίδιο δίλημμα: Πως θα φέρουν την ομάδα τους στην καλύτερη δυνατή κατάσταση για τους αγώνες πρωταθλήματος, στο περιορισμένο διάστημα της προετοιμασίας?. Αυτή η περίοδος που διαρκεί από 3 έως 4 (σημ.: 6) εβδομάδες, με καθημερινό σχεδόν πρόγραμμα που περιλαμβάνει φυσική κατάσταση, τεχνική και τακτική, μπορεί να είναι αποθαρρυντική καθώς πρέπει τόσα πολλά να αποκτηθούν, σε τόσο μικρό διάστημα. Η προετοιμασία είναι επίσης η περισσότερη σημαντική και κρίσιμη περίοδος ολόκληρης της σαιζόν. Είναι η περίοδος στην οποία οι προπονητές με καθημερινή δουλειά θα χτίσουν την ομάδα τους, χωρίς την παρέμβαση επίσημων αγώνων. Αυτό απαιτεί τον κατάλληλο προγραμματισμό και μια σταδιακή διαδικασία. Παρακάτω αναλύονται δέκα τομείς, που πρέπει να λαμβάνουν υπόψη οι προπονητές, έτσι ώστε η κατάρτιση του προγράμματος αλλά και ολόκληρη η προετοιμασία, να είναι όσο το δυνατόν αποδοτική και αποτελεσματικότερη.

1. Κάντε πάντα μια δυναμική προθέρμανση πριν την προπόνηση.

Ο βέλτιστος τρόπος για να προετοιμαστούν οι ποδοσφαιριστές σας για μια προπόνηση, είναι να κάνουν μια δυναμική προθέρμανση, που να ενσωματώνει κινήσεις και τρεξίματα, που θα πλησιάζουν το περιεχόμενο της προπόνησης. Η παραδοσιακή προθέρμανση με ελαφρύ τρέξιμο και έπειτα 5-10 λεπτά του στατικού τεντώματος είναι πραγματικά καταστρεπτική στη δύναμη, την ταχύτητα, και τη δυνατότητα τραυματισμών των αθλητών. Αρχίστε με 10 λεπτά αερόβιο τρέξιμο, για να αυξήσετε τη θερμοκρασία του σώματος και την κυκλοφορία του αίματος των ποδοσφαιριστών. Ακολουθήστε με διάφορα σετ δυναμικών διατάσεων (διατάσεις με κίνηση, σκίπινγκ, φτερνισμοί, άλματα, αλλαγές κατεύθυνσης, στρίψιμο, εκκινήσεις, σταματήματα, κ.λ.π.) που βαθμιαία και σταδιακά θα αυξήσετε την ένταση, για να πλησιάσετε την προοριζόμενη δραστηριότητα της προπόνησης.

2. Δώστε σημασία στην κατάλληλη ενυδάτωση.

Οι κατάλληλες συνήθειες κατανάλωσης υγρών, πριν από, κατά τη διάρκεια, και αμέσως μετά από την προπόνηση θα μπορούσαν να έχουν την καλύτερη-μεγαλύτερη επίδραση στους αθλητές. Σιγουρευτείτε ότι οι αθλητές σας αρχίζουν με μια «πλήρη δεξαμενή». Επιτρέψτε τα επαρκή διαστήματα κάθε 15-20 λεπτά για το ‘’ξαναγέμισμα’’ κατά τη διάρκεια της άσκησης. Αυτό θα τους επιτρέψει να ανταπεξέλθουν μέχρι το τέλος της προπόνησης. Ενθαρρύνετε τους να προσλάβουν ικανοποιητικές ποσότητες ποτών υδατανθράκων αμέσως μετά από την προπόνηση, προκειμένου να αντικατασταθεί ότι ακριβώς κάηκε, να βοηθηθεί η επαναφορά των μυών και προετοιμαστούν για την επόμενη ημέρα προπόνησης. Αυτές είναι συνήθειες που θα παίξουν σημαντικό ρόλο κατά τη διάρκεια της σαιζόν, καθώς αυτή θα γίνεται μακρύτερη και σκληρότερη.

3. Χρησιμοποιείστε αργό, συνεχόμενο τρέξιμο ως μέσο για να εκπαιδευθεί η αεροβική αντοχή?

Σαν γενική προθέρμανση, για τα πρώτα 5-10 λεπτά της προπόνησης, το αργό συνεχές τρέξιμο είναι καλό. Σαν μέθοδος προπόνησης για τους ποδοσφαιριστές για να αυξήσει την αεροβική ικανότητά τους, είναι λάθος. Η απόλυτη καλύτερη μέθοδος για την αεροβική ικανότητα ενός ποδοσφαιριστή είναι η διαλειμματική προπόνηση και η εναλλαγή έντονου και γρήγορου τρεξίματος, με αργό τρέξιμο ή περπάτημα. Αυτό μιμείται το παιχνίδι για το οποίο εκπαιδεύονται!!! Ακόμα καλύτερα, χρησιμοποιείστε μικρά αγωνιστικά παιχνίδια (π.χ. 4 εναντίον 4, 4 φορές επί 4΄με 3΄διάλειμμα), προσομοιάζοντας την προπόνηση με τον αγώνα! Οι ποδοσφαιριστές θέλουν να προπονούνται με μπάλα. Θυμηθείτε, εάν οι παίκτες προπονούνται σε αργούς ρυθμούς, θα είναι αργοί και στο παιχνίδι - και αυτό δεν βοηθά στην κατάκτηση της νίκης.

4. Ενσωματώστε σπριντ και ταχύτητες μέσα σε όσο το δυνατόν περισσότερες ασκήσεις.

Εκπαιδεύστε την ομάδα σας να είναι γρήγορη με την πραγματοποίηση όσο το δυνατόν περισσότερων ασκήσεων με τρέξιμο υψηλής ταχύτητας και γρήγορου ρυθμού. Κάντε κάθε άσκηση ανταγωνιστική με τη χρησιμοποίηση συναγωνισμού και κανόνων. Χρησιμοποιείστε μπάλα σε όλα αυτά τα παιχνίδια. Κάνετε τις αποστάσεις ταχύτητας συγκεκριμένες από 10-30 μ. Αφήστε μεγάλο χρονικό περιθώριο αποκατάστασης όταν η ταχύτητα είναι ο αρχικός στόχος. Όταν εστιάζετε στην αντοχή της ταχύτητας, δηλ., τη δυνατότητα να εκτελεσθούν οι επαναλαμβανόμενες προσπάθειες σε ένα ήδη κουρασμένο αθλητή, μειώστε το χρόνο αποκατάστασης μεταξύ των επαναλήψεων και αυξήστε τον αριθμό τους. Μην ξεχάστε να χρησιμοποιήσετε σαν βοηθήματα εμπόδια, κώνους, σκάλες κ.α. και τις αλλαγές κατεύθυνσης.

5. ‘’Ξυπνήστε’’ το κεντρικό νευρικό σύστημα.

Ανοίξτε όλες τις προπονήσεις, μετά από ένα δυναμικό ζέσταμα φυσικά, με ένα σετ ειδικών ασκήσεων για ΄΄ξύπνημα΄΄ του νευρικού συστήματος, σχεδιασμένο για να ετοιμάσει τους ποδοσφαιριστές σας, για μια προπόνηση υψηλής έντασης. Οι ασκήσεις ευκινησίας σε σκάλες και τα μικρά (κοντά) εμπόδια, θα βοηθήσουν τους παίκτες σας να μάθουν πώς να κινηθούν γρηγορότερα και να βελτιώσουν το συντονισμό τους. Δέκα έως 15 λεπτά ανά προπόνηση, είναι αρκετά για να επιτύχουν, υψηλότερη ένταση και ταχύτητα αργότερα. Είναι επίσης διασκέδαση και οι ποδοσφαιριστές αγαπούν την πρόκληση.

6. Χρησιμοποιείστε σειρές για να επιτύχετε τη σωστή αναλογία εργασίας-ξεκούρασης

Ασκήσεις με μεγάλο αριθμό παικτών και ουρές, μπορεί να μην ενδείκνυται σε ορισμένες καταστάσεις προπόνησης (μικρά παιδιά, τεχνική κατάρτιση, κ.λπ.) αλλά για τη βελτίωση της φυσικής κατάστασης, είναι ο καλύτερος τρόπος για να επιτευχθούν οι κατάλληλες αναλογίες εργασίας--ξεκούρασης. Είναι επιτακτικό όμως, για το συγκεκριμένο είδος προπόνησης, οι παίκτες να παίρνουν το ικανοποιητικό υπόλοιπο μεταξύ των επαναλήψεων και των σετ. Η ταχύτητα, η ευκινησία, και η εργασία συντονισμού, στις οποίες ο εγκέφαλος μαθαίνει πώς να ελέγξει τους μυς κατά τρόπο αποδοτικό, απαιτούν οι παίκτες να μην είναι υπερβολικά κουρασμένοι. Οργανώστε αυτές τις ασκήσεις, έτσι ώστε ο κάθε παίκτης να έχει από αρκετά δευτερόλεπτα , μέχρι αρκετά λεπτά μεταξύ των ασκήσεων. Για τις ασκήσεις αντοχής, όπως η αντοχή ταχύτητας, η προπόνηση στο κατώφλι του γαλακτικού οξέως και η αεροβική αντοχή, οι υποομάδες (σειρές) πρέπει να μειωθούν ή να αφαιρεθούν, έτσι ώστε οι παίκτες να μην έχουν μεγάλο κενό ξεκούρασης.

7. Προσθέστε αποθεραπεία στην προπόνησή σας.

Ένα κατάλληλο πρόγραμμα αποθεραπείας, στο τέλος της προπόνησης επαναφέρει με έναν ελεγχόμενο τρόπο τον καρδιακό ρυθμό, μειώνει την καταπόνηση των μυών, μειώνει την πιθανότητα για τραυματισμό και αρχίζει τη διαδικασία για την επόμενη περίοδο άσκησης. Η κατάλληλη αποθεραπεία, περιλαμβάνει ελαφρύ τρέξιμο και στατικές διατάσεις. Είναι επίσης ένας καλός χρόνος να ξαναγεμίσουν τα μειωμένα αποθέματα ‘’καυσίμων’’ με κάποιο αθλητικό ποτό υδατανθράκων.

8. Ενθαρρύνετε την υγιή, θρεπτική διατροφή.

Οι ποδοσφαιριστές συχνά δεν έχουν απλά μια φτωχή διατροφή αλλά δεν γνωρίζουν, πόσο κρίσιμη είναι μια καλή διατροφή σε έναν αθλητή. Η κατανάλωση μιας κατάλληλης διατροφής κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας, μπορεί να είναι η αιτία μεταξύ μιας θέσης βασικού και του καθίσματος στον πάγκο, ή ενός τροπαίου πρωταθλήματος και δεύτερης θέσης ή χαμηλότερης. Μπορεί επίσης να είναι ο παράγοντας καθοριστικός στα κρίσιμα παιχνίδια. Μια φτωχή διατροφή μπορεί να ανατρέψει όλη τη σκληρή δουλειά που γίνεται στην προπόνηση με την παρεμπόδιση του σώματος για την ανάκτηση, την προσαρμογή και τη βελτίωση. Οι προπονητές πρέπει να καθοδηγήσουν τους παίκτες τους, στο τι είναι καλό να φάνε και τι να αποφύγουν. Πρέπει επίσης να δώσουν οδηγίες σε σχέση με τον κατάλληλο χρόνο πριν από τα παιχνίδια και την προπόνηση. Τέλος, πρέπει να προσδιορίσουν τα τρόφιμα που πρέπει να αποφευχθούν οπωσδήποτε κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας, όπως καραμέλες-γλυκίσματα, τα πλούσια σε λίπη τρόφιμα, τα τσιγαρισμένα τρόφιμα, το οινόπνευμα, και τα ποτά με υψηλή περιεκτικότητα ζάχαρης. Εάν οι παίκτες ακολουθούν αυτές τις οδηγίες για την κατάλληλη διατροφή καθ' όλη τη διάρκεια της προετοιμασίας οι ανταμοιβές μπορούν να είναι μεγάλες!!

9. Εξετάστε προσεκτικά τη σειρά των ασκήσεων της προπόνησης.

Οι ασκήσεις που δεν είναι στη σωστή σειρά, μπορεί να μειώσουν την αποτελεσματικότητα σε σχέση με το ζητούμενο, να παρεμποδίσουν την εκμάθηση και την απόκτηση δεξιοτήτων και να αυξήσουν την πιθανότητα για τον τραυματισμό. Οι ασκήσεις πρέπει πάντα να τοποθετηθούν κατά σειρά μειωμένης νευρικής απαίτησης. Πάντα αρχίστε με μια κατάλληλη δυναμική προθέρμανση προχωρήστε έπειτα στις ασκήσεις ευκινησίας και/ή συντονισμού. Αυτές οι ασκήσεις είναι σύντομες και έντονες, με απαίτηση μιας υψηλής νευρικής διέγερσης και επομένως πρέπει να γίνουν με ικανοποιητικό διάλλειμα μεταξύ των επαναλήψεων και των σετ. Επίσης, η πρόοδος σε οποιαδήποτε ταχύτητα ή σπριντ, πετυχαίνεται αποκλείοντας την αντοχή ταχύτητας. Αυτό θα περιελάμβανε επίσης τη δύναμη ή τις πλειομετρικές ασκήσεις. Μετά από αυτό το στάδιο, κινηθείτε προς το τεχνικό/τακτικό μέρος της προπόνησης. Αυτό κατανείμει σωστά τον όγκο του διανεμημένου χρόνου προπόνησης. Σε αυτό το σημείο οι αθλητές είναι λίγο κουρασμένοι από τις ασκήσεις και από μια γενική συγκέντρωση της κούρασης. Σε αυτό το σημείο πρέπει να τοποθετηθούν οι δραστηριότητες αντοχής. Αυτό περιλαμβάνει τις αεροβικές ασκήσεις αντοχής και αντοχής ταχύτητας. Τέλος, τελειώστε πάντα με αποθεραπεία

10. Σχεδιάστε ένα πρόγραμμα για 6-8 εβδομάδες, για να χτίσετε την απαραίτητη αεροβική ικανότητα στους αθλητές σας.

Οι προπονητές πρέπει να είναι ρεαλιστές για να σχεδιάζουν το κατάλληλο πρόγραμμα προετοιμασίας. Εκτός της περίπτωσης που οι αθλητές μπαίνουν στην προετοιμασία, με ένα υψηλό επίπεδο ικανότητας, είναι μη ρεαλιστικό να προγραμματίσετε λιγότερο από 6-8 εβδομάδες προπόνησης, προκειμένου να αποκτήσουν οι παίκτες την κατάλληλη φυσική κατάσταση για να παίξουν ποδόσφαιρο. Αυτό συμβαίνει βαθμιαία και με έναν ελεγχόμενο και προοδευτικό τρόπο. Περισσότερη ζημιά γίνεται συχνά από την κακή ρύθμιση της έντασης στην αρχή της προετοιμασίας. Συχνά, οι τραυματισμοί που συμβαίνουν αυτή την πρώτη «εβδομάδα κόλασης» της προετοιμασίας, διαρκούν όλη τη σαιζόν. Αυτό θα μπορούσε να σημάνει τη διαφορά μεταξύ μιας επιτυχούς προετοιμασίας και μιας μέτριας. Οι προπονητές πρέπει να προγραμματίσουν δύο έως τρεις ημέρες την εβδομάδα αεροβική προπόνηση, κατά τη διάρκεια των πρώτων έξι έως οκτώ εβδομάδων, προκειμένου να χτιστεί η απαραίτητη αεροβική ικανότητα στους αθλητές τους έτσι ώστε να μπορούν να ανταγωνιστούν αποτελεσματικά τους αντιπάλους τους κατά τη διάρκεια της χρονιάς. Είναι μη ρεαλιστικό και ανόητο να προγραμματιστούν για κάτι λιγότερο από αυτό.

Μετάφραση από την ιστοσελίδα: Soccer Coaching, Training & Conditioning.

Τίτλος άρθρου: 10 Best Practices for Pre-Season Training

Δευτέρα 12 Ιουλίου 2010

Ο ΚΩΔΙΚΑΣ ΗΘΙΚΗΣ ΤΟΥ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ UEFA

U.E.F.A.-ΚΩΔΙΚΑΣ ΗΘΙΚΗΣ ΠΡΟΠΟΝΗΤΗ
 WE CARE ABOUT FOOTBALL-ΝΟΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ

1. Υποχρεώσεις προς το παιχνίδι

Ο προπονητής θα πρέπει:

1. Να προάγει τις πραγματικές αξίες του αθλήματος του ποδοσφαίρου για να κερδίσει την υποστήριξη και τον ενθουσιασμό των νέων που θα είναι οι αυριανοί ήρωες, φίλαθλοι και παράγοντες.

2. Να αναπτύσσει τις επαγγελματικές του γνώσεις και να τις βελτιώνει μελετώντας τα αποτελέσματα της επιστημονικής έρευνας.

3. Να μοιράζεται την επαγγελματική του γνώση με τους συναδέλφους του, ειδικά με τη νεότερη γενιά και ειδικότερα όταν καλείται να το πράξει (π.χ. επαγγελματικές διασκέψεις, συγγραφή άρθρων, κ.λπ.).

4. Να αναπτύσσει την ικανότητα και απόδοση της ομάδας του με τη διδασκαλία της τεχνικής και της τακτικής οι οποίες – επιπρόσθετα με την επιτυχία – θα κάνουν το ποδόσφαιρο ελκυστικό για τους θεατές.

5. Να προστατεύει το ποδόσφαιρο από όλες τις αρνητικές επιδράσεις.

2. Υποχρεώσεις του προπονητή προς την ομάδα και τους παίκτες

Ο προπονητής θα πρέπει:

Σε γενικούς όρους:

1. Να δίνει προτεραιότητα για την ευημερία των παικτών του και του προσωπικού.

2. Να καταβάλει κάθε προσπάθεια ώστε να αναπτυχθεί το αθλητικό, τεχνικό, το επίπεδο τακτικής, κ.λπ., και να επιτύχει τα καλύτερα δυνατά αποτελέσματα της ομάδας του μέσω όλων των επιτρεπομένων μέσων.

3. Να επιμένει ώστε οι παίκτες να κατανοήσουν και να υπακούουν προς τις αρχές της καλής συμπεριφοράς και του «ευ αγωνίζεσθαι»

4. Να αποφεύγει μεθόδους και πρακτικές που θα μπορούσαν να διακινδυνεύσουν μακροχρόνια την υγεία και τη φυσική ανάπτυξη των παικτών του.

Ειδικότερα, όταν δουλεύει με νέους παίκτες:

1. Να παρέχει μια αθλητική εμπειρία στα παιδιά που θα τα ενθαρρύνει στη δέσμευση να ασχοληθούν με τη φυσική δραστηριότητα που έχει σχέση με την υγεία τους για όλη τους τη ζωή.

2. Να αποφεύγει να θέτει προσδοκίες σε ένα παιδί τις οποίες δεν έχει τις δυνατότητες να εκπληρώσει .

3. Να δείχνει το ίδιο ενδιαφέρον στους λιγότερο ή περισσότερο ταλαντούχους, να δίνει έμφαση και να επιβραβεύει τα προσωπικά επίπεδα ανάπτυξης και απόκτησης γνώσεων, επιπρόσθετα με την αγωνιστική επιτυχία.

4. Να παρέχει στο νέο και στην οικογένεια του όσο πιο πολλές πληροφορίες μπορεί, ώστε να είναι ενήμερος για τους πιθανούς κινδύνους και πιθανότητες να φτάσει σε ένα επίπεδο υψηλής απόδοσης.

3. Σεβασμός προς τους νόμους του παιχνιδιού και τους αγωνιστικούς κανόνες.

Το πνεύμα του παιχνιδιού είναι ευθύνη κυρίως των προπονητών και των παικτών, ως εκ τούτου:

Ο προπονητής θα πρέπει:

1. Να υπακούει τους Νόμους, κανονισμούς και το πνεύμα του παιχνιδιού και να διδάσκει και τους παίκτες του ανάλογα.

2. Να αποφεύγει προσπάθειες παραποίησης των κανονισμών προς όφελος της ομάδας του.

3. Να μην ανέχεται τη χρήση φαρμακευτικών ουσιών από τους παίκτες του.

4. Σεβασμός προς τους αντιπάλους

Ο προπονητής θα πρέπει:

1. Να είναι πρότυπο συμπεριφοράς προς τους παίκτες του επιδεικνύοντας ευγένεια προς τους αντίπαλους – παίκτες και αρμόδιους.

2. Να διδάσκει στους παίκτες του το πνεύμα «ένας αντίπαλος – όχι ένας εχθρός».

3. Να απέχει από τακτική που θα βασίζεται στο σκληρό παιχνίδι και στον εκφοβισμό των αντιπάλων του.

4. Να αποφεύγει τη χυδαιότητα κατά τη διάρκεια ενός αγώνα με το να κάνει προσβλητικά σχόλια για τους αντιπάλους του.

5. Σεβασμός προς τους παράγοντες του αγώνα

(Διαιτητή, βοηθών διαιτητών, αναπληρωτών, παραγόντων)

Ο προπονητής θα πρέπει:

1. Να δείχνει ευγένεια προς τους παράγοντες του αγώνα.

2. Να εκτιμά τις δυσκολίες και φάσεις της διαιτησίας και να αποδέχεται τις αποφάσεις των αρμοδίων με ευγένεια.

3. Να εκτιμά το γεγονός ότι το παιχνίδι είναι ένας αγώνας μεταξύ δύο ομάδων που διέπεται από ένα συμφωνημένο σύνολο κανονισμών και ότι ο διαιτητής, σαν ένας μεσάζων, είναι ένα απαραίτητο στοιχείο του αγώνα.

6. Υποχρεώσεις προς τους θεατές και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης

Ο προπονητής θα πρέπει:

1. Να δίνει τις απαραίτητες πληροφορίες προς τους αντιπροσώπους των ΜΜΕ όταν του ζητηθούν, μέσα στα όρια της προσωπικής του εμπιστευτικότητας.

2. Να συμπεριφέρεται με ένα ακέραιο τρόπο προς τους θεατές και τα ΜΜΕ, ανεξάρτητα από το αποτέλεσμα του αγώνα ή την προκλητικότητα των θεατών ή των ΜΜΕ.

3. Να επιμένει στην αυστηρή αλήθεια και πραγματικότητα όταν δίνει πληροφόρηση.

Τίμιο Παιχνίδι: Παντού και Πάντοτε!

Οι προπονητές κατέχουν θέσεις κλειδιά στην αναγνώριση των κανόνων ηθικής στο ποδόσφαιρο. Η άποψη και η προσέγγιση τους προς την ηθική επηρεάζουν άμεσα τη συμπεριφορά των παικτών που βρίσκονται κάτω από την επιτήρησή τους. Αναμένεται, ως εκ τούτου, να δίνουν ιδιαίτερη προσοχή στην ηθική πλευρά της συμπεριφοράς τους. Οι προπονητές πρέπει να γνωρίζουν ότι όλες τους οι καθημερινές αποφάσεις και τρόποι δράσης, καθώς επίσης και οι στρατηγικοί τους στόχοι, έχουν ηθικές προεκτάσεις. Πρέπει να υπάρξει μια ισορροπία μεταξύ των πνευματικών και των συναισθηματικών κινήτρων που θα συνδυάζονται με τη βαθιά κατανόηση.


Είναι φυσικό η νίκη να αποτελεί το κύριο μέλημα των προπονητών. Οι κανονισμοί δε συγκρούονται για την αναζήτηση της νίκης. Όμως, απαιτούν από τους προπονητές να αποδεσμεύσουν τους εαυτούς τους από την τάση «να νικήσουν με κάθε μέσο».


Απαιτείται από τους προπονητές μεγάλη ευθύνη όσον αφορά την προπόνηση των νέων. Η υγεία, ασφάλεια, ευημερία και ηθική μόρφωση των νέων αποτελούν την προτεραιότητα, πριν από την εκπλήρωση του στόχου τους ή τη φήμη του συλλόγου, σχολείου, προπονητή ή γονιού.

Τρίτη 8 Ιουνίου 2010

Ενδεικτική Προπόνηση Τμήματος Προπαίδων -Παίδων (Ηλικίες U14-U16)

Προθέρμανση:

Σχ.1
Οι ποδοσφαιριστές σε ζευγάρια με μια μπάλα κινούνται στο
μισό γήπεδο και αλλάζουν πάσες (σχ.1) μέσα από τις ‘’πόρτες’’ που
έχουμε δημιουργήσει άτακτα στο χώρο με κώνους ή πιατάκια.
Μπορούν να κάνουν απλή πάσα, διπλή πάσα μέσα από τους
κώνους, 1-2, οδήγημα, αλλαγή θέσεων κ.α.
Διάρκεια 10΄.
Μετά το τέλος του 10λεπτου, αφιερώνουμε 8΄ σε βασικές διατάσεις .

Κύριο μέρος:
Σχ.2
Τακτική: Εκτελούμε μια βασική άσκηση εκμάθησης των αρχών της
άμυνας χώρου προσανατολισμένης στη μπάλα. Μοιράζουμε τους
ποδοσφαιριστές σε υποομάδες των 4 (2 ζευγάρια) σε χώρο 10 μ. Χ 10 μ.
Οι 2 ποδοσφαιριστές αλλάζουν πάσες μεταξύ τους (Σχ.2), με υποδοχή της
μπάλας, δίνοντας χρόνο στους 2 αμυνόμενους να κινηθούν ώστε
ο ένας να πιέσει τον κάτοχο της μπάλας και ο άλλος, να κάνει
κάλυψη χώρου και συμπαίκτη.

Σχ.3
Οι 2 αμυνόμενοι εναλλάσσουν
συνεχώς τον ρόλο τους κινούμενοι μπροστά πίσω σε διαγώνια κάλυψη.
Όπως φαίνεται στα σχήματα (2) και (3), έχουμε συνεχή εναλλαγή
θέσεων και ρόλων από τους αμυνόμενους. Πρέπει να δοθεί έμφαση
στη σωστή συντονισμένη κίνηση και στην σημασία του να μην δίνουμε
τη δυνατότητα να περάσει η μπάλα ανάμεσά μας.
Διάρκεια 10΄ με εναλλαγή ρόλων κάθε 2΄,
 διάλειμμα 30΄΄ για αλλαγή ρόλων και επισημάνσεις από τον προπονητή.
Γενική δύναμη: Σε οργάνωση κυκλικής προπόνησης, εκτελούμε 8 ασκήσεις γενικής δύναμης, με το βάρος του σώματος (ενδεικτικά ορθοί κοιλιακοί, ραχιαίοι, τετρακέφαλοι, δικέφαλοι, προσαγωγοί, κάμψεις, πλάγιοι κοιλιακοί, άκρο ποδιού). Διάρκεια 15΄.

Τακτική:
Σχ.4
Μετατρέπουμε την προηγούμενη άσκηση σε αγωνιστικό παιχνίδι
2 εναντίον 2 με μικρές εστίες σε χώρο 20 μ. Χ 15 μ.  και ζητάμε
την εφαρμογή όσων διδαχθήκαμε παραπάνω (Σχ.4). Το κοουτσάρισμα
πρέπει να είναι με ουσιαστικές επισημάνσεις από τον προπονητή,
αλλά να μην υπερβάλουμε . Οι παρατηρήσεις στο τέλος είτε της άσκησης
είτε της προπόνησης. Διάρκεια 4 Χ 2΄, με διάλειμμα 1΄ διατάσεις
ανάμεσα σε κάθε 2λεπτο. Σύνολο 11΄.
Σχ.5
Χωρίζουμε το μισό γήπεδο σε 4 μικρότερα με 1 μικρή εστία
στο καθένα από αυτά (σχ.5). Σε κάθε τεταρτημόριο έχουμε μια κατάσταση
2 εναντίον 2 , όπου προσπαθούμε να εφαρμόσουμε τα προηγούμενα
όσο αφορά την άμυνα χώρου (οι ποδοσφαιριστές δεν μπορούν να
μετακινηθούν εκτός του χώρου τους) και μόνο η μπάλα αλλάζει χώρο.
Ουσιαστικά είναι ένα παιχνίδι 8 εναντίον 8 με 4 εστίες. Με αυτή τη μορφή
μπαίνει και το στοιχείο της αλλαγής κατεύθυνσης παιχνιδιού .
Διάρκεια 10΄.
Σχ.6
Αφαιρώντας τις γραμμές μετατρέπουμε το αγωνιστικό παιχνίδι σε
μία κατάσταση 8 εναντίον 8 στο μισό γήπεδο (Σχ.6), συνεχίζοντας ωστόσο
να έχουμε τις 4 εστίες.
Οι ποδοσφαιριστές μπορούν να μετακινηθούν
ελεύθερα στο χώρο.
Διάρκεια 2 Χ10΄ .
Σημ: Το τελευταίο 10λεπτο, μπορεί φυσικά να γίνει και με κανονικές εστίες και τερματοφύλακες.
Αποθεραπεία:

2 στροφές σε όλο το γήπεδο πολύ χαλαρά, διατάσεις και συζήτηση με τους ποδοσφαιριστές σε σχέση με την προπόνηση που προηγήθηκε.

Τετάρτη 19 Μαΐου 2010

Ασκήσεις και παιχνίδια για τμήματα εισαγωγής

Στα τμήματα εισαγωγής αλλά και σε μεγαλύτερες ηλικίες, είναι καλό να χρησιμοποιούμε μορφές παιχνιδιών και δραστηριοτήτων που εκτός από την βελτίωση και την επαφή με τη μπάλα, διασκεδάζουν τα παιδιά, με μορφές συναγωνισμού και διάφορες κινητικές δραστηριότητες. Παρακάτω θα δείτε μερικά από αυτά τα διασκεδαστικά και ουσιαστικά παράλληλα παιχνίδια, με τα οποία μπορείτε να κάνετε την προπόνησή σας πιο ζωντανή και ενδιαφέρουσα για τα παιδιά.
1. Κλέφτες και αστυνόμοι
Χώρος 15μ.χ15μ. που ορίζεται από 4 κώνους.
Διαλέγουμε 2-3 εθελοντές που είναι οι αστυνόμοι και τα υπόλοιπα παιδιά είναι οι κλέφτες με τα κλεμμένα διαμάντια(μπάλες). Οι κλέφτες ξεκινάνε να περάσουν απέναντι. Όποιος συλλαμβάνεται(πετιέται έξω η μπάλα του) μπαίνει ‘’φυλακή’’ σε ένα οριοθετημένο χώρο δίπλα. Αν κάποιος κλέφτης περάσει 5 φορές το μπλόκο, ελευθερώνει όλους τους άλλους από τη φυλακή και ξαναρχίζουν από την αρχή.
Για να δείτε ολόκληρη την ανάρτηση κάντε κλικ στον παρακάτω σύνδεσμο:
https://acrobat.com/#d=08bxNKqggBhfbyqCAsS9XQ

Σημ.:Πρέπει να έχετε το Acrobad Reader για να διαβάσετε το αρχείο.

Βασίλης Παπαδάκης  * http://www.vpsoccercoach.blogspot.com/

Τετάρτη 5 Μαΐου 2010

10ΛΕΠΤΟ ΕΙΔΙΚΗΣ ΑΝΤΟΧΗΣ ΜΕΣΩΝ

Είναι μια μορφή προπόνησης της ειδικής αντοχής για ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται στο κέντρο του γηπέδου, με εξειδικευμένο περιεχόμενο. Ουσιαστικά στηρίζεται στη φιλοσοφία πως ο ποδοσφαιριστής λειτουργεί-εκτελεί κυρίως στο χώρο που δραστηριοποιείται και στο παιχνίδι και εκεί επιστρέφει συνεχώς , κινείται με περιεχόμενο του παιχνιδιού ενός μέσου (πλάγια βήματα, πίσω βήματα, σπριντ, άλματα κ.α.), αυξομειώσεις της έντασης και βέβαια σουτ, μεγάλη μπαλιά, σέντρα, οδήγημα της μπάλας, σλάλομ κ.α.
Οργάνωση: 8 μπάλες, 13 κώνοι ( 8 κόκκινοι και 5 κίτρινοι), 2 τερματοφύλακες
Για να δείτε ολόκληρο το αρχείο κάντε κλικ στον σύνδεσμο παρακάτω:
https://acrobat.com/#d=TMJJzm3RWEVZlHr86*AHPA
Σημ.: Πρέπει να έχετε το Acrobat Reader για να ανοίξετε το αρχείο.
Βασίλης Παπαδάκης * www.vpsoccercoach.blogspot.com